Yacht rock

De lekker luie, superglad geproduceerde softe seventiesrock uit Californië wordt massaal herontdekt. Inclusief een heuse Vergeten Artiest.

Er zijn van die liedjes waarvan je nooit hebt geweten hebt dat ze bestonden. Die duiken dan ineens op diverse plekken op en manifesteren zich zo dat je je op een gegeven moment niet eens meer kunt voorstellen dat je ooit zonder ze hebt gekund.


Get It Up For Love van Ned Doheny is zo'n liedje. Het komt uit 1976, is afkomstig van het tweede album, Hard Candy, van de in Californië opgegroeide Doheny. Maar als het al enige bekendheid kreeg, dan was het in de discoversie van Tata Vega uit 1979.


En dan ligt er, een jaar of vijf geleden, in diverse platenzaken ineens een tamelijk obscure, semi-legale cd-r Too Slow To Disco, samengesteld door een Duitser, Marcus Liesenfeld, die zich DJ Supermarkt noemt. Hij begint met Give It Up For Love van Ned Doheny. Een fade-in van zoemende synths, akoestische gitaren erbij en een mooie soulvolle, licht omfloerst zingende stem. 'It's a tricky situation...'. Prachtig. Wie is die man? Nooit van gehoord.


De aandacht was op het schijfje gevestigd omdat diezelfde DJ Supermarkt in 2008 al een prachtige, rechtentechnisch even schimmige cd had samengesteld: Laurel Canyon. Een collectie fraaie singer/songwritermuziek uit de muziekscene die zich in de vroege jaren zeventig in Los Angeles ophield. 'The 70's L.A. Softrockers start to move their feet, but slowly', is de ondertitel van de tweede cd.


Het aardige van beide cd's is dat DJ Supermarkt gevestigde namen (Carole King, Chicago, Doobie Brothers, Rickie Lee Jones) combineert met artiesten die meer in de divisie 'guilty pleasures' thuishoren. Zoals bijvoorbeeld de Alessi Brothers (van de hit Oh Lori uit 1977) en Rupert Holmes (van dat Pina Colada-hitje uit 1980). Maar dat nummer van Doheny springt er toch uit.


Er gaan een paar jaar voorbij tot die song in de zomer van 2012 ineens weer opduikt, op een deeltje in de reeks compilatie-cd's LateNightTales. Elke cd is samengesteld door een band of artiest die er zijn favoriete late-avond luistermuziek voor selecteert. Music For Pleasure heet de cd die is samengesteld door Tom Findlay van de band Groove Armada.


Het boekje verhaalt over de sfeer van jaren zeventig, zonnig Californië, Laurel Canyon en lekker luie, mooi geproduceerde, zomerse muziek. Er valt ook een term om de muziek van de hier gecompileerde artiesten (Toto, Doobie Brothers, Boz Scaggs en Hall And Oates) te duiden: 'yacht rock', jachthavenmuziek.


Lekker in luxe luieren, op dure boten - dat is wat al deze artiesten in elk geval al jaren kunnen. Maar het klinkt ook een beetje oneerbiedig. Alsof je thuis in regenachtig Nederland niet kunt wegdromen bij en genieten van Robert Palmers Every Kinda People, Toto's Georgy Porgy en, ja daar is-ie weer, Get It Up For Love van Ned Doheny.


Het soulvolle liedje is een van de minst bekende op de overigens voortreffelijke compilatie. Het blijkt prima te passen tussen de peperdure producties. Want ook daar verwijst de term yacht rock naar: de periode in de popgeschiedenis tussen 1975 en 1981 waarin het budgettair allemaal niet op kon in de platenindustrie. Iedere debutant kreeg onbeperkte studiotijd en middelen tot zijn beschikking, zo leek het. Waren er blazers, strijkers en andere dure sessiemuzikanten nodig, dan kwamen ze.


Yacht rock is perfect geproduceerde, zorgeloos klinkende pop en dat geldt ook voor de muziek van Ned Doheny, niet alleen Get It Up For Love, maar ook To Prove My Love, A Love Of Your Own en Watcha Gonna Do For Me. Liedjes die voorkomen op het onlangs verschenen Seperate Oceans, een compilatie met werk van de drie albums die Doheny in de jaren zeventig uitbracht.


Eindelijk wordt dat ene liedje in een bredere context geplaatst. Precies op het juiste moment. Want tegelijkertijd ligt er een door DJ Supermarkt samengesteld nieuw album in de winkels, dat heel verwarrend wéér Too Slow To Disco heet, wederom opent met Doheny's Get It Up For Love, maar verder een totaal andere samenstelling kent dan de bootleg die hij eerder onder die titel uitbracht. Naast Doheny's liedje bevat de cd klassiekers in het yacht rock-genre, zoals als Deco Lady van Rupert Holmes, Saturday In The Park van Chicago en Sugar Daddy van Fleetwood Mac.


Volume 1 staat hoopvol op de hoes. Mocht er een tweede deel komen dan zal DJ Supermarkt niet om een ander liedje van Doheny heen kunnen. Want de samenstellers van Seperate Oceans hebben een album gemaakt dat muzikaal moeiteloos aansluit bij het betere yacht rockwerk.


Die lang vergeten Doheny blijkt niet alleen tot veel meer moois in staat, in de vroege jaren zeventig is hij zelfs even een sleutelfiguur in de muzikantenscene in L.A., zo valt te lezen in het uitputtende boekje bij deze uitgave. Hij is een van de vier eerste artiesten die een contract tekenen bij het toen nieuwe Asylum Records van David Geffen. Deze zet echter alles in op Doheny's vriend Jackson Browne en veronachtzaamt Doheny volledig. Als erfgenaam van een van de rijkste Californische oliefamilies bekostigt Doheny zijn debuut voornamelijk zelf. De plaat Ned Doheny (1973) flopt genadeloos.


Doheny maakt vervolgens voor Columbia samen met Steve Cropper Hard Candy dat ondanks Get It Up For Love eveneens snel richting uitverkoopbak verdwijnt. Opvolger Prone wordt alleen nog maar in Japan uitgebracht waar Doheny een aardige status opbouwt en nog meer platen uitbrengt.


Hier, in Europa en in zijn eigen Verenigde Staten, raakt Doheny volkomen vergeten. Ten onrechte zo blijkt nu.


Zorgeloze radiopop


De term yacht rock staat voor perfect geproduceerde, soulvolle, zorgeloos klinkende radiopop zoals die vooral eind jaren zeventig werd geproduceerd. Maar de esthetica uit die tijd klinkt, volgens DJ Supermarkt, ook in hedendaagse muziek. Een mooi voorbeeld van actuele yacht rock biedt zijn op Soundcloud te beluisteren compilatie Lazy Summer Mix 2014 (https://soundcloud.com/djsupermarkt/lazy-lazer-summer-2014-dj-mix-by-dj-supermarkt-too-slow-to-disco) met muziek van onder anderen Miami Horror, Banks, Flume & Chet Faker en Chromeo.


LateNightTales Presents Music For Pleasure. Night Times Stories Ltd.


Diverse Artiesten: Too Slow To Disco. How Do You Are? Recordings.


Ned Doheny: Seperate Oceans. Numero Group/Konkurrent.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden