Xenofoben

Verkiezingen 2010, Mark Rutte lijkt onze minister- president te worden, van harte gefeliciteerd. De absolute winnaar is Geert Wilders. Ik feliciteer hem ook, maar ik lieg als ik zeg dat het van harte is....

Naar eigen zeggen hebben anderhalf miljoen mensen op hem gestemd.

Jammer voor hen die dit gedaan hebben. Het zijn de mensen die tegen Geert Wilders zeggen: ‘Bedrieg me, ik heb het nodig.’

Het zijn geen proteststemmen, maar een dwaling van anderhalf miljoen kiezers. Met hun stem hebben ze het fundament voor een apartheidssysteem in Nederland gelegd.

Tijdens het eerste lijsttrekkersdebat beledigde Geert Wilders de Marokkaanse gemeenschap duidelijker dan ooit. Het was zo pijnlijk voor de jonge Marokkanen.

Deze anderhalf miljoen mensen hebben hem met 24 zetels beloond.

Ik leen de woorden van Geert Wilders om het te beschrijven: het is een achterlijke daad.

Geachte meneer, geachte mevrouw die de idealen van Geert Wilders delen, de democratie heeft u ruimte gegeven om uw mening te uiten. Dit is mijn mening: Nederland is allang niet meer alleen van Henk en Ingrid, het is ook van Mohammed en Fatima.

Het kan niet anders, Nederland is in hun geheugen gegrift, ze noemen Nederland thuis.

Geachte mevrouw, geachte meneer! Op mijn beurt ga ik zoals gewoonlijk hard werken en krachtige boeken schrijven om het vaandel van de Nederlandse literatuur hoog en lang boven mijn hoofd te houden zodat iedereen in de wereld als hij aan Nederland denkt, aan Henk, Fatima, Ingrid en Mohammed tegelijk denkt. Zo reageer ik en zo zullen ook anderen reageren om elke schijn van apartheid in dit mooie land te bestrijden.

De PVV moet ongetwijfeld deelnemen aan de macht, het is de plicht van Rutte om Wilders op te nemen in zijn kabinet. Met zijn 24 zetels moet Wilders de ruimte krijgen om zijn hersenschimmen aan de werkelijkheid te toetsen.

Hij maakt het land ziek als hij weer vier jaar lang als een hatende xenofoob zijn spreuken aan de man gaat brengen.

De verkiezingen van 2010 zijn voorbij. Ik mocht de politiek van Jan Peter Balkenende niet, maar ik had niet verwacht dat de kiezers hem zo hard zouden straffen.

Toen hij laat op de avond van 9 juni verslagen zijn vertrek uit de politiek aankondigde, stond zijn vrouw Bianca naast hem. Balkenende praatte met een licht trillende stem en liet blijken dat hij vond dat het CDA na acht jaar hard werken die straf niet verdiende. Iemand had hem moeten troosten op dat moment, maar van de aanwezige CDA-partijgenoten durfde niemand het te doen. Ik dacht dat Bianca Balkenende dit keer een kus op zijn wang zou geven, een vrouw zou dat moeten doen wanneer ze haar man zo radeloos in de flitsen van de camera’s ziet staan.

Ze had de hand van haar man kunnen vasthouden en zeggen: ‘Ik heb op jou gestemd, Peter! Kom, nu gaan we naar huis.’

Een verloren kans, maar het geeft niets, ze zal het vast thuis doen.

Bianca heeft het meeste gewonnen in de verkiezingen van 2010, ze kreeg haar man terug en nam hem mee naar huis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden