Worstelende Süskind

Een van de Nederlandse oorlogsfilms die volgden op het succes van Paul Verhoevens Zwartboek (2006) was het ambitieuze Süskind (2012). Ambitieus omdat het de nuances wil verbeelden in de geschiedenis vol gevoeligheden van de Duitse Jood Walter Süskind, die als succesvol industrieel in 1938 de wijk naar Nederland nam en vier jaar later een functie bemachtigde bij de omstreden Joodsche Raad. Hij werd beheerder van de Hollandsche Schouwburg, waar het transport van de Nederlandse Joden werd gecoördineerd en waar Joden bijeengedreven werden in afwachting van dat transport. Süskind komt, mede door gebruik te maken van zijn Duitse nationaliteit, in een goed blaadje bij de verantwoordelijke SS'er en maakt daarvan gebruik door een groot aantal Joden voor deportatie te behoeden, vooral kinderen. Tegelijk werd een veelvoud ervan wél gedeporteerd. Ziedaar de gevoeligheid, die in de figuur van de met zichzelf worstelende Süskind (Jeroen Spitzenberger) te zien zou moeten zijn. Over of dat goed is gelukt, verschilden bij het uitkomen van de film de meningen nogal.


Süskind (Rudolf van den Berg, 2012)


Nederland 2, 23.00-01.01 uur.

Vakantie in eigen land

(Hanro Smitsman, 2011) Volgens de maker, regisseur Harnro Smitsman (Skin, Schemer), is Vakantie in eigen land een 'komedie over een serieus onderwerp'. Helemaal in lijn met de reeks Telefilm dus, die altijd iets maatschappelijk relevants beoogt. In dit geval huurt een rijkeluisgezin een caravan en komt zo bijna oog in oog met een Sintifamilie. De dochter uit het ene gezin, balletmeisje Saskia, komt zo in contact met Dukker, een zoon uit een Sinti-gezin. Rond het duo bouwt Smitsman met wat komische zijlijnen een warm betoog over het belang van vriendschap en solidariteit.


Nederland 3, 15.30-16.55 uur.

The Godfather Part II

(Francis Ford Coppola, 1974) Het middelste deel van Francis Ford Coppola's klassieke misdaadtrilogie is minstens zo goed als het eerste deel. In dit vervolg toont Coppola hoe Michael Corleone (Al Pacino) na de dood van zijn vader Vito de leiding van de familie overneemt. De manier waarop hij zijn macht consolideert en uitbreidt, wordt verbonden aan flashbacks naar de tijd waarin de jonge Vito (Robert De Niro) begint aan de opbouw van zijn misdaadimperium. De wijze waarop tussen beide verhalen wordt geschakeld is indrukwekkend. Vader en zoon worden soms tegenover elkaar gezet, maar vooral worden de overeenkomsten tussen de twee benadrukt. Van de jonge zich tegen zijn vader afzettende Michael uit deel 1 is niets over.


De Niro en Brando zijn de enige twee acteurs die ooit een Oscar kregen voor hetzelfde personage (Brando voor beste hoofdrol in deel 1, De Niro voor beste bijrol in deel 2), maar het draait in deel 2 voornamelijk om Pacino, wiens Michael tot en met de beklijvende finale steeds meer ontmenselijkt.


Canvas, 20.40-23.50 uur.

Sabrina

(Sydney Pollack, 1995) Een van de laatste films van de in 2008 overleden Hollywoodveteraan Sydney Pollack (Tootsie, Out of Africa) is een remake van Billy Wilders klassieker uit 1954. Daarin was Audrey Hepburn de dochter van de chauffeur van een rijke familie die verliefd wordt op de zoon uit dat gezin (William Holden), terwijl diens oudere broer (Humphrey Bogart) de romance om zakelijke redenen in de knop moet breken. Pollack wilde er naar eigen zeggen een jarennegentigfilm van maken, maar deze Sabrina, met Harrison Ford (in Bogarts rol), Julia Ormond en Greg Kinnear, ademt nog altijd bovenal jaren vijftig.


Eén, 23.15-01.20 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden