Worst en dorst

Stern Nijland heeft een wonderlijk mooi prentenboekje gemaakt: Mevrouw Dientje en het leverworstmysterie. Dat zij prachtige originele prentenboeken kan maken, was al bekend, ze schreef en illustreerde samen met Linda de Haan het kleurige Koning en Koning, over een kroonprins die maar geen huwelijkskandidaat kan vinden en als een blok...

Mevrouw Dientje is totaal anders, het boek is in zwart-wit en meer zwart dan wit: de linkerpagina is steeds zwart met witte, ogenschijnlijk gestempelde letters. De illustraties zijn typisch, grappig: er is veel op te zien. De stemming is wat lastiger te interpreteren. Somber, dreigend, of is dat alleen het gevoel van Mevrouw Dientje? Zij woont alleen, is tevreden en zorgt goed voor zichzelf. Eet elke dag leverworst, waar ze zo dol op is. En zondag een echte kalfsleverworst. Er duikt een meneer op die contact probeert te zoeken. Hij volgt haar, pakt haar hand, brengt een serenade, biedt een roos aan.

Mevrouw Dientje begrijpt het niet. Ze slaat hem met haar tasje, stuurt hem weg bij haar raam. Een week lang hoort ze niets meer van die rare snuiter. Dan gaat de bel. Er blijkt een spoor van leverworsten te liggen op het gazon. Mevrouw Dientje kan de verleiding niet weerstaan. De vreemde man, die Meneer Theus blijkt te heten, heeft van al zijn spaarcenten een hele leverworstfabriek voor haar gekocht. 'Oh meneer Theus. . .', zegt Mevrouw Dientje. Op de laatste bladzijde zie je het gelukkige paar met een mooie ovale leverworst als lijstje. Stern Nijland kreeg de Zilveren Griffel voor dit moderne sprookje.

Piet Grobler kreeg nog geen bekroning voor zijn illustraties, maar het kan bijna niet anders of daar gaat verandering in komen. Hij is theoloog, journalist en vormgever en illustreerde eerder de gedichten van Philip de Vos in Het carnaval der dieren. De gedichten zijn in het Nederlands en het Zuid-Afrikaans afgedrukt. Ook maakte hij illustraties bij Dokter Me Di Cin, een Chinees sprookje. Deze week verscheen Één slokje, kikker!, geschreven door Grobler, gebaseerd op een Afrikaans volksverhaal en zo mogelijk nog mooier geïllustreerd dan de andere twee boeken. Pentekeningen met inkt of waterverf ingekleurd, zacht, maar toch bijzonder sprekend.

Het verhaal is grappig, sprookjesachtig. Het is erg warm. Alle dieren zoeken een manier om het vol te houden in de hitte. Te zien is een savanneachtig landschap, met gras, bomen, een enkele bloem, een poel water en een rivier.

Olifant sproeit slurven vol water over zijn lijf en luipaard staat met alle vier zijn poten in de poel. Zo is het net uit te houden. Kikker heeft dorst. Hij neemt een slokje water. Het smaakt zo goed dat hij de hele poel leegdrinkt. En daarna nog een poel, de waterput, de rivier, stuwmeertjes en bronnen en tot slot het blauwe meer.

De kikker is opgezwollen tot een enorme omvang. De andere dieren worden gek van de dorst en van boosheid. Ze zoeken een manier om kikker het water weer te laten uitspugen. Deze illustraties kun je inlijsten en aan de muur hangen. Dat gaan ze doen. Vanaf morgen worden de illustraties van Piet Grobler tentoongesteld in de Kunsthal in Rotterdam, tot 1 september.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden