Worp met 'n mok

Je ex-minnares een mok met thee naar het hoofd gooien getuigt niet van een grote mate van grote zelfbeheersing. Normaliter staat er echter geen straf op, zeker niet wanneer je misgooit....

Rebus, het geesteskind van Ian Rankin, heeft zich nooit veel gelegen laten liggen aan de spelregels en gezagsverhoudingen binnen het politiekorps. Het maakt hem tot die kleurrijke, eigengereide, cynische man die nu al zestien boeken lang prat kan gaan op een mondiaal lezerspubliek. Even leek Rankin hem in een vorige thriller, The Falls, in alcoholdampen te laten ondergaan, maar op het laatste moment bedacht de Schotse schrijver zich.

Het resultaat is nu het vuistdikke Resurrection Men, waarin rondspattende thee de aanloop vormt naar talloze en soms ook onoverzichtelijke verwikkelingen. Voor straf wordt Rebus tijdelijk naar het Schotse politiecollege Tullialan verbannen, waar hij met vijf lotgenoten - allemaal inspecteurs met weinig ontzag voor hun superieuren - aan een nooit opgeloste moordzaak wordt gezet.

Intussen zet in Edinburgh zijn assistente Siobhan Clarke, die inmiddels de rang van Detective Sergeant bekleedt, het onderzoek naar een vermoorde kunsthandelaar voort. Naar die zaak mag Rebus geen vinger meer uitsteken, maar ja, Rebus zou Rebus niet zijn wanneer hij alleen maar zou blijven toekijken.

Het gevolg is dat twee zaken naast en door elkaar gaan lopen waarbij niet alleen Rebus, maar ook de lezer goed bij de les moet blijven. De grote vraag blijkt halverwege Ressurection Men in hoeverre enkele van Rebus' tijdelijke kamergenoten corrupt zijn en plotseling krijgt die mok thee een heel andere betekenis.

Rankins zestiende boek met Rebus in de belangrijkste rol is niet zijn toegankelijkste, maar de wrange humor van de inspecteur, zijn one-liners en zijn escapades op de rand van het toelaatbare helpen je als lezer door de moeilijke momenten heen. En opnieuw sleurt Rankin aan het einde Rebus net voor de rand van de afgrond weg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden