Column

Wordt Sharon Gesthuizen de nieuwe Jan?

Ariejan Korteweg in Den Haag

Waarom Sharon Gesthuizen voorzitter van de SP wil worden.

Sharon Gesthuizen is het gelukkigst als ze aan beelden werkt. Beeld .

Duivels moeilijk jezelf naar voren te schuiven als voorzitter van de SP zonder in één adem te zeggen dat het allemaal anders moet, dat Jan Marijnissen misschien wel erg lang is blijven zitten en dat het centralisme niet meer van deze tijd is.

Sharon Gesthuizen (39) heeft zo haar formuleringen. Toen Jan voorzitter werd, was ik 12, zegt ze dan. Als Kamerlid (ze begon in 2006) verdiept ze zich in asielzaken, in migrantenstromen, onderwerpen van deze tijd waar de partij een antwoord op moet hebben.

Ze sputtert tegen als het begin van de SP wordt vereenzelvigd met de figuur Marijnissen. Dat was een hele club mensen, Jan was daar het boegbeeld van, corrigeert ze. En Jan mag dan lasser geweest zijn, zij kan ook met het lasapparaat overweg.

Schoorvoetend en in ruitjeshemd melden de parlementariërs zich weer in Den Haag. Voor het eerst in jaren genoot de Kamer een vrijwel ongestoord reces van acht weken. Opmerkelijkste recesnieuws: de strijd om het voorzitterschap bij de SP. Die positie is vacant omdat Marijnissen zich dit voorjaar liet ontvallen dat hij, na 27 jaar, gaat stoppen.

Gesthuizen was de eerste die haar vinger opstak. Dat kwam onverwacht. Ze is een dynamisch Kamerlid, verdiende haar sporen met buitenparlementaire acties ('Red de postbode'), maar is kunstenares van opleiding en stemt - als ik me niet vergis - bij spreekbeurten haar kleding af op de kleuren van de plenaire zaal. Signaalrood is dan geen vereiste.

Een paar dagen later meldde zich een tegenkandidaat: Ron Meyer (33), die binnen de partij naam maakte als fractievoorzitter in Heerlen, maar vooral met vakbondsacties voor schoonmakers. Al snel waren er Kamerleden die Meyer de beste kandidaat noemden, soms met het jezuïtische argument dat ze Gesthuizen niet wilden missen omdat ze zo'n goed Kamerlid is.

Ook is ze een dynamisch Kamerlid, dat opkwam voor de postbodes. Beeld .

Het is dinsdagmiddag, we zitten in haar bovenwoning: het strand is tien minuten verderop, dochter Mara is net thuis van haar tweede dag middelbare school en op tafel liggen de Tien Geboden van de Hutu's en een petje uit Rwanda - Gesthuizen is net terug van een werkbezoek met de commissie Buitenlandse handel en Ontwikkelingssamenwerking.

De voorzitter van de SP dient direct door de leden te worden gekozen, begint ze. Collega's in de fractie moeten dat niet beïnvloeden en er dus niks over zeggen - nee, ook niet degenen van wie ze weet dat die haar steunen. Het dagelijks bestuur moet ook rechtstreeks worden gekozen. En dat getrapte systeem, waarbij op het congres één afgevaardigde namens vijftig leden stemt, is achterhaald. Kom op zeg, die ene keer in 27 jaar dat er gekozen kan worden, dan moet elke stem tellen. Als Ron echt van de straat is, gaat-ie dit zeker steunen. Want wat is actievoeren anders dan tijdens het spel de regels veranderen? Ze citeert Marijnissen: 'Laten we mekaar geen mietje noemen.'

Sinds ze de politiek in ging, beperkt ze het beeldhouwen tot één object per jaar. Bij Roemer op de kamer staat haar roofvogel, die Arend Joop heet (naar Den Uyl). Op haar eigen werkkamer heeft ze een geopende hand. De stalen man Roderik (let op het rood in zijn naam), balancerend op één hand, kwam ik gisteren tegen in een hoekje van de binnentuin van het Kamergebouw.

Haar 'Roderik' staat in een hoekje van het Kamergebouw. Beeld .

Op een kast in haar woonkamer staat een sereen beeld van rood dooraderd Portugees marmer. Ze maakte het naar voorbeeld van de fontein van de Ibn Toeloenmoskee in Caïro. 'De rol van religie op het geopolitieke toneel fascineert me', zegt ze. Met de islam heeft dat beeld niet direct te maken. 'Ik voel me nooit gelukkiger dan als ik aan beelden kan werken. Als het materiaal goed is, en je bent fit, dan ben je de baas over het resultaat.'

Kunst maken is jezelf binnenstebuiten keren, geen rekening houden met wat anderen van je vragen. Dat staat haaks op wat van een politicus wordt gevraagd. Toch zou ze niet alleen kunstenaar willen zijn. Ze pakt poëziebloemlezingen uit Birma, uit Syrië, vindt dat ook hier de geëngageerde kunst moet terugkomen. Een axioma: 'Wie zoals ik in Nederland een goede opleiding kreeg, heeft de morele plicht zich met de publieke zaak te bemoeien.'

Ook in de politiek komt creativiteit van pas. Zeker als Gesthuizen straks, net als Meyer, het land in gaat om SP'ers uit te leggen waarom zij de nieuwe Jan is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.