Wordt na 27 jaar alsnog bewezen wie Mimi vermoord heeft?

De Haagse rechtbank boog zich maandag over een coldcasezaak: een beestachtige moord uit 1990. Valt de zaak na 27 jaar nog te bewijzen? Hoe effectief is nieuw dna-onderzoek?

Miriam 'Mimi' Sharon op Opsporing Verzocht.

Het is alles of niets voor het Openbaar Ministerie: heeft Daniël E. de dood op zijn geweten van Miriam ('Mimi') Sharon? De Haagse rechtbank kan de 53-jarige Israëliër alleen veroordelen tot moord, of vrijspreken. Doodslag (geen voorbedachte rade, wel opzet) is verjaard - de zaak speelde 27 jaar terug.

Het is 8 oktober 1990, 's avonds even na tien uur, als de bovenburen van Mimi een ijselijk gegil horen. De 36-jarige moeder wordt hevig bloedend aangetroffen in het halletje bij de voordeur. Ze heeft diepe snijwonden rond vrijwel haar gehele hals. In de woonkamer is een schermutseling geweest - de tafel en een lectuurmand zijn omgevallen, overal ligt bloed. In de aangrenzende kamer slaapt de 7-jarige dochter Ramona.

'Er gaat geen dag voorbij dat ik er niet aan denk', zo verklaart Ramona maandag voor de rechtbank. 'Ik had me in bed onder een deken verstopt en heb me altijd schuldig gevoeld dat ik mijn moeder niet heb gered.'

De moordzaak in de Haagse Regentesselaan bleef onopgelost, maar een cold case-team van de politie heeft zich sinds april 2016 opnieuw in de zaak verdiept. Nieuwe dna-sporen op twee sigarettenpeuken en op een nagelschaartje wijzen de weg naar Daniël E. Als hij in 2016 wordt aangehouden, is dat voor Ramona een grote schok. 'Ik had er totaal geen rekening meer mee gehouden. Ik kon het nauwelijks geloven.'

De heropening van de zaak is slopend geweest, vertelt Ramona. 'Vooral de opgraving van het lichaam van mijn moeder was emotioneel.' Mimi werd in 1990 begraven in Israël. De hoop was dat onder haar nagels dna-sporen zouden zitten van de verdachte. Dat bleek echter niet het geval te zijn.

Toch menen het coldcaseteam van de politie en het Openbaar Ministerie een stevige zaak te hebben. E. was in 1990 ook al in beeld als verdachte. Er werd destijds een zwarte leren jas in Mimi's woning gevonden met een bonnetje voor een bagagekluis op Brussel Centraal. Daarin bleek onder meer E.'s identiteitsbewijs te zitten. En nu, 27 jaar later, zijn er dus de dna-sporen op de peuken en het schaartje.

Voorlopige hechtenis

Daniël E. - kort, zwart haar, bril op zijn voorhoofd, voorovergebogen luisterend naar zijn tolk - zit inmiddels ruim een jaar in voorlopige hechtenis. 'Ik respecteer de rechtbank, maar ik beroep me op mijn zwijgrecht', zegt hij in het Hebreeuws. In de gevangenis zijn gesprekken afgeluisterd tijdens het bezoekuur. Ook werden telefoontjes afgetapt die hij pleegt met een naar binnen gesmokkeld mobieltje. Daarin zegt hij dat justitie 'geen zaak' heeft en waarschuwt hij zijn vrouw: 'Praat niet met me over waarvoor ik vastzit.'

'Het lijkt erop dat u meer weet dan er boven tafel komt', suggereert een van de drie rechters. E. blijft zwijgen. En zo blijft ongewis waarom Mimi is vermoord. De rechtbank schetst op basis van getuigenverhoren - in 1990 en nu - drie scenario's. Het eerste gaat over een schilderijendeal. Mimi's ex-man zou Van Goghs of andere schilderen hebben vervalst met als doel ze via een vriend voor veel geld in Amerika te verzekeren en te laten stelen. Er zou ruzie zijn ontstaan over geld. Scenario twee is dat Mimi vrienden zou hebben verklikt bij de sociale dienst, nadat ze zelf op haar uitkering was gekort. Mimi had een lesje verdiend voor die streek.

Drugs

Scenario drie is geopperd door verschillende getuigen. Mimi, die verslaafd was aan drugs en ook zelf handelde, zou een partij cocaïne of xtc naar Israël hebben gesmokkeld. Daar waren de drugs volgens haar onderschept, maar het vermoeden was dat ze de partij zelf achterover had gedrukt. Iemand moest bij haar het geld zien terug te krijgen - of wellicht vermoorden.

De Israëliër heeft de schijn tegen. Begin jaren negentig is hij in eigen land zestien keer veroordeeld voor bedreigingen, geweld met letsel en drugshandel. Tijdens zijn voorarrest raakte hij in coma nadat hij door bezoekers meegenomen zakjes drugs had doorgeslikt.

Zijn twee advocaten vegen alle verdenkingen van tafel. Bewijsmateriaal uit 1990 is vernietigd, van het originele dossier zijn slechts 'flarden' over, E. had nog een handlanger (in 2013 omgekomen bij een explosie) over wie justitie zwijgt. 'Doodslag is verjaard, dus moet moord met voorbedachte rade worden bewezen', aldus de raadsman. 'De lat ligt hoog voor justitie.'

Uitspraak over twee weken.


Vier vragen over hoe coldcaseteams te werk gaan

Het is spectaculair als zeer oude zaken alsnog kunnen worden opgelost. Maar zo veel zijn dat er nog niet en de dna-methode is geen wondermiddel. (+)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden