Wonderkind verpest liedjes op podium

In het thuisland Amerika zit Conor Oberst, alias Bright Eyes, dicht tegen een grote doorbraak aan. Hij bracht onlangs twee schitterende, luid bejubelde albums tegelijk uit en wist dat zijn enige optreden in Nederland, woensdag in het Utrechtse Tivoli, helemaal uitverkocht was....

Menno Pot

Oberst had bovendien iets goed te maken. Na zijn vorige album Lifted (2002) waren de verwachtingen al even hooggespannen, maar toen bakte de beschonken singer/songwriter er in Amsterdam bar weinig van.

Nu zou het vast beter worden: Oberst deed vorig jaar kostbare live ervaring op tijdens een stadiontournee met Bruce Springsteen en R.E.M. En hij begrijpt toch wel dat hij op een cruciaal punt in zijn carrière is aanbeland?

Helaas. Bright Eyes live liep opnieuw op een bittere teleurstelling uit.

Het gebodene (vooral afkomstig van het album I'm Wide Awake It's Morning) was op zich beter dan de vorige keer: Oberst leek helder, zijn zesmansband klonk houterig maar degelijk, en zijn voordracht was beslist passievol, vooral als hij Lua of Land Locked Blues alleen uitvoerde. Zo ontroerend of mooi als de albums werd het echter zelden of nooit, al was het maar door het onevenwichtige en harde zaalgeluid, de te hard meppende drummer en het soms wilde gitaarspel van Oberst zelf, dat liedjes als At The Bottom Of Everything versplinterde.

En dan het wonderkind zelf. Zijn talent staat buiten kijf, maar wat is hij op het podium eigenlijk een vervelend manneke, dat tussen de liedjes door bij voorkeur met de rug naar de zaal staat en af en toe een vage opmerking in de microfoon mummelt.

Net als Ryan Adams is hij een singer/songwriter die op het podium zijn liedjes de nek omdraait, omdat hij daar geen troubadour maar rock-'n-roller wenst te zijn en denkt dat daar een aura van desinteresse bijhoort. Het zal de leeftijd wel zijn (Oberst is 24), maar het heeft ook iets lafs: waarom zo'n onzinnige lawine van gitaarherrie ter afsluiting? Durf toch gewoon in te zetten op accuratesse en schoonheid.

Het was eigenlijk maar een frustrerend avondje in Tivoli, waar Conor Oberst solliciteerde naar een plekje in de categorie van Ryan Adams en Badly Drawn Boy: songs smeden die de gave hebben mensen te ontroeren, maar dat oog in oog met hun publiek hardnekkig vertikken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden