interview

Wonderfeel kent geen muzikale grenzen

Aart Strootman speelt dit weekeinde op klassiek festival Wonderfeel met de formatie Stargaze. 'We verkennen nieuw terrein.'

Stargaze tijdens een optreden.Beeld Stargaze/ Emanuel Florakis

Aart Strootman is net terug uit Siberië. De 27-jarige gitarist heeft nauwelijks tijd om zijn bagage thuis te droppen en een repetitie of wat mee te pikken. Vanaf morgen is hij te vinden op landgoed Schaep en Burgh. Van Wladiwostok naar 's-Graveland, want daar vindt de eerste editie plaats van muziekfestival Wonderfeel.


Klassieke muziek staat er centraal, maar er is geen hek omheen gezet. Paden naar de pop, de jazz en elektronica staan open. Bezoekers kunnen hun eigen programma samenstellen in tenten genaamd Nooit van Gehoord, Fusion of Arts, de Kwartettentent en Weeshuis van de Hits. Strootman speelt in Stargaze, een internationaal ensemble van veelal klassiek geschoolde musici die graag over de heg kijken bij andere genres, vooral de popmuziek.

Schaep en Burgh

Klassieke muziek in de natuur is het uitgangspunt van Wonderfeel, bedacht door Georges Mutsaerts en Tamar Brüggeman. Tweehonderd musici zullen vanaf morgen in drie dagen zo'n honderd concerten geven in natuurgebied Schaep en Burgh in 's-Graveland. Volkskrantlezers kunnen korting krijgen op dagkaarten via volkskrant.nl/inclusief.

Wat doet een klassiek geschoolde gitarist in Siberië?

'Ik vorm een duo met gitarist Bram Stadhouders. We werden uitgenodigd door een Russische jongen die allerlei soorten geïmproviseerde muziek naar Rusland wilde halen, waaronder wilde freejazz uit Amsterdam. Met een internationale groep musici zijn we in touringcar van Moskou naar Wladiwostok gereisd. De podia waren zeer gevarieerd, van oude Sovjetschuren tot concertzalen.'

Vertel eens iets over Stargaze.

'Het ensemble is een jaar of vier geleden opgericht door André de Ridder, een Berlijnse dirigent die toevallig een Hollandse naam heeft. Hij werkt veel met hedendaagse muziek. We opereren vooral op festivals in Europa, zowel op popfestivals als Haldern Pop in Duitsland als laatst op het World Minimal Music Festival in Amsterdam. De grenzen in de muziek zijn behoorlijk aan het vervagen. Als je je iPod op shuffle zet, krijg je soms ook de Vijfde van Beethoven na een hardcore metalband. Je kunt dat vervlakking noemen, maar wij zien het als een nieuw terrein voor interessante ontmoetingen.'

Kun je een voorbeeld geven van jullie aanpak?

Op het World Minimal Music Festival werden we gevraagd vanwege Terry Riley's muziekstuk In C. We hebben een aantal musici uit onze groep gevraagd: wat zou jij doen met dit stuk? Er kwamen verschillende interpretaties uit en uiteindelijk een heel ander stuk. Erg spannend. Riley, die aanwezig was, was blij verrast met onze nieuwe invloeden. Op Wonderfeel spelen we onder meer muziek van Bryce Dessner, de klassiek geschoolde gitarist van de Amerikaanse indierockband the National. Het stuk Death Speaks, van Pulitzer Price-winnaar David Lang, spelen we een aantal keer. Lang beweegt zich tussen modernisme, minimalisme en rock.

Wat verwacht je van Wonderfeel?

'Het festival is bijna de tastbaar geworden vorm van wat wij doen. Het is prachtig opgezet à la Lowlands, maar dan met klassiek. Hoor je iets leuks, dan blijf je zitten. Loop je rond, dan kun je opeens worden verrast door iets onbekends.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden