Woensdag: zetel op eigen kracht

Ik was blij in de bijdrage van Frédérique Six (Opinie & Debat, 7 december) eindelijk te lezen dat mensen met een strafblad ook als volksvertegenwoordiger gekozen kunnen worden. Het merendeel van de Kamerleden behaalt zijn Kamerzetel niet op eigen kracht, maar op de naam en faam van de lijsttrekker.

Verdonk kon indertijd zonder veel schuldgevoel haar zetel behouden, nadat ze uit de VVD-fractie was gezet, omdat ze erg veel voorkeurstemmen had behaald. Maar de onlangs in opspraak geraakte PVV-Kamerleden hadden zonder Wilders waarschijnlijk hooguit de stemmen van hun echtgenotes en kinderen gekregen.

Waar haalt een Kamerlid het morele recht vandaan om naar eigen inzicht te stemmen als hij persoonlijk niet voldoende stemmen heeft gehaald om in de Kamer te komen? Zou ons rechtsgevoel niet gediend zijn bij een wetswijziging waarbij een Kamerzetel die niet op eigen kracht is behaald (met voorkeurstemmen) onder voorwaarden aan de politieke partij zou moeten terugvallen?

Die voorwaarden zouden door een onafhankelijke instantie moeten worden bepaald, want het mag natuurlijk geen manier zijn om van Kamerleden af te komen die het partijstandpunt niet volgen.

Of iemand zou mij moeten kunnen duidelijk maken wat er democratisch is aan de mogelijkheid dat er straks wellicht een ongeleid projectiel in de Kamer zit, omdat een aantal mensen dacht dat ze op Wilders stemden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden