Woensdag 21 maart wordt voor mijn persoonlijke democratische geschiedenis een zware dag: ik moet twéé keer kiezen

In mijn persoonlijke democratische geschiedenis wordt morgen, woensdag 21 maart, een zware dag. Ik moet een stem uitbrengen op een van de partijen die in mijn woonplaats meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen en na het invullen van de lokale kieswijzer staat mijn keuze vast. Maar heb ik morgen een vakje rood gemaakt, dan volgt in de eenzaamheid van het stemhokje nóg een dilemma: ben ik voor of tegen de sleepwet? Ik heb nog gezocht of ook hiervoor een stemwijzer was ontwikkeld, maar dat bleek niet het geval.

Extra complicerende factor is dat ik raadgevende referenda over buitengewoon gecompliceerde kwesties stompzinnig vind en ik dus eigenlijk, net zoals eerder met het maffe Oekraïnereferendum, die hele volksraadpleging het liefst zou negeren. Maar bij dat eerdere referendum kraaide na afloop achttien (18) procent van het electoraat victorie en daar kwam nog een hoop heisa van. Hoewel het voor invoering van de sleepwet geen enkel verschil zal uitmaken, zie ik zo'n democratisch demasqué zich liever niet herhalen. Ik moet iets vinden. Maar wat?

Gisteren zat premier Rutte bij EenVandaag. Hij pleitte nog maar eens voor de wet vanwege mogelijke aanslagen: wie garandeert, zei hij, dat Nederland niet ook een keer geraakt kan worden? Niemand, net zo min als iemand ná invoering van de sleepwet kan garanderen dat een aanslag in Nederland voortaan onmogelijk is. Terroristen hebben nu eenmaal de kwalijke neiging wetten en antiterreurmaatregelen te omzeilen. Misschien is de kans kleiner, maar ook dat staat niet vast. Omdat ik de pest heb aan politici die de angstkaart spelen, overwoog ik bij wijze van wraak tegen de wet stemmen. Maar daarmee zou ik op oneigenlijke gronden voorbijgaan aan argumenten die er mogelijk wél toe doen, al weet ik dus niet precies welke.

Ik besloot, in een allerlaatste poging om helderheid te krijgen, te gaan luisteren naar het integraal voorlezen van de wet door journalist Emil van Oers, op de Facebookpagina van de NOS. Dat zou drieënhalf uur gaan duren. Ik hoopte dat ik na het doorstaan van die kwelling zou weten wat me te doen stond. Na twintig minuten dacht ik dat ik gek werd. Ik was nu tegen de wet vanwege de Chinese martelpraktijken van Van Oers - geen sterke reden. Er waren experts, die 'inbraken' tijdens het voorlezen. De ene was tegen, de andere voor en de derde was neutraal.

Als afleidingsmanoeuvre begon ik me af te vragen of bij nader inzien een referendum over Facebook niet meer op zijn plaats was geweest. Bij de sleepwet zijn er nog controlemechanismen ingebouwd om de privacy te beschermen, maar daar hebben ze bij Facebook lak aan, zoals bleek uit de vijftig miljoen profielen die zomaar bij Steve Bannon waren terechtgekomen. Bij Facebook is privacy handelswaar. Ik las dat Google 'kritisch' staat tegenover de sleepwet, een absolute gotspe: bij dat sleepbedrijf weten ze meer over mij dan de AIVD en MIVD met alle sleepwetten van de wereld ooit te weten zullen komen. En niet eens met het excuus mij te beschermen, maar om me beter te kunnen uitmelken.

In mijn stadje gaat het over de verbreding van een autotunnel onder het spoor, de aankleding van ons plein, windmolens, afval langs de oevers van de rivier, meer middelen voor de brandweer en het afsluiten van de dijk voor gemotoriseerd verkeer. Begrijpelijke kwesties, zeer geschikt voor volksraadpleging. In tegenstelling tot de sleepwet; blij dat het democratisch fata morgana van Ronald Plasterk na morgen in de prullenbak verdwijnt.


De 'sleepwet' uitgelegd

Nóg niet zeker wat u moet stemmen? Redacteur Marjon Bolwijn stelt de meest prangende vragen over de wet die inzet is van een referendum aan collega en cyberexpert Huib Modderkolk

Hoe ver mogen de AIVD en MIVD gaan om de veiligheid van Nederlanders te waarborgen? De 'sleepnetwet' uitgelegd in 12 heldere vragen en antwoorden

Ontdek zelf wat de bevoegdheden van de geheime diensten concreet voor jou betekenen. Doe vóór het referendum deze spionagecheck.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden