Woedend volk nekt Murdoch

Geen Brit durfde iets te ondernemen tegen mediamagnaat Rupert Murdoch. Totdat na een valse beschuldiging in The Guardian de volkswoede losbarstte.

De verschijning van Dial M for Murdoch ging gepaard met de Hitchcock-suspense die de titel suggereert. Tot drie dagen voor de publicatiedatum van 19 april wist niemand in Engeland dat het boek eraan kwam - buiten de beide auteurs, een handvol managers van de uitgeverij en een paar zetters die een geheimhoudingsverklaring hadden moeten tekenen. Het motief lag voor de hand: angst voor de machtige arm van Rupert Murdoch. De Britse tak van zijn mondiale mediaconcern mocht dan inmiddels aangeschoten wild zijn geworden, toch viel niet uit te sluiten dat de News Corporation op het laatste moment een juridische wanhoopspoging zou ondernemen om de uitgave van het boek te blokkeren. De voorgeschiedenis gaf daar ruimschoots aanleiding toe.


Het politieonderzoek naar het grootste mediaschandaal uit de Europese historie was begonnen in december 2005. Het Britse koningshuis had daartoe verzocht, omdat Murdoch's zondagskrant News of the World herhaaldelijk scoorde met op zichzelf onschuldige, maar verbazingwekkend intieme details uit het dagelijks leven van prins William en prins Harry. In april 2006 was Scotland Yard erachter gekomen dat de verklaring van het raadsel phone-hacking moest zijn, het afluisteren van de voicemail-boodschappen uit de mobiele telefoons van de prinsen en hun naaste medewerkers.


Op 8 augustus 2006 volgden twee arrestaties -News of the World-koningshuisredacteur Clive Goodman en privé-detective Glenn Mulcaire - en een inval op de redactie. Het laatste leverde weinig op. De staf van de krant nam een dreigende houding aan, het kleine politieteam was bevreesd voor 'some form of violence', en daarom besloten de wetsdienaren maar snel op te stappen. Maar bij Glenn Mulcaire thuis werd een schat aan belastende informatie gevonden: aanwijzingen en bewijs dat hij met zijn phone-hacking zeker 418 slachtoffers had gemaakt, onder wie niet alleen royalty- en showbiz-figuren, maar ook ministers en ex-ministers van zowel Labour als de Conservatieven en hoge politieofficieren, tot en met de leider van het Scotland Yard-onderzoek.


Het is achteraf haast onvoorstelbaar, maar na deze eerste treffer gebeurde er vijf jaar lang bijzonder weinig. Clive Goodman werd door News of the World afgedaan als de klassieke rotte appel, de rogue reporter die zich geheel op eigen houtje had misdragen. De politie vertoonde geen enkele neiging tot nader onderzoek, nu de privacy-schendingen van het koninklijk huis waren opgehelderd.


Lees verder op pagina 3.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden