Witte muur van chique sprookjesfeeën

Dán mogen ze eindelijk de trap op. Ontelbare haarlokken worden geschikt. De jurken aan beide zijden beetgepakt, alsof ze twee emmertjes water vasthouden....

Een voor een worden de veertig debutantes (evenals de veertig debutanten) gevangen door het grote licht van de balzaal in het Kurhaus. Uiteindelijk staan ze daar op deze zaterdagavond in Scheveningen allemaal op een rijtje - een witte muur van sprookjesfeeën.

Marjoleine Jurriansen (17) weet niet waar ze kijken moet. Al die mensen in hun avondkledij. Dit is het dus. Dit is nou het debutantenbal waar je iedereen altijd over hoorde praten. Jeetje, dat ze hier aan mag meedoen.

De liedjes spoken al weken door haar hoofd. Nou goed opletten, weet ze. Erbij blijven. En rechtop blijven staan, anders zou het kroontje van haar hoofd kunnen vallen.

De opgeplakte glimmertjes op haar huid zijn goed te zien, net als de parelketting van oma. In haar rechterhand heeft ze een boeket. De jurk, een vermaakte bruidsjurk, zit als gegoten. Zou iemand de sproeten op haar schouders opmerken?

Maurice Jetten (19), de jongen die haar als partner werd toegewezen omdat hij dezelfde lengte heeft, staat pal achter haar in rokkostuum. Zie daar in de zaal de trotse vader, hoge ambtenaar bij het ministerie van Verkeer en Waterstaat. Hoe je Haagsche debutante wordt? Op uitnodiging, dat is zeker, zegt Marjoleine.

Opeens lag er een brief op de mat. Er wordt gekeken uit welke klasse je komt, denkt ze, en of je ouders het breed genoeg hebben om een speciaal dinerarrangement te kunnen betalen. Maar er zijn er ook die met een Opeltje komen.

Meneer en mevrouw Stoelinga van dansschool Ruby Dorany selecteren in het voorjaar uit driehonderd kandidaten de tachtig deelnemers. Nou, zo'n strenge selectie is het ook weer niet, zegt mevrouw Stoelinga. Het gaat toch om de elite. Kijk maar naar de lijst van eregasten en de leden van het comité van aanbeveling. U ziet het - dat zijn bevelhebbers uit het leger, ambassadeurs en notabelen.

Dus als kinderen of kennissen uit dit netwerk worden voordragen, dan zit het wel goed. Tenzij het natuurlijk om een enorme hork in een campingsmoking gaat, die onder de tatoeages en piercings zit. Een hork uit een goed milieu blijft een hork.

Vroeger, zo weet mevrouw Stoelinga nog, was zo'n bal hét moment om een goede huwbare partij uit dezelfde klasse te treffen. En, fluistert ze, dan brachten ze ook nog de nacht door in het Kurhaus.

Maar welnee joh, dat is allang niet meer zo, zegt ze met een wegwerpgebaar. In die vier jaar dat het moderne Haagsch Debutantenbal bestaat, is er geen enkele verkering ontstaan.

Dan wordt de muziek ingezet door het Holland Strauss Orkest. Nu moet het gebeuren, hier hebben ze acht weken lang, twee uur per week op geoefend. Marjoleine schuifelt als een van de eersten de dansvloer op, klaar voor de quadrille, een Franse dans uit de achttiende eeuw, waarbij carrés van vier paren gevormd worden. Ze verdwijnt in een zwartwit meetkundig schouwspel.

Maar goed dat er adelborsten en cadetten onder de debutanten zijn, zou ze later zeggen. Zij zijn gewend om strak te marcheren, want die quadrille heeft ook wel wat weg van een militaire wisseling van de wacht. Dan nog een knikje naar Maurice, een proper walsje, en Marjoleine is klaar. Dit was haar debuut. Het was een avond om nooit te vergeten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.