Winterbottom, de koning van de variatie

In een wonderlijk mengelmoesje van Engels, Frans en Spaans vertelt het fabrieksmeisje Maria Rodriguez (Samantha Morton) in voiceover over haar gedoemde relatie met William Geld (Tim Robbins), een frauderechercheur met paranormale gaven....

In de parallelle toekomst van Michael Winterbottoms Code 46 is de mens voor zijn voortbestaan aangewezen op klonen. Dat veroorzaakt complicaties: mensen met dezelfde DNA-structuur is het verboden kinderen te krijgen ('gentechnisch incestueuze voortplanting'). En mocht een vrouw onvoorzien toch zwanger worden van een man met hetzelfde DNA dan bepaalt Code 46 dat de de zwangerschap wordt afgebroken en het geheugen van de moeder gewist.

Code 46 is een wonderlijke combinatie van Orwells 19 8 4, Lost in Translation en Blade Runner. Van film noir, liefdesgeschiedenis en sciencefiction, maar zonder special effects, spectaculaire studiodecors of laser-pistolen. De interieurscènes ('gewone' moderne gebouwen voorzien van een paar snufjes) nam Winterbottom op in Londen; de grootsteedse exterieurs vond hij in Shanghai en Hongkong - nauwe, drukke winkelstraatjes én verlaten boulevards en pleinen met immense, koude torens. De omringende woestenij (buiten de veilige, welvarende stedelijke gebieden wonen gemuteerde verschoppelingen, zonder papelles) werd gefilmd in Dubai en Jaipur.

De contrasten tussen beide werelden worden onderstreept door het fraaie camerawerk van Alwin Kuchler en Marcel Zyskind. Deels uit de hand, dan weer van statief. Buitenscènes baden in tegenlicht, een bewakingscamera filmt de fabriekshal van Sfinx.

De soundtrack is al even gevarieerd: trance, No Woman No Cry en Coldplay wisselen elkaar af. In een karaokebar zingt Mick Jones van The Clash Should I stay or should I go.

Het intrigerende Code 46 (uit 2003) is het oeuvre van Michael Winterbottom in een notendop: rijk aan stijlen en ideeën. Hij gaat ondertussen maar door. Vorig jaar maakte hij 9 Songs (seks afgewisseld door popliedjes). En op het moment is hij bezig met de post-production van alweer zijn dertiende speelfilm sinds hij in 1995 de overstap maakte van televisiedrama naar film: A Cock and Bull Story, een bewerking van Laurence Sternes onverfilmbaar geachte roman The Life and Opinions of Tristram Shandy, Gentleman.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden