Winst van Kittel is beste relatietherapie tussen Duitsland en de Tour

Sinds de gedrogeerde Tourwinst van Jan Ullrich, in 1997, was de verhouding tussen Duitsland en het wielrennen moeizaam. In 2017 wordt de vrede getekend. En wat in Düsseldorf door de regen nog niet lukt, slaagt wel in het Belgische Luik: een Duitse etappewinnaar.

Kittel pakt de winst in Luik. Beeld Klaas Jan van der Weij

Daar gaat Tony Martin, op weg naar het startpodium. 'Viel Glück, Tony!', roept een wielerfan. Het is zondagmorgen en eindelijk is het droog in Düsseldorf. Martin had de wederopstanding van het Duitse wielrennen dit weekeinde gestalte moeten geven met een gele trui. Het parcours van de 14 kilometer lange tijdrit leek voor hem gemaakt: niet te technisch en veel lange rechte stukken.

Ja, in zijn dromen had hij zaterdagavond al het speelgoedleeuwtje dat bij de gele trui hoort aan zijn dochtertje Mia gegeven. Maar in al die dromen kwam geen regen voor. Precies die regen nekte Martin uiteindelijk; hij durfde geen risico's te nemen in de bochten en werd vierde.

Toeschouwers onder grote paraplu's, regendruppels op de tv-camera's, over het asfalt schuivende wielrenners. En dan ook nog eens Martin die naast de gele trui greep. Nee, een fijn decor was Düsseldorf niet om de weer opgebloeide liefde tussen de Duitsland en de Tour de France te bezegelen.

Giro Rosa

Na drie etappes in de Giro Rosa, de Ronde van Italië voor vrouwen, gaat Anna van der Breggen aan de leiding. Ze wist haar roze trui met succes te verdedigen in de derde etappe, die werd gewonnen door de Britse Hannah Barnes. De rit van San Fior naar San Vendemiano over 100 kilometer eindigde in een sprint.

De tweede etappe werd zaterdag gewonnen door Annemiek van Vleuten. Ze bleef in de rit over 122 kilometer Van der Breggen in de sprint voor. De olympisch kampioen van Rio staat in het klassement 18 seconden voor Van Vleuten. Van der Breggen won de koers in 2015 en is ook nu de favoriet.

Een dag later, in het stadje Korschenbroich, niet ver van de Nederlandse grens bij Venlo, wachten toeschouwers rijendik op het peloton. Rond twee uur komen de renners langs. Maar net zo belangrijk: Jan Ullrich is in de stad, op uitnodiging van de burgemeester. Hij is de oude wielerheld van de Duitse fans.

'Der Jan' bezorgde het Duitse wielrennen het hoogtepunt (Tourwinst in 1997) én tevens dieptepunt (hij deed dat met behulp van doping). In Düsseldorf werd hij daarom door de organisatie tot persona non grata bestempeld. Het leidde tot felle discussies.

Vanuit Texas tweette Lance Armstrong: 'Wel de rode loper uitrollen voor types als Jalabert, Virenque, Hinault en vele anderen, maar Jan Ullrich niet uitnodigen? Pff. Fuck ASO!' Ook minister van Justitie Maas en topsprinter Marcel Kittel vonden dat Ullrich een tweede kans verdiende.

Jan Ullrich Beeld ap

Langs de kant van de weg, leunend op de vangrail, zegt wielerfan Ralf Hammelstein, gekleed in Festinatenue: 'Het dopinggebruik heeft de glans een beetje van Ullrich weggehaald, maar iedereen begrijpt dat in die periode een andere cultuur heerste in het wielrennen. We zullen hem straks gewoon toejuichen.'

Ook in Korschenbroich verschijnen de paraplu's. De hemel kleurt zelfs zo donker dat de helikopters boven het peloton met een fel licht vliegen. Om 14.14 uur rijdt het lint Tourrenners onder luid gejuich door de Friedrich-Ebert-Strasse. Het zijn de slotkilometers van de Tour in Duitsland.

Drie kwartier later wordt Jan Ullrich op het podium geroepen, in het centrum van de stad. De oud-Tourwinnaar ziet er patent uit. Sportieve kleding, gebruinde huid; het resultaat van permanent op Mallorca wonen, waar hij tegenwoordig fietsclinics geeft.

Ullrich heeft genoten, zegt hij. 'De Tourstart in Duitsland was reclame voor de wielersport. We hebben spectaculaire beelden gezien.' Al snapt hij iemand als Alejandro Valverde niet helemaal. 'Als je nog drie weken en 4.000 kilometer moet, wat maken die twee seconden meer of minder nou uit? Dan was ik toch een stukje langzamer gegaan.'

Jan Ullrich op de hoogste trede. Beeld afp

Geen schoon schip

De interviewer maakt het Ullrich niet echt lastig. Hij mag vertellen hoeveel een renner onderweg eet, of ze de aanmoedigingen van het publiek horen en wat hij van de tijdrit in Düsseldorf vond. Over doping geen woord.

Het is precies wat Tony Martin irriteert, zei hij in de Duitse krant Welt am Sonntag. Volgens de wereldkampioen tijdrijden had Ullrich er beter aan gedaan echt schoon schip te maken. Nu heeft Ullrich weliswaar bekend, maar is niemand er volgens hem iets mee opgeschoten.

In Korschenbroich zwaait Ullrich nog een keer naar het publiek, herhaalt dat Duitsland reclame heeft gemaakt voor het wielrennen en maakt hij zich dan op voor een handtekeningensessie. Het is eindelijk opgehouden met regenen.

Een paar uur later zit de Duitse sprinter Marcel Kittel huilend in de straten van Luik. Hij heeft de sprint gewonnen van Arnaud Démare en André Greipel. Zo krijgt de Tour, ook al is het een dag te laat en niet in eigen land, toch nog een Duitse ritwinnaar.

'Ik heb met kippenvel gereden, bijna met de tranen in de ogen', zegt hij na afloop. 'Het was geweldig om al de fans te zien in Duitsland. Het waren er veel meer dan ik had verwacht.'

Dat 1,3 miljoen mensen de Tourstart in Düsseldorf bezochten geeft volgens hem aan dat de sport weer geaccepteerd wordt door het grote publiek. 'Ik weet dat het wielrennen met een erfenis kampt, maar ik geloof dat iedereen ziet dat we er echt aan werken. Het is voor mij een ervaring die ik nooit zal vergeten.'

Terwijl ritwinnaar Kittel op het podium de groene trui mag aantrekken, zoekt Tony Martin in zijn Katushatricot de teambus op. Niemand die hem opmerkt zonder gele trui. 'Dat is sport', had wielerfan Hammelstein eerder die middag opgemerkt. 'Gelukkig wint niet altijd de beste, anders zou het ook maar saai zijn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden