Wim is weg Mama Moesa

Hilarische krimi voor jonge kinderen en een gedurfde poging een bijbels verhaal te vertellen.

JEUGDTHEATER


****


Wim is weg, door Het Laagland. Vanaf 4 jaar. Regie: Bas Zuyderland. 16/10, Meervaart, Amsterdam


Tournee t/m 27/4 hetlaagland.nl


Mama Moesa, door Tafel van Vijf. Vanaf 7 jaar. Regie: Herman van Baar 27/10, Toneelschuur, Haarlem


***


Tournee t/m 26/1 tafelvanvijf.nl


Ook een eenvoudig verhaaltje kun je ombouwen tot een spannende jeugdtheatervoorstelling, mits je er brutaal mee aan de haal gaat. Dat bewijst Het Laagland uit Sittard met de theaterbewerking van het even simpele als beroemde Gouden Boekje (nummer 35) Wim is Weg, bedacht en getekend door Rogier Boon (toen als eindexamenopdracht).


Omdat de uitgever uit commerciële overwegingen de credits stiekem toeschreef aan Annie M.G. Schmidt, is dit Gouden Boekje spijtig genoeg nooit herdrukt, door protest van de erven Boon. Maar nu kan toch een groter theaterpubliek kennis nemen van de charme van deze kleuterspeurtocht, over een jarig jongetje dat op zijn net gekregen rode driewieler stiekem de vrijheid tegemoet fietst, dwars door het voortrazende verkeer.


Regisseur Bas Zuyderland weet dondersgoed dat de onbezonnen actie van Wim op toneel nog wat peper kan gebruiken. Daarvoor zorgt het politieduo De Wit & De Bruin, dat als in een detectiveserie op zoek gaat naar het verdwenen jochie. Elk (dwaal)spoor is er één, van likken pindakaas op de koelkastdeur tot getuigenissen op radio en televisie. Hilarisch snel blazen de acteurs Gijs Nollen en Folmer Overdiep de krimi op tot Buurman & Buurman-achtige slapstick, vol verkleedpartijen, botsingen en dubbelrollen.


Af en toe duikt een glimp op van het rode fietsje, in een maquette, maar als toeschouwer hoop je vooral dat Wim niet wordt gevonden, zo grappig acteert het goed ingespeelde duo. In deze opzet leent Wim is Weg zich perfect voor een reeks tv-filmpjes waarin Nollen en Overdiep ook andere (dwaal)sporen najagen.


Muziektheatergroep Tafel van Vijf brengt een nog beroemder (bijna vergeten) verhaal naar het podium, de oudtestamentische geschiedenis rond Mozes en de tien plagen van Egypte. Gedurfd, deze bijbelse Exodus met zang, muziek en videoprojecties aantrekkelijk te maken voor publiek vanaf 7 jaar. Nadia Amin, een Nederlandse actrice van Egyptische herkomst, vertelt en bezingt alles vanuit het perspectief van Mozes' moeder, Mama Moesa.


Dat doet ze ingeleefd en enthousiast, warmbloedig terzijde gestaan door vier muzikanten onder aanvoering van violist en componist Oene van Geel (Boy Edgarprijs 2013). Als moderne troubadours nemen zij geregeld éénzinsrolletjes voor hun rekening. Verder regent het plagen op het projectiedoek.


Toch ontbeert Mama Moesa spanning: een extra laag, die duidelijk maakt waarom regisseur Herman van Baar dit verhaal juist nu wil ensceneren. In de folder benadrukt hij hoe vrijheid ooit bevochten is en hoe uitgehold het begrip nu is. Maar dan moet hij zichzelf meer vrijheid permitteren, om los te komen van de bijbelse chronologie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden