Wilt u nog wat zeggen, meneer Z.? 'Daar heb ik geen behoefte aan.'

 Kom op Tarik, zeg iets. Leg het uit.

Agenten overmeesteren Tarik in de NOS-studio.Beeld .

Iedereen kijkt naar hem en ziet niets. Ziet een jongen van 20, zo'n jongen waar Lelystad, waar élke stad er duizend van heeft. Kien op zijn uiterlijk - nonchalant dure spijkerbroek, het overhemd eruit, halfhoge soepele schoenen, maar vooral die scheiding, heel links op zijn hoofd. Daar is over nagedacht. Je legt niet zomaar zo'n scheiding aan - of zou de gevangeniskapper dat doen? Dat je hem vraagt: ik wil een scheiding als een dure spits in het betaald voetbal, en dat die kapper het meteen begrijpt: alsjeblieft jongen, de scheiding van Graziano Pellè.

Net nog liep er een ander die rechtbank binnen, klem tussen twee hoge agenten, een jongen met een kerfstok. Daar zou je achteraan moeten, die heeft vast een goed verhaal. Maar dat doe je niet want het gaat om Tarik vandaag. Misschien gaat Tarik vertellen waarom hij het achtuurjournaal kaapte met zijn gasalarmpistool. We hebben het allemaal gezien, hoe die jongen de televisie gijzelde en ons erbij. Zo kwetsbaar dus is televisie, en zo kwetsbaar zijn we zelf.

Kom op, Tarik Z., zeg iets. Leg het uit. Het zou echt helpen als we wisten dat je ziek was, bijvoorbeeld. Zolang we niet weten dat je in de war was, blijven we zelf in de war. Psychiater professor Van Marle zei het toch al meteen: je was 'verward, aarzelend, incoherent' die avond. Hij zei: 'We zijn terechtgekomen in een tijdsgewricht waarin we niet meer goed weten voor wie we bang moeten zijn.'

Voor de deur van de rechtbank staat trouwens een verwarde man. Op een protestbord heeft hij voor de zekerheid 'waxinelichthouder' geschreven, zodat we weten wie hij ook alweer was: Erwin Lensink. Hij filmt van alles met een camera en deelt kopietjes uit, kennelijk druk met de zaak-Joris Demmink. Wat denk je, Erwin, was Tarik in de war? 'Natuurlijk niet. Ik ben ook niet in de war. Verward? Wat is verward?' Hij zegt: 'Ik wil de Eerste Kamer in.'

Martijn Bink is er, de NOS-verslaggever die koel filmde hoe Tarik werd ingerekend. Dat doen journalisten: het werk is hun wapenrusting. Nu wil hij zien of het dezelfde Tarik is, die hij toen tegenkwam. Wie Tarik is. Iemand die zomaar je leven binnendringt, en daar blijft hangen.

De bode wordt er zenuwachtig van: de camera's, de lampen, de microfoons. En daar is hij dan, Tarik, en hij is anders dan we hem kennen. Geen pak, geen bril, de rechte schouders van die avond op tv nu een beetje hangend: sportschoolschouders. Diepe, traag knipperende ogen. Soeverein achter zijn tafeltje. 'Een jongen', zegt Martijn.

Zittingszaal E heeft een klassieke inrichting van kerkbanken met houtfineer en paarsrode muren. De akoestiek is er belabberd, maar net goed genoeg om de stem van Tarik te horen en zijn Zuid-Hollandse accent. Een doorgeschoten jongensstem, nog net te donker voor zijn lijf. Dit is alles wat we van hem weten: tuindersgezin - winterharde palmen en exoten. Gescheiden ouders, Pijnacker, Nootdorp. Vwo. Studie in Delft. Verwarrende Facebookfilmpjes. Michael Jackson-imitator. Heel veel journalisten probeerden vat te krijgen op die jongen en niemand is het gelukt. De spaarzame bronnen leveren een wazig beeld, een héle mislukte onscherpe foto. 'Een beetje een knuppeltje.' 'Een beetje een aparte jongen'. 'Anders dan de rest.' 'Gewoon een normale jongen.' 'Zeer intelligent.'

De zaal moet weer leeg want de geluidsinstallatie is stuk. En daarna is de officier van justitie zoek. Het is nogal een gehannes in die rechtbank - Erwin Lensink briest over een gemanipuleerde geluidsinstallatie. Maar hopelijk gaat Tarik nog wat zeggen. Sorry bijvoorbeeld, dat zou helpen.

Waxinelichthoudergooier Erwin Lensink bij de rechtbank.Beeld .

Wilt u nog wat zeggen, meneer Z.? 'Daar heb ik geen behoefte aan.'

Tarik terug naar zijn cel en iedereen de zaal uit en alles staat nu om Ton Visser heen, de lange, stoïsche advocaat die eigenlijk van plan was zijn zakelijke karakter recht te doen, maar zich nu geconfronteerd ziet met die muur van lampen en lenzen en snelle verslaggevers, hongerig naar iets. Ton zegt dat Tarik hoogbegaafd is. 'Ik zie hier geen verward persoon zitten. Dankuwel.' Maar zo gemakkelijk komt hij er niet mee weg.

Wil hij zelf niet verward genoemd worden? 'Ik geef er geen antwoord op.' Wat vindt u zelf? Is hij in de war? 'Ik vind het niet zo relevant.' U zegt dus dat hij niet verward was? 'Ik zeg dat hij niet verward overkomt.' Hij is dus niet verward, maar heeft hij wel een coherent verhaal? 'Hij heeft een steekhoudend verhaal.' Wat is dat coherente verhaal? 'Dat ga ik hier niet zeggen.'

Nee, dat heeft Tarik soeverein mee teruggenomen naar zijn cel.

Advocaat Ton Visser: `Ik zie hier geen verward persoon zitten.'Beeld ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden