Column

Wilt u meevaren op de grote Annie M.G.-trend? Beluister dan het luisterboek van Minoes

null Beeld
Beeld

Het hangt natuurlijk zwaar in de lucht, dus ik hoef u niet meer te vertellen dat het zo is, want u voelde het allang, maar Annie M.G. Schmidt is weer enorm in de mode.

Het is nog net niet zo dat jonge vrouwen van nu met een harde watergolf en een jampotbril gaan rondlopen en thuis rokend tikken op een typemachine, maar verder zingt Annie M.G. als een dolle rond in de zeitgeist.

Bewijs: er komt binnenkort een musical over haar leven. Bewijsstuk twee: Claudia de Breij behandelde haar uitgebreid in Zomergasten. En bij mij thuis gaat het al een jaar lang over niemand anders, want mijn man maakte een podcast over Harry Bannink, en wie Harry zegt zegt Annie, en wie Annie zegt zegt Harry. Dus thuis zeggen we de hele dag Harry en Annie.

Mijn kinderen hebben het ook zelden over iemand anders en dat is maar goed ook, want stel dat ze naar K3 zouden luisteren. Dan zouden ze nooit achteloos zinnetjes zingen als: 'Tekort aan energie, we hebben nog zeven jaar, en de hele westerse economie die lazert in mekaar.' (Foxtrot, 1977. We bleken nog iets langer te hebben.)

Wat ik u kan aanraden als u wilt meevaren op de grote Annie M.G.-trend, is om het luisterboek van Minoes te beluisteren - de oorspronkelijke editie, die door Annie zelf is voorgelezen.

Als ik mijn man mag geloven, is dit het eerste Nederlandse luisterboek en werd het bij Annie thuis opgenomen op een cassettebandje.

Ik weet niet of het klopt, maar ik kan het wel horen. En dat is juist zo fijn. Je hoort de ruis van de band, je hoort het omslaan van de bladzijden. Je hoort ook heel duidelijk de knippen in de opnamen; ik neem aan dat Annie dan even uitgebreid ging roken.

Dat roken, dat hoor je er dus eigenlijk ook bij. En je hoort Annie heel rustig voorlezen. Echt. Heel. Rustig. Ze neemt de tijd. Die kinderen moeten maar stilzitten en luisteren, hoor je haar streng denken. Denk ik te horen.

Ademloos hebben we ernaar zitten luisteren op de terugweg uit Italië. Eerst had mijn dochter het hele boek zelf al beluisterd op haar iPod. Op een vakantiedag zat ze drie uur stil met een koptelefoon op, en toen zei ze ineens: 'Ik heb het uit.' Een boek uit 1970, maar nog heel erg van nu, net als die westerse economie die nog steeds elk moment in mekaar dreigt te lazeren.

En wat ook leuk is, is dat er toch wel iets gedateerds aan is, namelijk de manier waarop Annie het woord courant uitspreekt - de Killendoornse Courant, waar al die kattennieuwtjes in staan. 'Couràn', zegt ze. Heel Frans. En dan denk je die teug van die sigaret die erachteraan komt, er zelf even bij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden