even bellen met willem vissers

Willem Vissers over de wissels, tijdrekken en de blessuretijd: ‘Jonge honden maken ook fouten’

Ajax likt zijn wonden na de wrede uitschakeling tegen Tottenham Hotspur. Hoe kijkt verslaggever Willem Vissers terug op het mislopen van de Champions Leaguefinale? ‘Jarenlang hebben we zitten afgeven op het voetbal van Ajax, dat zo bedaagd was – alle ballen gingen breed of op de keeper. Nu zag je frisse, jonge honden. Maar ja, jonge honden maken ook fouten.’ 

Hakim Ziyech nadat hij na een prachtige combinatie de 2-0 heeft binnengeschoten. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Rouwverwerking schijnt in vijf fases te gaan: ontkenning, boosheid, marchanderen, depressie en aanvaarding. In welke fase zit jij inmiddels, Willem?

‘Nou, ik kan er vrij goed mee omgaan, maar bij mij is het meer dat ik het a) Ajax heel erg had gegund en b) dat dit scoreverloop voor m’n wedstrijdverslag niet zo handig was. De deadline is bij ons op de krant nogal strak, eigenlijk meteen na de wedstrijd – tien over elf moest de krant naar de drukker, en de wedstrijd was een paar minuten voor elf afgelopen. En het maakt voor het verslag natuurlijk nogal een verschil of Ajax doorgaat of niet. Qua deadline was dit m’n moeilijkste wedstrijd ooit. Tot nu toe was dat de WK-finale van 2010, toen scoorde Iniesta de beslissende goal in de 116de minuut, dus had ik in elk geval nog vier minuten om wat cruciale ingrepen in m’n stuk te doen. Nu was het eerst 2-0, Ajax leek het wel te gaan redden, die kant ga je dan alvast opschrijven. Vervolgens werd het 2-2, toen dacht ik ‘Dit gaat fout’, dus begon ik m’n verhaal aan te passen. Maar het bleef zo lang 2-2 dat ze het toch leken te gaan halen, tot drie seconden na afloop van de blessuretijd. Toen had ik nog vijf minuten om m’n stuk een klein beetje te fatsoeneren.’

Wilt u dit artikel liever beluisteren? Hieronder staat de door Blendle voorgelezen versie.

Je noemt de WK-finale van 2010. Bekroop jou gister ook een déjà-vugevoel? Bijvoorbeeld naar 2005, toen PSV en AZ ook op het allerlaatste moment een Europese finale misliepen?

‘Gisteren heb ik dat niet zo gehad, maar het is wel zo dat het redelijk bizar is als je 3-0 voorstaat en het dan toch nog 3-3 wordt. Tijdens de wedstrijd heb je als verslaggever niet zo veel tijd voor bijgedachten, je bent gewoon aan het overleven. Ik heb wel één keer heel hard ‘Godverdomme!’ geroepen op het einde. Deze ploeg heeft in Europa heel veel indruk gemaakt. Over twee wedstrijden vond ik ze eigenlijk ook beter. Tottenham heeft natuurlijk veel meer power en een iets bredere selectie en iets meer mogelijkheden dan Ajax. Maar na de 2-2 had Ajax ook een aantal goede kansen om het af te maken.

‘Misschien moet je wel constateren dat de wissels van Ten Hag niet al te slim waren. Met name de wissel van Donny van de Beek voor Magallán, vlak voor tijd, begreep ik niet. Ik vond Van de Beek een van de beste spelers bij Ajax. De tegenstander ging steeds aanvallender spelen, die bracht Lamela en eerder al Llorente, en nam steeds meer risico’s. Dan is altijd de discussie: moet je verdedigers inbrengen, of juist op de aanval spelen en zelf scoren? Dan kun je zeggen dat Ten Hag het in dit geval verkeerd heeft gedaan. Bij het beslissende doelpunt glijdt Magallán uit en De Ligt en Tagliafico komen net te laat om Moura te stoppen.

‘Aan de andere kant: ik hoorde Louis van Gaal na afloop, die wisselde vaak aanvallend. Ik kan me nog de kwalificatie voor het WK 2002 herinneren, toen Oranje in en tegen Portugal met 2-0 voor stond en Van Gaal vrij aanvallend wisselde (Van Gaal bracht Bosvelt, Makaay en Van Hooijdonk voor Van Bommel, Zenden en Hasselbaink, red.). Toen maakte Portugal nog 2-2 en liep Nederland uiteindelijk het WK mis.’

Wie bepaalt eigenlijk hoe lang de blessuretijd is? Is dat de scheids die met een natte vinger in de lucht denkt: nou, ongeveer 5 minuten? Of is het tegenwoordig een computer die tot op de seconde keurig rekent hoeveel het is?  

De scheidsrechter bepaalt. Hij rekent grofweg een halve minuut per wissel. Zijn horloge stopt bij blessures en hij maakt een schatting voor het tijdrekken. Van Basten wil liever zuivere speeltijd invoeren (dus dat de klok stopt als er tussendoor gefloten wordt, red.). Ja, hoorde je sommige mensen na afloop, de scheidsrechter rekende ook wel erg veel blessuretijd. Maar ondanks de verontwaardig was er weinig mis met die vijf minuten die hij rekende. 

‘Toen Llorente na 3 minuten en 50 seconden in de blessuretijd over kopte, terwijl Lloris, de keeper van Tottenham, al in de spits naar voren was gegaan, dacht ik dat het gespeeld was. Maar dan gaat Onana zitten kloten, daar heb ik me wel heel erg aan geërgerd, aan dat tijdrekken. Dat is buitengewoon irritant gedrag, daar hebben scheidsrechters op een gegeven moment genoeg van en dan tellen ze een minuut extra bij. Onana kreeg geel na 4 minuten en 20 seconden, daarna schoot hij de bal over de middellijn, dan is er nog maar een half minuutje over, een kwestie van nog een keer de bal wegschieten en je bent klaar. Maar De Ligt verliest het duel van Llorente, Magallán glijdt uit, Dele Alli past op Moura en de keeper kan er niet meer bij. Buitengewoon ongelukkig allemaal.’

‘Maar ik vond Ajax wel goede verliezers. Ik heb bijna niemand van Ajax gehoord over de scheidsrechter, ze keken vooral naar zichzelf. Toen de 2-1 viel waren De Ligt en Blind mee naar voren voor een vrije trap, daardoor lag het hele veld open. Terwijl je met 2-0 voor staat, dan mag dat eigenlijk niet. Maar het past wel bij dit Ajax, daardoor zijn ze ook zo populair, omdat ze zo jong en onbevangen zijn. Jarenlang hebben we zitten afgeven op het voetbal van Ajax, dat zo bedaagd was – alle ballen gingen breed of op de keeper. Nu zag je frisse, jonge honden, maar ja, jonge honden maken ook fouten.’

Hoe verklaar je het grote verschil tussen de opnieuw soevereine eerste helft van Ajax en de tweede helft waarin Spurs net als een week geleden de wedstrijd helemaal omdraaide?

‘Het opportunisme van Spurs is niet het spel van Ajax. Spurs heeft zoveel power, in de tweede helft gingen alle ballen hoog naar Llorente en dan gaan ze de luchtduels aan, en die winnen ze vaak. Ajax heeft maar één echte kopper, De Ligt. Later kwam Veltman, die is ook redelijk in de lucht en Blind ook wel, maar De Ligt is de enige echt hele goede kopper. Spurs had twee of drie van die beulen op het veld staan en dan ga je duels winnen rond de zestien en wordt het gevaarlijk. Dan moet je de bal goed in de ploeg houden, en dat lukte Ajax na de 2-2 ook wel. Die twee doelpunten vallen eigenlijk door twee blunders. Bij 2-1 is de ‘restverdediging’, zoals dat dan heet, weg bij Ajax, en bij de 2-2 lopen Schöne en Onana elkaar in de weg. Ik vond dat Ajax het daarna goed oppakte, met een goede invalbeurt van Sinkgraven. Maar er gebeuren op het laatst wel weer domme dingen – Tadic probeert te pingelen bij de cornervlag, maar raakt hem verkeerd waarna de bal over de lijn rolt. Tadic heeft uitstekend gespeeld deze Champions League, maar je miste gisteren toch een beetje zijn ervaring. Bij die kans op het laatst voor Ajax staan Frenkie de Jong en nog een paar spelers bij Tadic, maar dan schiet hij uit een onmogelijke hoek ver naast. Als hij iets rustiger was geweest, dan hou je de bal in de ploeg en speel je de tijd vol.

‘Het wreekte zich ook dat Ajax niet zo’n brede selectie heeft als de Spurs. Tottenham kon Lamela brengen, een Argentijns international, en Llorente, een Spaanse topspeler. Ajax heeft eigenlijk maar veertien topspelers, en dan valt Neres ook nog weg. En Dolberg deed niet mee, dus je speelde eigenlijk met tien man. Waarom Huntelaar niet inviel, begrijp ik niet. Ik snapte dat Dolberg begon, want die is aan de bal gewoon beter, maar ik had verwacht dat Ten Hag hem eerder zou wisselen.

Het liep mis. Maar het was wel weer sport op z’n mooist, vol dramatiek, spelers die languit op de grond lagen, alles hadden gegeven. De spanning was super, met mooie doelpunten en mooi spel. Uiteindelijk had Ajax met Ziyech de wedstrijd moeten beslissen, dat vond-ie zelf ook wel. En ze hebben Neres heel erg gemist. Je kunt het natuurlijk nooit bewijzen, maar ik denk dat Ajax het met zijn diepgang wel gered had, maar dat is allemaal geleuter achteraf.’

Twee Engelse ploegen staan in de Champions Leaguefinale, mogelijk is ook de Europa Leaguefinale een Engels onderonsje. Wat zegt dat?

‘Het zegt dat de jarenlange Spaanse overheersing voorbij is. Je zou zeggen dat de Engelsen dit allang voor elkaar hadden moeten hebben, want ze hebben het meeste geld. In Engeland lopen vijf, zes echte topploegen rond. Natuurlijk komt er ook geluk bij kijken. Tottenham dat pas in de laatste minuut van PSV wint, daarna het geluk heeft dat PSV uit gelijk speelt tegen Inter, anders waren de Spurs naar de Europa League gegaan. En natuurlijk de wedstrijd tegen Manchester City, waar Tottenham de VAR mee had.

Tegen Ajax hebben ze eigenlijk maar luttele seconden voor gestaan, helemaal op het eind. Maar dat hoort erbij. Ajax moet een dag treuren en daarna kampioen worden tegen FC Utrecht en De Graafschap. Als je na drie voorrondes te hebben overleefd de halve finale van de Champions League zou halen, de beker wint en het landskampioenschap, dan heb je een van de beste seizoenen gespeeld in je bestaan als club. Maar als ze nu zondag of woensdag verliezen, houden ze alleen de beker over. De Ajax-spelers hebben dus één dag om te balen – een dag om even naar de Mediamarkt te gaan om iets leuks te kopen voor zichzelf, op een terrasje te gaan zitten of een wandelingetje door het bos te maken. En morgen moeten ze zichzelf oprichten en zondag van Utrecht winnen en woensdag van De Graafschap. Als PSV van AZ verliest, dan is Ajax nagenoeg kampioen, want op doelsaldo zijn ze niet meer in te halen.’

Vorig seizoen verloor Ajax in eigen huis met 1-2 van FC Utrecht. Het is ook niet ondenkbaar dat PSV straks alsnog op de platte kar door Eindhoven gaat.

‘Dat kan, maar ik denk het niet. Ik denk dat Ajax de mentale veerkracht heeft om de wedstrijd naar zich toe te trekken. Ze zullen zondag een heldenontvangst krijgen in de Arena, het publiek zal ze echt naar de overwinning schreeuwen. Hoewel er in Doetinchem altijd van alles kan gebeuren met Ajax, zoals we uit de geschiedenis weten, denk ik dat Ajax de kracht heeft om de laatste twee wedstrijden te winnen.’

Als Andere Tijden Sport over twintig jaar met een dan inmiddels grijzende Hakim Ziyech en Matthijs de Ligt terugblikt op deze Europese campagne van Ajax, wat moet dan de teneur zijn?

‘Vrolijkheid, blijdschap, genot. Ik zou een heel klein onderdeeltje van de uitzending wijden aan de wissels van Ten Hag. Maar ik denk dat je alleen maar met trots kunt terugkijken op dit seizoen. Het tragische is alleen: het keert niet meer terug. Frenkie de Jong gaat naar Barça, De Ligt misschien ook. Die jongens zullen misschien nog wel eens in een Champions Leaguefinale spelen, maar de kans om dat met zo’n klein clubje te doen was echt uniek. Want Ajax is een kleine club, met een begroting van 100 miljoen euro tegenover clubs met begrotingen tussen de 400 en 700 miljoen euro. Ze hadden historie kunnen schrijven, maar dat is net niet gelukt, en dat is jammer. Aan de andere kant, er zijn supporters van Feyenoord die nu blij zijn dat Ajax eruit ligt, dat moeten ze allemaal zelf weten, maar ik vind het jammer. Ik krijg veel brieven van lezers die vinden dat ik te veel supporter ben van Ajax, maar ik ben geen Ajax-supporter, ik ben een supporter van mooi voetbal, en dat hebben ze echt gespeeld – prachtig voetbal, gespeeld met het hart, altijd gericht naar voren.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden