Wijzer

BIJ ONS in het dorp werd er gehockeyd, dat wil zeggen: aan onze kant van het spoor werd gehockeyd. De andere kant van het spoor was the wrong side of the track, zoals dat in melancholische liedjes uit Amerika wordt genoemd....

Waarom besloot ik als zesjarige het spoor over te steken en tot men toe te treden? Een tijdig besef dat het leuk is om tegen een grote bal te trappen, leuker in elk geval dan met een kromme stok tegen een veel kleinere bal te meppen? Of was het een pré-puberaal solidariteitsgevoel met de verworpenen der aarde? Een kwestie van zelfhaat misschien?

Een kwestie van talent was het zeker niet. 'Ga je nog een punt drukken vandaag of hoe zit dat?' Het klassebewustzijn was bij de ploeggenoten duidelijk beter verzorgd. Wat door het spoor werd gescheiden, mocht niet op banden verenigd worden.

Misschien kwam daar ook wel die steeds terugkerende angstdroom vandaan. Ik reed op de fiets naar het voetbalveld, maar de wind was zo hard dat ik nog ergens op de Spoorlaan (!) spartelde toen het eerste fluitsignaal weerklonk.

Het is de stormachtigste dag van het jaar en ik sla alle adviezen in de wind (onbedoelde woordspeling). In de auto naar Amstelveen om voor het eerst van mijn leven getuige te zijn van een hockeywedstrijd.

Vanwege windkracht 10 was het zondagprogramma van de Champions Trophy eigenlijk in zijn geheel geschrapt. Maar vanwege hun drukke wedstrijdschema komen de Nederlandse en Nieuw-Zeelandse vrouwen 's avonds toch nog in actie.

Ik ben met weinigen in het Wagener Stadion. Er zitten wat oranje spencers van het bestuur om me heen en andere zitkussentjes worden bezet door rode jacks van de hulptroepen. We kunnen allemaal overdekt.

Jan met de geruite pet mag niet komen van de politie omdat het Amsterdamse Bos het nog steeds op zijn leven gemunt zou hebben. Het Hockey Village is een vervaarlijk klapperende spookstad, maar om half negen zondagavond is de wind al aardig ingedommeld.

En wijzer geworden? Jawel.

De jacks heten inderdaad Ewoud, Caroline en Bart, maar geen van hen roept dat er een punt moet worden gedrukt. Ze hebben wel allemaal een mobiele telefoon die voortdurend rinkelt. Maar wie heeft er tegenwoordig geen mobiele telefoon die niet voortdurend rinkelt.

Hockey is nog altijd een sport van niks, maar deze zondag leert twee dingen: het spoor scheidt steeds minder en als het hard waait, zitten alle haren in de war.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden