Wijn waar je slank van blijft

Een hype is het nog niet,maar er zit toekomst in: light-wijn. Minder alcohol, dus ook minder calorieën. Maar is het lekker?...

Mac van Dinther

Na de margarinefabrikanten, de kaasmakers en de chipsbakkers hebben ook de wijnboeren het licht gezien: de toekomst is light. Een hype is het nog niet, maar dit jaar verschenen ineens wel light-wijnen in de schappen van slijters en supermarkten.

Het is tegen de jarenlange trend in, want onder invloed van de nieuwe wijnlanden (Australië, Californië, Chili, Zuid-Afrika) zijn wijnen de laatste jaren juist steeds zwaarder geworden. Het zonnige klimaat levert zoetere druiven op. De extra suiker wordt bij het gisten omgezet in extra alcohol wat wijnen oplevert met 14 procent alcohol en meer.

Dat betekent niet alleen sneller dronken, maar ook sneller dik. Alcohol bevat meer calorieën dan suiker. Een wijn heet light als hij een derde minder alcohol bevat dan zijn gangbare zusje.

Ilja Gort, leverancier van Albert Heijn, trok dit jaar de meeste aandacht met zijn Qool wijnen, die overigens niet van zijn eigen Chateau de la Garde in de Bordeaux komen. French New World Wine, bluft het etiket van de Qool rosé, die 8 procent alcohol bevat.

Kim Veldman vindt hem niet slecht. ‘Aangenaam rood fruit. Wel een beetje een slappe afdronk.’ Lekker fris en zuiver, vindt ook Geertje Klijn. Onno Kleyn is in eerste instantie niet onder de indruk (‘dun, kort, zo weg’), maar beoordeelt Qool achteraf toch als de beste. Dat oordeel is unaniem.

Van de tweede, Plume, proeft het panel een witte en een rosé. Deze wijnmaker uit de Languedoc maakt zijn wijnen 1 procent sterker dan Gort.

Het panel is er veel minder over te spreken. Geen body, helemaal niks, vindt Klijn van de rosé. Veldman proeft verbrand rubber, Kleyn denkt dat er een fout in de wijn zit. In vergelijking met de Qool van Gort is dit veel minder wijn, zegt Ferdinand Tulen.

Over de witte Plume is het panel iets positiever. ‘Acceptabel’, vindt Kleyn. ‘Als het dan toch moet, dan maar deze.’ Lekker wil Tulen hem niet noemen. Hooguit de minst vieze van de witte light-wijnen.

De derde rosé is een instinker. Het is er een van de Duitse wijnmaker Carl Jung die al sinds 1908 volgens een eigen gepatenteerde methode alcoholvrije wijn maakt. Niemand vindt ze lekker, maar opvallend genoeg heeft niemand in eerste instantie in de gaten dat de wijnen vrijwel alcoholloos (0,3 procent) zijn.

Er vallen harde woorden: ‘vieze geur’ (Veldman), ‘gekookte kool’ (Kleyn), ‘frambozensap met hout’ (Tulen). Zoet, zegt Klijn over de witte van Carl Jung. Wat kan kloppen, aldus Kleyn. ‘Als je alcohol uit de wijn haalt, moet er suiker bij om te voorkomen dat hij te zuur wordt.’

Daarmee staat hij lijnrecht tegenover de Van Loveren Light White die gemaakt wordt van onrijpe druiven. Dat proef je, zegt het panel: zuur en bitter.

Het laatste glas is Sprizzo: chardonnay aangelengd met bubbelwater. Slechts 5,5 procent alcohol en 60 procent minder calorieën, meldt de fabrikant opgetogen. Zuurtjeswater, zegt het voltallige panel na een slok.

Viel het tegen? Nee, beweert het panel eenstemmig. Light-wijn heeft toekomst. Kleyn: ‘Nu alleen nog fatsoenlijke wijnen maken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden