Wijk aan Zee: industrie, kunst en natuur komen hier samen

Caspar loopt

De IJmuider sluizen zijn niet gemaakt voor wandelaars, de duinen bij Wijk aan Zee gelukkig wel.

Ik loop nog als een automobilist. Dat wil zeggen: ik sla graag een leuk zijweggetje in. Maar voor een wandelaar heeft dat grotere gevolgen, zo leer ik. Aan het begin van mijn derde wandeldag bewonder ik de tapijten van daslook in het bos van landgoed Duin- en Kruidberg en ik loop de Heerenduinen in, door een bijzonder oud duineikenbos waar ik koekoeken hoor. Na twee uur sta ik per vergissing weer op het punt waar ik begonnen was.

Het idee is om de pont bij Velsen te nemen, het Noordzeekanaal over, om daar, via de strookjes groen tussen Velsen-Noord en Beverwijk langs de Zeeweg naar Wijk aan Zee te lopen. Maar ik bedenk me en loop over de Kanaaldijk langs het Noordzeekanaal richting de sluizen van IJmuiden. Het verkeer raast, aan de overkant de hoogovens van Tata Steel, een groepje aalscholvers op een eilandje in het kanaal. De geur van zee, de boot naar Newcastle, meeuwen, arbeidershuisjes.

Eenmaal op de sluizen merk ik al snel: hier rijden vrachtauto's, auto's, brommers, fietsen desnoods, maar dit is geen wereld voor wandelaars. Hier wordt gewerkt, gebouwd, gegraven, gehesen en vervoerd. Het duurt ook eindeloos lang, die zigzaggende overtocht via de sluizen. Dan een bedrijventerrein, langs de hoofdingang van Tata Steel, nog meer bedrijvigheid en pas veel later alsnog, opgelucht, door strookjes groen richting Wijk aan Zee. Even voor Wijk aan Zee linksaf een stukje duin in. Opeens weer nachtegalen en uitzicht op de staalfabrieken. Op het terrein van Tata Steel zijn natte duinvalleien, kruidenrijke graslanden. Vanaf half juni staat de zeldzame orchideeënsoort hondskruid er in bloei. Het bedrijf organiseert natuurexcursies en heeft kortgeleden twee webcams geplaatst waarop een kolonie oeverzwaluwen te volgen is.

Tekst gaat verder na de foto.

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land.

Het strand bij IJmuiden. Beeld ANP

Dan ben ik op het punt waar ik naartoe moest, zo ongeveer bij de kruising van de bosweg en de Reyndersweg, even buiten Wijk aan Zee, het punt waarop ik altijd denk dat niets te gek is. Industrie, schepen in het Noordzeekanaal, kunstwerken in de duinen (Titel: Een zee van staal), windmolens, waterwinning, duinnatuur, dorpsleven, zee, strand. Het kan allemaal samen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.