Wijenberg (38) lonkt naar Athene 2004

Haar grote voorbeeld is nog steeds provinciegenote Carla Beurskens die tweemaal deelnam aan een Europese marathon. Een keer werd de Limburgse vijfde, daarna nog een keer zevende....

Driemaal moest de Limburgse Russin tijdens de 42 kilometer haar maag legen, driemaal stokte het tempo even in haar benen. Maar verder had ze tijdens de omgang door de hoofdstad van Beieren 'wel lekker' gelopen. Niet al te snel begonnen, zodat ze aan het eind nog concurrentes kon inhalen.

Echtgenoot en trainer Ger Wijenberg, die de Rusische atlete in 1993 uit de linten van de Warandecross plukte, - van het een kwam het ander, sindsdien loopt de boerendochter uit Verknaja Jandoba voor Nederland - had vooraf een tactiek uitgestippeld.

Probeer Sonja Oberem, de Duitse loopster, te volgen als die niet te snel vertrekt. Oberem loopt vast en zeker in de medailles. Als je haar weet bij te benen zit je goed. Aardig detail: de meisjesnaam van Oberem luidt Krolik, en dat betekent konijn in het Russisch. 'Zie haar maar als je haas.'

De tactiek werkte niet. De Belgische Marleen Renders ging als een dwaas van start. Ze liep zelfs even op wereldrecordschema. Halverwege stapte ze uit. Met hernia klachten en ook nog eens verlammingsverschijnselen moest ze in het ziekenhuis worden opgenomen.

Door die drieste ontsnappingspoging viel het veld al snel uit elkaar. Maria Guida uit Italië trok uiteindelijk aan het langste eind, gevolgd door de Duitse Zaituc (geboren in Roemenië, dit jaar nog derde in de halve marathon van Egmond) en Oberem, die naar het brons snelde.

Wijenberg had Oberem niet willen (en kunnen) volgen: 'Ze ging te snel.' Haar man: 'De minuut die je in de eerste vijf kilometer te snel loopt, lever je later tijdens de race in vijfvoud in. Je kunt gokken en toch meegaan, maar dan word je hier misschien 18de.'

Met haar zesde plaats was iedereen best tevreden, ook hoofdcoach Gerard Nijboer klopte de Limburgse veelvuldig op de schouder. 'Goed gedaan, en dan was het hier nog vies weer ook.' Nijboer, die zondag de onbekende Fin Janne Holmen de mannenmarathon zag winnen, ziet Wijenberg over twee jaar graag starten in olympisch Athene.

Het echtpaar Wijenberg, Nadja is in 2004 veertig jaar, gelooft in die missie. De echtgenoot: 'Het zal er warm zijn. Met die hitte heb je kans dat je daar je laatste marathon loopt.'

Maar eerst moet zijn vrouw zich nog voor die Spelen kwalificeren. Dat kan, zo luidt het voorstel van Nijboer aan NOCNSF, wellicht op twee manieren. Met een goede eindtijd rond de 2.30 of een top acht-klassering bij de marathons van Londen of New York.

Ger Wijenberg: 'Een goede eindtijd lopen is misschien makkelijker. Maar wat zegt dat? Er bestaat een groot verschil tussen een marathon van Boston waar je bij twaalf graden en een licht rugwindje 2.29 loopt, en een olympische marathon tijdens de hete zomer. Misschien loop je daar wel met 2.34 binnen de topacht.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden