Wij zitten niet te wachten op lief meisje

Het zal u niet verbazen dat na het lezen van het interview met Mei Li Vos (Magazine, 30 september) mijn vertrouwen in onze parlementaire democratie weer geheel terug is....

Waalre Hanneke de Jonge (46 jr.)

Haar visionaire ideeën over hoe Nederland er in de toekomst uit moet gaan zien waren zeer inspirerend. Ik miste een belangrijke vraag: of zij zelf haar schaamhaar afscheert en zo ja, of dat volgens de laatste mode of naar eigen inzicht gebeurt. Ik hoop dat de columns van mevrouw Vos in Vrij Nederland en de Volkskrant meer diepgang laten zien dan uit dit interview naar voren komt.

Dat mevrouw Vos zich nog steeds kwaad maakt over de leus van haar vader dat een vrouw lustdier of lastdier is, blijkt niet uit het gekoketteer met haar uiterlijk (ook al in een eerdere aflevering van het Magazine over nieuwe vakbondsvrouwen).

Dat zij en Georgina Verbaan allebei van jurkjes houden is politiekinhoudelijk gezien natuurlijk erg belangrijk, net als te weten welke namen Vos aan haar borsten heeft gegeven.

Op haar veertiende kreeg ze anorexia, omdat ze geen vrouw wilde worden, maar een meisje wilde blijven. De anorexia is overgegaan, maar of mevrouw Vos een vrouw is geworden is mij niet duidelijk. Stel je voor, dat Balkenende of Bos zouden zeggen: `Ik wil gewoon een stoere jongen zijn`, dan worden ze toch niet serieus genomen? Nederland zit niet te wachten op een bestuurder die gewoon een lief meisje wil zijn.

Over het hardnekkige culturele gebruik dat vrouwen hun kop moeten houden over wat ze willen kan ik mij, net als mevrouw Vos, erg druk maken. In haar geval is het echter misschien juist wel een goed gebruik; laat ze eerst eens nadenken over wat ze wil in plaats van in het wilde weg dingen te gaan roepen.

Haar wens minister-president te worden, lijkt in mijn ogen op de wens van een kleuter om brandweerman of juf te worden. Ik had gehoopt dat mevrouw Vos vanwege haar opvoeding temidden van ex-gedetineerden en verslaafden een mening zou hebben over hoe om te gaan met de zwakkeren in de samenleving.

Uit het interview komt mevrouw Vos op mij over als een puberale dertiger met weinig levens- en werkervaring. Zo iemand wordt op een verkiesbare plaats op de kandidatenlijst van de PvdA geplaatst.

Is zij een voorbeeld van een nieuw soort vrouwen dat Nederland de komende jaren moet gaan leiden? Ik overweeg dan mijn lidmaatschap van de PvdA op te zeggen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden