Wij willen daden en geen mooie woorden

Geen woorden maar daden

Zo luidde toch het adagium van Feyenoord? 'Belachelijk hoge straffen' en 'de rellen in de stad (Rome) vallen onder de verantwoordelijkheid van de Romeinse autoriteiten' (Ten eerste, 20 februari). Mooie woorden van de heren Smit en Salomon, maar daden zijn voor rekening van de Italianen. 40.000 euro en zes maanden cel voor enkele Feyenoordhooligans.

Forza Italia, ga zo door! Wij willen daden en geen mooie woorden.

R. Strik, Nijmegen

Palestijn

Een van de mogelijke redenen dat jongeren radicaliseren, is dat ze zich hier niet thuis voelen. Ook al zijn ze hier geboren, ze worden nog steeds als buitenlander gezien. Een treffend voorbeeld hiervan is de beschrijving van de dader in het artikel over Norrebro, de wijk waar Omar Abdel Hamid el-Hussein opgroeide. Hij wordt hierin de 22-jarige Palestijn genoemd (Ten eerste, 17 februari). Net als in 'Deense islamcritici laten zich niet kisten' (Ten eerste, 20 februari). Vorige week was hij waarschijnlijk nog een Deen. Nu is hij een Palestijn.

Sandra Ickenroth, Den Haag

Antisemitisme

Kees Maaswinkel ageert (O&D, 18 februari) tegen het vermeende islamitisch antisemitisme. In aanzet snijdt zijn reactie hout: dat je kritiek op Israël kunt hebben, maar zijn bestaansrecht niet betwist. Maar dan vermeldt hij begrip te hebben voor de boosheid in de islamitische wereld over de bezetting van Palestijns gebied.

Wat hij hierbij weglaat, is het feit dat die zelfde islamitische wereld (zowel hier in Europa als in de thuislanden) kennelijk geen probleem heeft met het bezetten van grondgebied van moslims wanneer dit gebeurt door andere moslims, zoals nu gebeurt in Irak en Syrië door IS.

Leg mij dan nu nog eens uit dat dit islamitisch antisemitisme (volgens mij verankerd in de Koran) niet bestaat.

Jan Willems, Olst

Moslimexcuses

Sinds de opkomst van IS en na de aanslag in Parijs is de oproep aan moslims om zich openlijk te distantiëren van dit soort geweld steeds dringender geworden. Waarom is het zo moeilijk om te zeggen dat je je als moslim van dit soort wandaden distantieert? Wij willen dat uitleggen.

Wij begrijpen de angst van de Nederlandse samenleving voor terrorisme volkomen. Wij delen deze angst. De oproep aan ons, als moslims, hanteert een omgekeerde bewijslast: blijkbaar gaat men er in Nederland niet van uit dat wij, mede-Nederlanders, tegen dit geweld zijn, maar wij moeten dat aantonen door ons massaal uit te spreken.

Alsof Joden in Nederland wordt gevraagd zich uit te spreken over de wandaden van Israël tegenover de Palestijnse burgers. Alsof de katholieken dat moeten doen over de grootschalige gevallen van kindermisbruik in de kerk. Wij moeten blijkbaar onze onschuld aantonen, en sommigen zelfs onze loyaliteit aan de Nederlandse samenleving. Beseffen jullie wel hoe kwetsend dat is?

Wij zijn hier geboren en getogen en draaien gewoon mee in deze samenleving. En ja, er zijn moslims onder ons die radicaliseren. Wij maken ons daar net zo veel zorgen over als jullie. Misschien wel meer, want het gaat om ons neefje of broertje. Wij snappen het ook niet en zijn grenzeloos bezorgd.

Wij hebben daarom alle steun en medeleven nodig die we kunnen krijgen om dit virus in ons midden tegen te gaan. Maar in plaats daarvan krijgen we wantrouwen. Weten jullie wat wij graag zouden willen? Dat wij deel mogen uitmaken van de angst die Nederland in zijn greep houdt. Dat jullie ons toeknikken en zeggen 'Vreselijk, niet?'

Door alleen van moslims te verlangen zich uit te spreken tegen terreur en moslims bij voorbaat in het verdachtenbankje te plaatsen, los je de problemen met radicalisme namelijk niet op. Integendeel.

Radicalisme zou je door deze houding tegenover moslims juist kunnen bevorderen. Hier moeten wij gezamenlijk als burgers van Nederland voor waken.

Samya Khamlichi, Siham el Baroudi, Omar Zeamari, Amine el Morabit,
Khadija Kadrouch-Outmany, Den Haag

Gronings gas

De Brief van de Dag van 20 februari begint erg sterk. De vervuiler van Groningen moet betalen. Dit betekent dat iedereen die het gas gebruikt een hogere prijs moet betalen. Mocht dat te duur worden, dan maar importeren uit het buitenland. Maar het is toch geen oplossing om het gas uit het buitenland te gaan importeren en een ander met de nadelige gevolgen op te zadelen?

Dit gebeurt al wel in de kledingindustrie, olie-industrie, voedselindustrie, elektronica-industrie enzovoort. Wij betalen een lage prijs en de vervuiling, lage lonen, kinderarbeid, moderne slavernij en (alle) andere uitwassen worden afgewenteld op het milieu en ongelukkigen die de nadelen van onze handel ondervinden.

We moeten afspreken de nadelige gevolgen niet bij de Groningers neer te willen leggen, maar ze ook niet over de schutting te gooien. Laat de hogere gasprijs ten goede komen aan de ontwikkelingen van duurzame en verantwoorde warmte, zodat thuis de verwarming aan kan zonder anderen te benadelen.

Yoko van der Sterre, Doorwerth

Banen schep je zo

'De effecten zijn gering', schrijft het Centraal Planbureau in zijn rapport over De effectiviteit van fiscaal participatiebeleid. Prompt kopt de Volkskrant 'Het verlagen van belastingen levert nauwelijks meer banen op' (Economie, 16 februari). Maar als het CPB de verkeerde vraag stelt, krijg je ook het verkeerde antwoord.

Al in 2010 beval de EU haar lidstaten aan om arbeid minder te belasten ter wille van de werkgelegenheid. Maar onze regering heeft dat op kortzichtige wijze vertaald in verlaging van inkomstenbelasting. Ook de commissie belast met herziening van het belastingstelsel (Van Dijkhuizen) zat op die toer. Het CPB bevestigt nu het ongelijk van deze commissie!

Maar de essentie is niet de CPB-vraag hoe inkomenseffecten Nederlanders prikkelen om te gaan werken. Alsof in een tijd van crisis, grote werkloosheid en een nakende robotisering de bereidheid van mensen om te gaan werken bepalend is voor de hoeveelheid betaald werk. Dáár schort het juist aan. De vraag moet zijn: hoe prikkel je werkgevers tot het scheppen van banen als de loonkosten worden verlaagd? Loonkosten die voor een belangrijk deel bestaan uit loonheffingen van de overheid. Die loonheffingen omlaag brengen. Dát bedoelde de EU.

Bij het verlagen van loonheffingen gaat de overheid nu nog uit van een lastenverlichting van 15 miljard. Maar dat is niet eens nodig om extra banen te scheppen. Als je een werkgelegenheidsaftrek voor werkgevers bekostigt uit een btw-verhoging, levert dat op zich al extra banen op. Je verlegt dan loonheffingen naar btw. Uit een eerdere CPB-berekening valt op te maken, dat als je op deze manier 4 miljard verlegt, er een kleine 100.000 extra banen ontstaan.

Peter W. Voogt, Rotterdam

Geloof

Hoe durft A. van Daal (O&D, 18 februari) atheïsten met kritiek op godsdienstig georiënteerd onderwijs arrogant te noemen, terwijl het juist de schrijver is die hier de morele superioriteit claimt. Dat een normaal mens van nature goed is en geen godsdienst nodig heeft, klopt niet, meent hij.

Ik denk dat de geschiedenis van de afgelopen eeuwen wel duidelijk heeft gemaakt dat godsdiensten maar heel marginaal hebben bijgedragen aan de morele ontwikkeling van de mensheid.

En dan wordt als klap op de vuurpijl ook nog een klassiek 'stroman-argument' gebruikt: atheïsten leren hun kinderen dat het leven zinloos is. Dat beschouw ik als een belediging van iedereen die heel bewust en veelal na grondige bestudering van de voorhanden religies ervoor kiest niet te geloven in welke godsdienst dan ook en zijn kinderen opvoedt met het besef dat de zin van het leven het leven zelf is.

Ik zou bijna zeggen: 'Bent u nou zo dom, of zijn wij nou zo slim?', maar het lijkt me beter af te sluiten met: 'Zalig zijn de armen van geest, want hunner is het koninkrijk der hemelen'.

Frank de Brouwer, Leiden

Geloof (2)

Volgens Van Daal kan ik zonder godsdienst geen goed mens zijn en leer ik mijn kinderen dat het leven zinloos is. De schrijver durft hiermee heel wat voor zijn rekening te nemen. Het zijn juist dergelijke boude uitspraken die leiden tot groot onbegrip tussen gelovigen en niet-gelovigen.

Laat vooral iedereen geloven wat hij of zij wil en laat dat een keuze zijn die privé blijft. Dan is geloof in ieder geval geen reden meer om oorlogen (heilig of anders) over te voeren. Per slot van rekening hebben zowel gelovigen als niet-gelovigen de waarheid niet in pacht.

Yolanda van Wingaarden, Rotterdam

Wim Ruska

Dankjewel Peter Buwalda voor je mooie eerbetoon aan Wim Ruska (V, 20 februari).

Peter Heijnen, Amsterdam

Plagiaat

'Plagiaat? Nee, inspiratie.'

Wat een zege die zaak-Tuymans! Zelden zagen we zoveel foto's, die kunstenaars inspireerden, naast

hun schilderijen afgedrukt staan in de krant (V, 20 februari). Zeer verhelderend is dat. Laten we tot norm verheffen dat gebruikte foto's klein worden afgebeeld op de tekstbordjes op tentoonstellingen.

Je krijgt dan vanzelf een soort dubbelexposities, waarbij recht gedaan wordt aan de maker van het oorspronkelijke beeld. Daarmee voorkom je, als maatschappij, een eindeloze reeks kostbare rechtszaken. Tuymans, Dumas en vele anderen maken er geen geheim van dat ze naar foto's werken.

Zij zullen weinig bezwaren tegen dit voorstel hebben. Waarom ook zouden zij het fotowerk, dat hen zo inspireerde, de liefhebbers van hun eigen werk willen onthouden?

Ron Vissenberg, Amsterdam

Belazeren

Mark Verheijen heeft 'de boel niet opzettelijk belazerd' (Ten Eerste, 20 februari). Kennelijk moet je een VVD'er of een Limburger zijn om deze uitspraak als een steunbetuiging te zien. Of, zoals Peter de Koning, allebei. Belazeren mag, als je het maar niet opzettelijk doet.

Boudewijn Otten, Groningen

Declaraties

Het verweer van niet bewust iets verkeerd hebben gedeclareerd verbaast me altijd. Iedere stap vraagt om een bewuste keuze. Wat en hoe groot was de uitgave? Waarvoor of ter gelegenheid waarvan?

Ik ben dus reuze benieuwd welke het oordeel zal zijn van de VVD-commissie die zich over Mark Verheijens declaraties buigt.

Ralph Panhuyzen, Haarlem

Meten is weten

Eindelijk is het gemeten: wetenschappers besteden steeds meer tijd aan het schrijven van voorstellen die steeds minder vaak gehonoreerd worden. Geen wonder dat onderzoekers er weinig plezier aan beleven (Ten eerste, 20 februari).

Hoe leuk is het om een voorstel dat door internationale collega's unaniem excellent is bevonden alsnog afgewezen te zien wegens gebrek aan financiering? Verbazend is echter de uitspraak van de voorzitter van onderzoeksfinancier NWO. Die zegt van een afkeer niets te merken omdat het aantal beursaanvragen al jarenlang constant is.

Hij moet als geen ander weten dat de basisfinanciering voor onderzoek ook al jarenlang minimaal is. Zonder beurzen geen geld voor onderzoek. Daarnaast oefenen universiteitsbestuurders grote druk uit op hun wetenschappers om veel promotiebeurzen binnen te halen.

Iedere geslaagde promovendus levert een aanzienlijke financiële beloning op voor de universiteit. Daarvan druppelt meestal maar een klein deel door naar de wetenschapper die het succesvolle beursvoorstel heeft geschreven en de promovendus begeleidt. Worden er echter te weinig beurzen binnengehaald, dan heeft dat grote consequenties voor de wetenschapscarrière. Wie schrijft, die blijft.

Onderzoeksvoorstellen schrijven is zeer inspirerend, maar niet onder bestuurlijke dwang en als er te weinig kans van slagen is.

Dat komt ook de kwaliteit van het wetenschappelijk onderzoek niet ten goede.

Prof. dr. Nicole van Dam, hoogleraar molecular interaction ecology, Friedrich-Schiller-Universität Jena (Duitsland), Radboud Universiteit, Nijmegen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden