Wij van het avondland

WILLIAM Safire gelezen in de Volkskrant van zaterdag?..

Zoek het anders nog even op, want het was de moeite waard.

Twee generaties lang, schreef de columnist van de New York Times ongeveer, hebben ze het in Europa in hun broek gedaan voor de Russen, en kropen ze tegen Amerika aan.

Maar intussen is de Russische economie bezweken onder de hoge olieprijzen, het inwonertal is gedaald tot de helft van het aantal in de Verenigde Staten, en het restant van het Rode Leger is weggezonken in Tsjetsjenië. Dus wat is het enige waarin de Europeanen zich nog verenigd kunnen wanen? In hun weerzin tegen de onaantastbare macht van de enige overgebleven supermogendheid.

'Toch', aldus Safire, 'moeten de Amerikanen zich niet beledigd voelen dat ze nu het mikpunt zijn geworden van Europese jaloezie: Bush biedt de bondgenoten op zijn eerste Grand Tour het noodzakelijke psychologische substituut voor hun vroegere angst.'

En hij vervolgde:

'Daarom beschouwen voormalige trotskisten in Frankrijk de Amerikanen als barbaren omdat ze een massamoordenaar terechtstellen. Daarom blijven de Europese Groenen roepen dat de Verenigde Staten 25 procent van de vervuiling veroorzaken terwijl er maar 5 procent van de totale wereldbevolking leeft. En daarom vergeten ze er voor het gemak bij te vertellen dat Amerika ook 25 procent van alle goederen en diensten in de wereld produceert.'

Ik laat even in het midden of hij gelijk heeft, maar de geïrriteerde toon bevalt me. Dan hebben ze eindelijk een president die niet vanaf dag 1 een schandaal aan z'n broek heeft, en wat zeggen wij in Europa? 'Die Bush is nog te stom om de naam van de Spaanse premier te onthouden, laat staan om een enigszins ooglijke stagiaire aan de haak te slaan, dus die moet niet denken dat hij de baas kan spelen in het Avondland waar we trouwens niet meer bang hoeven te zijn voor de Russen.'

In alle Amerikaanse kranten die ik weleens lees, leidt die Europese hooghartigheid tot een mengeling van lichte ergernis en tamelijk grote verbazing.

En logisch.

Wat horen ze daar niet allemaal over de oude wereld!

In Parijs regeert inderdaad een gewezen trotskist. In uitgerekend Berlijn wordt straks een oude kennis van Honecker - Ich bin ein Berliner - wellicht burgemeester. In Ierland willen ze niet weten van uitbreiding van de Europese Unie. In Praag, Boedapest en Riga daarentegen smeken ze om zo gauw mogelijk te worden toegelaten. In Götenborg zijn de eerste doden gevallen op een Eurotop, in Macedonië zijn ze te laat voor het beslechten van de twintigste Balkanoorlog, en in Londen durft Blair nog op geen stukken na te beginnen over de invoering van de euro die onder het wakende oog van een Nederlandse bankpresident waarschijnlijk nooit meer boven de 86 dollarcent zal uitkomen.

Het verbazingwekkendste voor Amerikanen is het laatste nieuws uit Bulgarije, waar de parlementsverkiezingen verpletterend zijn gewonnen door Simeon de Tweede.

En raad eens wie de Eerste was? Een tsaarachtige vorst, bijgenaamd De Grote, die tussen 893 en 927 tot drie maal toe een beleg sloeg voor Constantinopel en intussen plunderend rondging op de Balkan (waar anders?) alvorens door rivalen te worden vermoord.

Nou kun je dat zo'n opvolger van elfhonderd jaar later natuurlijk niet nadragen - maar Amerikanen hebben een goed geheugen: die weten nog waarom ze twee eeuwen geleden uit het godsliederlijke Europa wegtrokken om er in het verre westen niks meer mee te maken te hoeven hebben.

Vandaar de slotzin van Safire's gedenkwaardige column:

'De reis van Bush kan alleen een succes worden genoemd als hij met kracht de nationale belangen van Amerika verdedigt.'

Precies wat Kok verwacht als Van Aartsen op reis gaat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden