Wielerbladen voeren ongelijke strijd

Voor wie het nog niet wist: de Tour staat voor de deur. Wat onder meer betekent dat er in de kiosken de nodige voorbeschouwingen en gidsen over het wielerspektakel te koop liggen....

De strijd gaat tussen Wieler Revue (96 pagina's, euro4,50), Centripress sportmagazine (48 pagina's, euro4,06) en Tour-Special 2002 (68 pagina's, euro3,75). Gebruikelijk in de jurywereld is het eerst een aantal overwegingen te geven en aan het slot de uitslag bekend te maken. Maar bij wielrennen gelden andere, harde, regels. Wie niet mee kan komen, moet naar huis. Vandaar dat het oordeel al in het begin van dit artikel wordt gegeven. Het jubilerende Wieler Revue blinkt in alle 25 jaren van zijn bestaan niet uit door kritische journalistiek, maar wat door de twee tijdelijke 'concurrenten' te koop wordt aangeboden, mag überhaupt geen journalistiek worden genoemd. Het zijn overbodige bladen, samengesteld of liever: samengeplukt uit persmappen en wielerencyclopedieën.

Hun aanschafprijzen zijn weliswaar iets lager, maar ze zijn ook veel dunner. De ergste is Tour special 2002. De samensteller heeft het voor elkaar gekregen een aantal als artikel vermomde advertenties geplaatst te krijgen over ondergoed, een Frans fietsmerk en hometrainers. Voorts bevat het nummer een verslag van de Tour van van vorig jaar, de Giro van dit jaar, de namen van mogelijke deelnemers op alfabetische volgorde en de ploegen. Het enige dat nog een beetje journalistiek, althans eigen werk, kan worden genoemd is een interview met de voorzitter van de KNWU, Joop Atsma. Dat begint zo: 'De doelstelling van de KNWU in zijn algemeenheid is het bevorderen van al datgene wat het wielrennen dienstbaar is.' Veel spannender wordt het verhaal niet. Eigen werk is ook het 'portretverhaal' over Erik Dekker.

Het andere bijeengescharrelde blad Centripress Sportmagazine heeft ook een portret van Erik Dekker, samen met portretten en portretjes van een vijftiental andere renners (o.a. Armstrong, Jalabert, Zabel). Dat knipselwerk is de samensteller Wim Amels wel toevertrouwd. Hij zit al jaren in de wielersport en bezit een enorm archief. Een verhaal over Fausto Coppi? Waarom niet? En de Luxemburgers in de Tour vormen voor hem ook geen probleem. Maar vlot en gezellig opgeschreven is het nergens.

Dat is in feite op sommige punten ook de makke van Wieler Revue. Schreef Wim Amels in Centripress Sportmagazine al over de Luxemburgers die in de loop der jaren aan de Tour de France hebben deelgenomen, in Wieler Revue doet hij het nog eens over, net als met zijn verhaal over Fausto Coppi. Amels is medewerker van dat blad, vandaar. Maar onbegrijpelijk dat daarover geen afspraken zijn gemaakt.

Is eenoog koning? In dit geval een beetje wel, want de strijd is vreselijk ongelijk. En het moet gezegd: wie op zijn werk serieus met een Tourpooltje wil meedoen, heeft aan de Tourspecial van Wieler Revue een goede raadgever. De andere tijdschriften komen niet op het idee om de Fransman David Moncoutié bij de toptien te plaatsen. Wieler Revue zet hem op de vijfde plaats. Je moet maar durven. Tim Krabbé heeft eens gezegd dat de waarde van een voorspelling niets te maken heeft met de uitkomst ervan, maar met de deskundigheid van de deskundige.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden