Column

'Wie Willems dat ooit live had zien doen, was verkocht'

Verdomme! Zo gaat het altijd. Elk jaar gaan er een paar van de groten onverwachts, schrijft columnist Johan Fretz nadat hij hoorde dat acteur Jeroen Willems is overleden.

De acteur en zanger Jeroen Willems (50) is overleden.Beeld anp

Had even geen zin in het laatste nieuws over Diederik Stapel of de eurocrisis. In grappen over Rutte, Roemer, Samsom of in de laatste peilingen en de analyses van de laatste peilingen. Daarom ben ik nu in Boedapest. Weg. Niet om iemand de ogen uit te steken, het is hier namelijk ook ijskoud. Maar fijn is het wel. Overdag laat ik mijn telefoon in het appartement achter, zodat niets uit Holland mij bereikt. Dat bevalt.

Maar zojuist, bij aankomst, vond ik wel tien berichten op mijn telefoonscherm, allemaal met dezelfde boodschap: Jeroen Willems is dood!

Het is maar goed dat het tien sms'jes waren: zo vaak moest ik het minstens herhaald zien, om het te geloven. Verdomme! Zo gaat het altijd. Elk jaar gaan er een paar van de groten onverwachts. En hoewel ik weet dat ook anonieme stervelingen soms plotseling uit het leven worden gerukt en hoe gruwelijk dat kan zijn: bij de helden kan ik het maar niet bevatten. Ze moeten onsterfelijk blijven, zoals ze dat zo zeldzaam zijn op het podium, op het scherm, door onze speakers.

Je bent altijd ergens als je het hoort. Toen Hazes ging, draaiden ze 's avonds Zij Gelooft in Mij van John Appel op het Nederlands Filmfestival in Utrecht. Iedereen zoop bier en zong Bloed, Zweet en Tranen! Dat was op hetzelfde Film Festival waar dit jaar Jeroen Willems nog de eregast was. Gelukkig maar, denk je nu dan: eregast. Lof toegezongen en zelf zong hij ook: nog eenmaal zijn veelgeprezen Brel in de Schouwburg.

Toen ik op de Kleinkunst zat, koos iedereen altijd zijn Brel-bewerkingen uit bij lied-workshops. Wie Willems dat ooit live had zien doen, was verkocht. Ik heb de liedjes helaas alleen op een oude iPod staan. Live zou ik ooit vast nog wel de herkansing krijgen, dacht ik: de onsterfelijken hebben immers de tijd. Niet dus. Jeroen Willems is dood.

Er schoot me net een tekst te binnen. Niet van Brel, nee, het was een prelude uit een lied van Tupac, die zelf ook ooit veel te vroeg ging:

These are hard times we living in
Churches burning, planes falling from the sky
Murder, the good die young
The good definitely die young
This is a lil' something
To help you get through the day
If you could

Het is iets.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden