Wie wil er nou het silhouet van een vulpen?

Jossine Modderman en Arno Kantelberg geven elke week ongevraagd stijladvies aan bekende mensen.

Beeld HH/Novum

Jossine Modderman, hoofdredacteur LINDAnieuws.nl

Wit is, net als zwart, zelden een slechte stijlkeuze. Zwart is plooibaar, daar kun je niet de fout mee in gaan. Wit kent wel enkele grondregels. Wit en strak is niet verstandig als je boven de 20 bent en maat 36 iets is uit een ver verleden. Wit en goud kán, maar dan moet er humor in zitten, anders verwart men u snel met een golddigger. Met witte wijde jurken is het oppassen - denk aan het meisje uit de put in The Ring.

Hier zien we een typisch gevalletje van when bad clothes happen to good people. De beeldschone Eva van de Wijdeven maakte een valide keuze voor een hagelwit pak op de rode loper. Daarna ging van alles mis. Het pijnlijkste deel van dit feesttenue is de broek. De hoge taille snap ik, maar dan moet het kruis niet zo raar opbollen. Een camel toe is een horreur, maar nu lijkt het net of de kameel iets heeft achtergelaten. De top vind ik tamelijk vreselijk en snap ik ook niet. Eva heeft een beeldig middenrif maar laat 'm lekker verborgen, joh. Veel mooier. Het jasje is prima; iets te lange mouwen, maar laten we niet zaniken.

Kortom: de zweep over de stylist en gauw op zoek gaan naar een fijnere variant op dit pak. Bijvoorbeeld met perfect zittende heupbroek, wijde pijpen en een flinterdun camelkleurig kasjmier truitje met glinsterende strassteentjes. Dan mogen de zilveren pumps blijven.

Beeld Foto HH

Arno Kantelberg, hoofdredacteur Esquire

Dat het bij kleding draait om proportie en kleur, had Piet altijd al beter begrepen dan zijn patroon. Zo'n wit onderkleed (albe geheten) met die rode mantel (de kazuifel), dat ziet er weliswaar bisschoppelijk uit, maar de winterhuid van de Sint gaat er alleen maar pipser van kleuren. Met dat koord om zijn middel trekt de goedheiligman weliswaar nog enige taillering in de liturgische draperie, maar het silhouet blijft dat van een tipi.

Nee, dan zijn knecht. De wambuis met pofmouwtjes suggereert zelfs bij de schraalste Piet een olympische torso. En dan die baret, dat rebelse hoofddeksel, gedragen door de maquis en de ETA (de baret schijnt een Baskische uitvinding te zijn), door Che Guevara en Dizzy Gillespie... Daar kan zo'n malle mijter natuurlijk nooit tegenop: wie wil er nou het silhouet van een vulpen? Zijn gelaatskleur weet Zwarte Piet gelukkig op waarde te schatten, dat donkerbruine laat zich perfect combineren met vrolijke kleuren.

Zoals elke gezonde Hollandse jongen wilde ik vroeger altijd Zwarte Piet zijn. Met van die gave oorbellen, als een piraat. Maar pietermanknecht heeft tegenwoordig geen oorbellen meer, wel vegen op zijn gezicht, als een ongewassen schooier - de Piet als tokkie. Mag ik op basis van esthetische criteria een pleidooi houden voor een egaal bruin gekleurde piet? Het oog wil ook wat, dat vergeten we in al onze verongelijktheid wel eens.

Beeld Foto Frans van Zijst/Novum
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden