Column

Wie verhuist, gumt zichzelf uit

Wie verhuist, leert: dienstverlening is opgeheven. De sector is in handen van klusjesman O'Reilly.

null Beeld null

Dat verhuizen in de topdrie van meest stressvolle ervaringen staat, is bekend. Dat de meeste clichés waar zijn, is ook al een dooddoener - en zelfs dat is een cliché.

Mijn clichéleed begon drie jaar geleden. Ingetekend op een 'verherbouwproject', om met Familie Doorzon te spreken. Een grauw, onopvallend kantoorpand zou worden omgetoverd tot luxueus woonpaleis. De glanzende brochure opende een nieuw bestaan. De artist's impression was een oase van licht, rust en vierkante meters.

Trap er niet in, denk je nu. Maar DENK bestond nog niet. Betalen, pannenkoek, en dan maar zien. Wat een jaartje leek, werd drie jaar, eindeloos opgerekt door een web van makelaars, aannemers en andere stenenschuivers die hun bestaan bouwen op jouw sulligheid. Ze eisen hun deel, in ruil voor totale stilstand.

In het beloofde vooruitzicht van oplevering werd de vorige woning verkocht - sneller dan verwacht door een plotse opleving van de huizenmarkt. De opbrengst: een extra verhuizing. Tijdelijk gratis: dubbele stress.

Verzekeringen, abonnementen, opzegtermijnen - neem er gerust een jaartje voor.

De adreswijziging is een levenstaak. Eén verhuisberichtje voldoet allang niet meer: wie ooit bij een bedrijf of instelling zijn adres achterliet, krijgt nog eeuwen post op het oude adres. Altijd staat in een hoekje van het systeem (de receptie, de postkamer, medewerker X, medewerker Y) het oude adres nog hardnekkig foutgeparkeerd.

Wie verhuist, gumt zichzelf uit. Je bestaan verbrokkelt, maar je sporen blijken onuitwisbaar.

De dag die je wist dat zou komen is eindelijk daar: het gaat gebeuren. Over een paar dagen stampen mannen op de verse vloer (geen krassen, graag!). Verhuizers, monteurs, leveranciers, timmerlui. Ik hoop dat ze komen opdagen. Want dienstverlening is opgeheven: de sector is in handen van klusjesman O'Reilly uit Fawlty Towers. De furieuze uitvallen van Basil Fawlty waren een toonbeeld van beschaafde beheersing.

De mens is geneigd tot voortkabbelen. Verhuizen jaagt de storm door het bestaan. Je raakt op drift.

Op internet staan talloze 'handige' lijstjes om de storm te doen luwen. 'Maak een slimme planning'. 'Begin tijdig met inpakken'. 'Doe vast wat klusjes in je nieuwe huis'. 'Laat je oude huis schoon achter'. 'Bedenk wat écht mee moet'. 'Nummer de verhuisdozen'. 'Vergeet niet de energiestanden op te nemen'. 'Pak alles uit, schroef je naambordje aan je deur en geniet!' 'Meld binnen vijf dagen je verhuizing bij de gemeente'.

Ik kreeg het er benauwd van.

Luxeleed (Syriërs zouden een moord doen voor jouw verhuisleed!), geen medelijden: het is je eigen schuld. Je hebt het allemaal zelf gewild. Misschien is dat nog wel het ergste.

Vandaag gum ik mezelf uit en stop ik mijn leven in dozen. Met een beetje geluk kan ik over twee weken weer schrijven met watervaste drukinkt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden