Wie ontkent dat kunst gevaarlijk kan zijn, castreert de kunst

Voetnoot

Beelden in de Rijksmuseumtuinen, tijdens de voorbezichtiging van de tentoonstelling van de Frans kunstenaar Jean Dubuffet Foto afp

Micha Wertheim schreef een mooi stuk in Vrij Nederland over de vrijplaats van de kunst. 'Kunst is een zwembad waarin we vrij en zonder gevolgen door onze gedachten, interesses, fantasieën, lusten en angsten kunnen zwemmen.'

Jazeker, en toch maakt die gretige omarming van de kunst als vrijplaats me ongemakkelijk. Waarom wilde Plato dichters uit zijn ideale staat verwijderen? Is kunst echt een tropisch zwemparadijs?

Wertheim heeft gelijk als hij stelt dat de mensen die protesteren tegen kunst die kunst dikwijls niet begrepen hebben, maar de burger heeft ook het recht tegen onbegrepen kunst te protesteren. Daarmee eert hij de kunstenaar misschien meer dan de burger die mompelt: 'Interessant.'

Wie ontkent dat kunst gevaarlijk kan zijn, wie stelt dat zij gewoon goed is voor iedereen, castreert de kunst.

Voor mij is de kunstenaar de slang, die tegen Eva zegt: 'Jij bent de allermooiste en dit is de allerlekkerste appel.'

Meer over