Column

Wie om zich heen kijkt, ziet de barbarij herleven

Wie in beschaving gelooft, hoeft alleen het monster in zichzelf te doden. Met een speer desnoods.

Screenshot van het filmpje waarop te zien is hoe Josh Bowmar een zwarte beer doodt met een speerBeeld .

In Frankrijk zag schrijver Charlotte Mutsaers eens een hert tegen een boom knallen, opgejaagd door chasseurs. Het arme dier sloeg over de kop en tuimelde het ravijn in. Dood. In NRC Handelsblad beschreef ze in 1997 'hoe een der jagers, die inmiddels was afgedaald, zich stond af te rukken naast het nog dampende lijf'.

Zou de 26-jarige Amerikaan Josh Bowmar ook zo'n orgastisch genoegen hebben ervaren nadat hij in Canada een speer had geworpen in het lijf van een zwarte beer? Zijn samentrekkende ledematen bij het wankelen van het dier doen het ergste vrezen.

Apetrots plaatste Bowmar een filmpje van zijn moord op YouTube. Niet alleen stond er een cameraman achter hem, waardoor we de jager geduldig zien afwachten tot de beer nabij was, ook op zijn speer had hij een camera geplaatst. Sommigen komen pas aan hun gerief wanneer ze weten dat anderen meegenieten van hun orgasme.

Met zijn daad wilde Bowmar 'in de voetsporen treden van zijn voorvaderen', stond in de Volkskrant. De speer was 'effectiever dan pijl en boog, eerlijker dan een geweer'. Niets aan de hand: 'Ik gaf het dier de grootste mogelijke kans te ontsnappen. Daarmee heb ik juist veel respect getoond.'

Een eerlijke kans? Heeft Bowmar de beer vooraf alle opties en kansen voorgelegd, zodat die een keuze kon maken - bijvoorbeeld zijn machtige klauwen uitslaan? Wat is er 'eerlijk' aan het doorspiesen van een dier dat niets in de gaten heeft?

Mensen doden dieren. In het complexe morele universum waarin dit thema zich bevindt, kun je daarvan denken wat je wilt. Dat doe ik ook. Maar dit gaat over nóg iets: de wellust van het moordenaar. De verheerlijking van de aberratie.

In zijn roman Elizabeth Costello voert J.M. Coetzee een student op, die na afloop van een college over de morele status van dieren opmerkt: 'U vraagt ons te leven zonder dieren uit te buiten en zonder wreedheid, maar heeft u dan niet te hoge verwachtingen van de mensheid?'

Noem me naïef, maar ik geloof graag in vooruitgang en beschaving. De stijgende lijn, al kronkelt die. Wie om zich heen kijkt, ziet de barbarij herleven. Koppensnellers van IS, en nu dus speerwerpers die de neanderthaler in zichzelf eren op het altaar van YouTube. Maar dat wil niet zeggen dat je niet naar beschaving zou kunnen streven.

Natuurlijk kon ook ik het niet laten het filmpje (of wat ervan overbleef nadat het van YouTube was verwijderd) te bekijken. Om met Dafne Schippers te spreken: 'Ik kan hier echt niet van genieten.' Sterker: uitspattingen als deze maken wilde razernij in mij los. Op het moorddadige af - gezien de wereldwijde ophef ben ik de enige niet. Een klein hersendeel van mij had er weinig op tegen wanneer boze geesten die hun pijlen richten op dit monster hem nog raken ook. Hij heeft een eerlijke kans gehad.

Maar dat hersendeel is precies waarom ik barbarij verwerp. Wie in beschaving gelooft, dient het monster in zichzelf te doden. Met een speer desnoods. Ik zie uit naar de fimpjes van die jacht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden