Wie het laatst jumpt, jumpt het best

Een goede jumper werpt zijn fiets van zich af. Het is een bijna theatrale gebeurtenis, vindt Bart Jungmann. De dubbele jump van gisteren was een krachteloze vertoning.

Mark Cavendish (rechts) klopt met een paar millimeter verschil André Greipel. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Wat de beslissende strafschop is in een kwartfinale van het EK voetbal, dat is de jump in het wielrennen. Om de dramatiek te versterken, wordt het ook wel de 'allerlaatste jump' genoemd. Het is een bijna theatrale gebeurtenis. De renner doet er niet meer toe. Het is de fiets die als eerste moet aankomen.

Een meester in de jump

In Het Groene Wielerboekje, een van de vele wielerwoordenboeken, wordt de jump als volgt gedefinieerd: 'Een laatste krachtsexplosie, waarbij de fiets als het ware onder de renner vandaan naar voren over de streep wordt getrokken.' Zo is het inderdaad: een bijna onmogelijke handeling die van snelheid nog meer snelheid moet maken.

Jan Janssen was een meester in de jump. Hij wierp zijn rijwiel echt van zich af. Daarbij belandde zijn koersbroek ergens boven het achterwiel, terwijl hij zijn armen zover als mogelijk strekte. Het is een herinnering die de oudere liefhebber in het geheugen gegrift zal staan.

Eindeloos durende machtsprints

De derde etappe in de Ronde van Frankrijk eindigde ook in zo'n jump, een dubbele zelfs. Duitser André Greipel jumpte als eerste, nadat hij met voorsprong uit de laatste bocht was gekomen. Met de licht oplopende weg naar de finish zal hij zich tamelijk zeker hebben gewaand. Zo won Greipel een kleine twee maanden geleden in de Ronde van Italië. Ook nu moest vrijwel iedereen lossen. Helaas voor hem hield Mark Cavendish stand.

Dergelijke machtsprints lijken eindeloos te duren, alsof de eindstreep telkens een stukje wordt verlegd. Terwijl de krachten uit zijn benen vloeiden, zag Greipel zijn grote kwelgeest steeds meer langszij komen. Ooit waren ze ploeggenoten, en nu tegenstanders. Op het scherpst van de snede.

Centimeter voor centimeter naderde Cavendish. Er zat niets anders op dan een jump. Vermoeid en verkrampt als Greipel op dat moment was, werd het niet de noodzakelijke krachtsexplosie. André Greipel gaf zijn fiets een zetje, meer was het niet, alsof de fiets het zelf maar moest uitzoeken. De jump was een jumpje en kwam bovendien veel te vroeg. Nog voor de finish zakte Greipels rijwiel al van vermoeidheid ineen.

Mark Cavendish met links van hem Andre Greipel. Beeld epa

Een teken van overgave

André Greipel balde nog wel zijn rechtervuist, maar het was niet meer dan een laatste poging het noodlot af te wenden. Wielrenners voelen zelf altijd feilloos aan wie het eerst zijn voorwiel over de kalklijn heeft gedrukt en dit vertwijfelde overwinningsgebaar was een teken van overgave.

Mark Cavendish besloot zijn eindsprint eveneens met een jump. Ook die had weinig van wat de definitie veronderstelt, maar was in elk geval beter getimed. Misschien was het wel precies het zetje dat nodig was voor alweer zijn tweede ritzege deze Tour.

Het duurde even voordat de jury die conclusie uit de finishfoto had getrokken, veel te lang eigenlijk. Zoals Cavendish na afloop zei: 'Ik dacht eigenlijk al dat ik hem had. Eigenlijk wist ik het wel zeker, maar je moet toch wachten.'

Toeslaan

Opmerkelijk aan de massasprints tot nu toe: beide keren werd het een individuele strijd, terwijl, het vooraf telkens ging over treintjes en wie het beste treintje zou hebben. Maar Quick-Step noch Lotto Soudal is tot nu toe in staat geweest de favoriete sprinters Marcel Kittel en André Greipel in stelling te brengen.

Mede daarom kon Mark Cavendish twee keer toeslaan. Hij heeft de explosiviteit van de baanrenner, zo eentje die op het laatst nog toeslaat.

Het probleem met de eindsprint in Angers was ook dat velen nog in aanmerking dachten te komen voor ritwinst. In het gedrang kwam de perfecte formatie nooit tot stand.


Uiteindelijk leek Greipel met Greg Henderson als gangmaker nog de beste papieren te hebben. Maar het mocht opnieuw niet zo zijn. 'Ik heb één fout gemaakt. Ik schakelde naar een te grote versnelling. Anders had ik het net kunnen redden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden