'Wie heeft dat Duitschen bloed verzonnen?'

Ze is bij het EK in Malmö het boegbeeld van een multicultureel Nederlands squashteam. ‘Ik neem wel mijn Australische mentaliteit mee.’..

Natalie Grinham excuseert zich tijdens de conversatie in het Engels diverse keren voor het feit dat ze nog geen Nederlands spreekt. Engels is immers ook de voertaal bij het Nederlandse squashteam, dat deze week bij het EK in Malmö met de jongste van de zusjes Grinham (31) eindelijk de hegemonie van Groot-Brittannië hoopt te doorbreken.

De Australische Grinham, de Zuid-Afrikaanse Annelize Naudé, de in Engeland geboren Vanessa Atkinson; hoe Nederlands is het team van bondscoach Nicole Beumer? Grinham, lachend: ‘En de moeder van Orla Noom, onze vierde speelster, is een Ierse. Dit is een multiculturele ploeg. Het is een bizarre combinatie. Maar we leven allemaal in Nederland en Vanessa en Annelize spreken wel vloeiend Nederlands.

‘Als ik pas enkele jaren in Nederland zou zijn geweest, had ik me wellicht ongemakkelijk gevoeld. Maar ik woon hier al tien jaar. Ik ben getrouwd met oud-speler Tommy Berden, ik zal straks in Nederland mijn kinderen opvoeden. Iedereen heeft me geaccepteerd. Als nummer 4 van de wereld hoef ik me ook niet te excuseren tegenover de nummer 4 van het Nederlandse team. Van mij mag tijdens het EK ook een maximale bijdrage worden verwacht.’

In 2006 won Natalie Grinham voor Australië nog drie gouden medailles bij de Gemenebest Spelen. Na een conflict met de Australische federatie verbraken de zusjes Grinham de banden met hun moederland. Vorig jaar maakte Natalie haar debuut als Nederlandse bij de Dutch Open in Amsterdam. Beschroomd presenteerde ze zich aanvankelijk als Nederlandse zonder paspoort.

Grinham: ‘Ik vond het mentaal zwaar, ik speelde voor het eerst voor Nederlands publiek. Ik versloeg in Amsterdam ook publiekslieveling Vanessa Atkinson. Ik vroeg me af hoe de mensen zouden reageren. Maar de ontvangst was hartverwarmend.’

Ze verloor de finale van Nicole David, de nummer 1 van de wereld, maar voelde zich bevrijd. Grinham: ‘Toch zal ik straks de druk voelen als ik voor Nederland speel. Ik moet ook erg wennen aan jullie volkslied. Ik ben van Duitschen bloed, wie heeft dat verzonnen? Ik weet hoe groot de rivaliteit is tussen Nederland en Duitsland. Maar ik hoop het volkslied straks te kunnen meezingen als we Europees kampioen worden.’

Grinham neemt haar Australische mentaliteit mee naar het Nederlandse team, zegt ze na een training met de nationale selectie. ‘Ik heb met bondscoach Beumer lang gesproken over mijn definitie van teamgeest. Ik wilde enkele dingetjes veranderen. Ik vind dat we allemaal in trainingspak aan het ontbijt moeten verschijnen. Daar moeten we al een team zijn, uitstralen dat we een missie hebben.’

Toch schuift Grinham niet zichzelf naar voren als teamchef. ‘Ik beschouw Atkinson als de leider van het team. Vanessa speelt al tien jaar voor Nederland, zij is al die tijd de nummer 1 geweest. Vanessa is ook ouder dan ik. Het gaat niet om mij, ook al ben ik nu de hoogst geplaatste speelster in de Nederlandse ploeg.’

Met haar twee jaar oudere zus Rachel vormt Natalie de ‘Toowoomba Twosome’, die tevens een gezamenlijke website beheren. ‘Toowoomba werd vroeger de tuinstad genoemd, omdat het er zo groen was’, vertelt Natalie. ‘Vanwege de enorme droogte in de afgelopen vijf jaar is het imago van Toowoomba nogal veranderd. Maar ik heb er een gelukkige jeugd gehad. Er was niet veel te doen in Toowoomba, je moest wel gaan sporten.

‘In de jaren tachtig was squash een grote sport in Australië. Mijn moeder speelde zelfs tot ze acht maanden zwanger van me was. Het squash werd ons met de paplepel ingegoten, zodra we konden lopen hadden we een racket in onze handen.’

Ruim 20 jaar stond Natalie in de schaduw van Rachel. ‘Ik vond ballet eigenlijk leuker dan squash, ik was echt een meisje. Rachel was een natuurtalent. Ze hoefde nauwelijks te trainen om als 16-jarige al juniorenkampioene van Australië te worden. Geruisloos maakte ze de stap naar een profcarrière.

‘Ik had nooit gedacht dat ik Rachel zelfs maar kon evenaren. Misschien was het een voordeel dat ik veel harder moest werken dan mijn zus om hetzelfde te bereiken. Ik werd veel fitter dan Rachel, dat inspireerde haar weer om fanatieker te trainen.’

Natalie voegde zich in 1999 bij Rachel in Nederland, een paar jaar later week de oudere zus uit naar Egypte. ‘Ze had iets te veel kaas gegeten en teveel biertjes gedronken’, aldus Natalie Grinham. ‘Nederland is zo’n relaxed land om te wonen, Rachel leefde niet meer als een topsporter en werd te dik.

‘Ze had een nieuwe impuls nodig en vond die in Egypte. Rachel viel flink af en werd in 2005 de nummer 1 van de wereld. Nu heeft ze genoeg van het leven in Egypte. Rachel traint veel in Engeland, maar ik zie haar wel terugkomen naar Nederland.’

Het zijn meestal intense gevechten als de zusjes tegen elkaar spelen. Natalie Grinham: ‘We kennen elkaar zo goed. Squash is een schaakspel, waarin over elke beweging nagedacht wordt. Maar tussen ons speelt strategie geen rol. Ik denk dat we het nu net zo kunnen benaderen als de zusjes Serena en Venus Williams in het tennis.’

Zaterdag staan Natalie en Rachel Grinham opnieuw tegenover elkaar, in de finale van de Nederlandse clubcompetitie. In de glazen kooi van het Frans Ottenstadion vernedert Natalie als boegbeeld van Hemubo/Squash Almere in de beslissende partij haar zus Rachel, die namens Meer Squash Heroes uit Hoofddorp in drie games (11-4, 11-6, 11-4) kansloos is.

Het was geen leuke Sister Act, zegt Natalie. ‘Ik wist dat Rachel net hersteld is van een enkelblessure. Ze was onzeker, durfde nog niet voluit te bewegen. Ik moest haar pijn doen voor het team. Ik waakte er wel voor dat ze zich niet te veel moest forceren.’

Eind dit jaar hoopt Natalie voor Nederland in Amsterdam de World Open, het officieuze wereldkampioenschap, te winnen. Met haar gescheiden ouders op de tribune zou een finale tegen Rachel de ultieme reünie betekenen. ‘Mama heeft ons al tegen elkaar zien spelen in de finale van de Gemenebest Spelen.

‘Nu komt mijn vader voor het eerst van zijn leven naar Europa met de dochter uit zijn tweede huwelijk. Ik heb een goede band met mijn halfzusje. Het wordt een bijzonder toernooi. Ik wil er niet te veel over nadenken, anders wordt het te emotioneel.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden