Wie haalt de gameheld uit de kast?

De wereld van computergames barst van de stereotiepen: spierbundels en rondborstige vrouwen. Vijftig jonge ontwerpers willen een grotere rol voor homo's, lesbo's en transgenders.

VAN ONZE VERSLAGGEVER JAN TROMP

AMSTERDAM - 'Het moet in games niet alleen meer gaan om schieten en schieten en schieten door mannen die jong, stoer en blond zijn. Op een constructieve manier willen wij laten zien dat vrouwen, biseksuelen en homo's als personages de spellen kunnen verrijken. We proberen ons niet af te zetten tegen de industrie, we proberen aan te sluiten bij een verschuiving die je voorzichtig zich ziet aftekenen.'

Menno Deen is ontwerper en researcher van computergames. Over een paar maanden promoveert hij aan de Technische Universiteit van Eindhoven op een proefschrift over games als motivatie om te leren. Hij is de Nederlandse initiator van The Games [4Diversity] Jam, 'een mini-mini-mini-ontwerpsessie' van twee keer twaalf uur.

Vijftig jong'e ontwerpers en programmeurs - mannen én vrouwen - waren zaterdag en zondag bijeen in Amsterdam, in het gebouw van Amnesty International om te laten zien dat het anders kan. Dat computergames niet hoeven te gaan over helden met spierbundels als kabeltouw, vrouwen met borsten als meloenen en wapentuig dat de totale vernietiging van de vijand zekerstelt.

De vijftig probeerden een stap te zetten voorbij het stereotiep naar games die fijngevoeliger zijn, zonder meteen een geeuw van verveling op te roepen. En specifiek naar computergames waarin meer specimen van de menselijke soort figureren dan alleen de opgepompte hetero. Bedoeld wordt dat in computerspellen ook normale vrouwen moeten zijn aan te treffen - en homo's, lesbo's, transgenders en noem maar op wat verder zoal deel uitmaakt van de sociale werkelijkheid.

Het is een interessante subcultuur, die van ontwerpers en programmeurs. Je herkent ze aan hun haar. Het is het haar waarmee ze slaapdronken uit bed stappen. Verder niks meer aan doen.

Saamhorigheid

Ze zeggen dat sport verbroedert; het is niks vergeleken met de saamhorigheid onder gamers. Ze hebben zich ingeschreven voor de games-jam. De aanmelding is wat ze tot zaterdagochtend gemeen hadden. Ze komen van heinde en ver, de meesten van ergens uit Nederland maar er is ook een Fins-Hongaarse in het gezelschap. Binnen een half uur discussiëren en werken ze met elkaar alsof ze drie jaar in groepstraining zijn geweest. Het is de verslingering aan het spel, aan het bedenken en het programmeren ervan die verbindt.

Aan een tafel buiten in de tuin broeden Matthijs en Yoeri op een spel met vormen en figuren. Driehoeken, rechthoeken en vierkanten die in afzonderlijke groepen verschijnen, moeten uitzwermen om nieuwe groepen te vormen. Matthijs: 'De onderliggende boodschap is natuurlijk: probeer ook eens te mengen, kijk eens wat er dan ontstaat.'

Yoeri, programmeur: 'Maar ik heb nog niets waarop ik kan bouwen. Misschien moet er een predator zijn die de zwerm bedreigt. Maar hoe? En hoe het beest te verslaan?'

Niet een beetje braaf, een beetje saai? Hoeft niet, werpt Arthur tegen. Hij wijst op Journey, een game waarin de speler zijn weg moet vinden door het leven, zijn identiteit moet ontdekken. Niks seks en geweld, eerder toverachtig. Het is uitgebracht door grootmacht Sony en het is waanzinnig populair.

Binnen buigen Bram en zijn groep zich over een game waarin de speler als man begint en op zeker moment vrouw blijkt te zijn. Bram: 'Je voelt je thuis in dat vrouwenlichaam, maar de wereld om je heen blijkt plotsklaps een stuk bruter.'

Initiatiefnemer Menno Deen: 'Dat verscheidenheid van mensen bestaat en normaal is en daarom ook in populaire games zichtbaar moet zijn - dat hopen we te bereiken.'

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden