Column

Wie beschermt de Cornish pasty bij een Brexit?

Cornwall in het uiterste zuidwesten van Engeland is een populaire vakantiebestemming voor Nederlandse toeristen die het oorspronkelijke Groot-Brittannië willen vinden.

Peter de Waard
Cornish Pasty. Beeld getty
Cornish Pasty.Beeld getty

Er zijn daar - net als in Noordwest-Engeland, Schotland en Wales - vele borden te zien van de projecten die met EU-gelden worden gefinancierd. Het graafschap staat te boek als een arm gedeelte dat de Brusselse bureaucraten in de vaart der volkeren willen opstoten.

Tussen 2007 en 2013 heeft Cornwall al 650 miljoen euro aan EU-steun gekregen. Daar komt tot 2020 nog eens 600 miljoen euro bij. Per inwoner - in Cornwall wonen 540 duizend mensen - is dat 2.314 euro. Brussel heeft mede de megalomane botanische tuinen onder de naam Eden Project gefinancierd, nu de belangrijkste toeristische attractie in Cornwall. De EU financierde de aanleg van breedband, de bouw van universiteitscampussen, de aanleg van nieuwe spoorlijnen en de renovatie van desolate havens tot hippe uitgaanswijken.

Brussel is ook zo goed geweest het Cornish - het Keltische dialect uit die streek - onder het European Charter for Regional or Minority Languages te erkennen als officiële taal. Ook heeft de Cornish pasty in 2011 van de Europese Commissie de status Protected Geographical Indication (PGI) gekregen, hetgeen betekent dat het nergens mag worden nagemaakt in de EU.

Cornwall heeft veel, zo niet alles te danken aan de EU. Maar volgens de peilingen zullen de inwoners van Cornwall in meerderheid voor een Brexit kiezen. De politici die waarschuwen dat ze daardoor in de toekomst misschien honderden miljoenen mislopen, worden weggehoond. De Bank of England, die roept dat de Britse economie tientallen miljarden schade zal lijden door een Brexit, wordt evenmin geloofd in Cornwall of in de rest van Engeland. De Britten laten zich niet verontrusten door berekeningen van het IMF over de fatale gevolgen van een Brexit of de waarschuwingen van de president van Amerika, premier Cameron, de ex-premiers Blair en Brown, de leiders van de oppositie of andere instituten dat het volk zichzelf in de voet schiet met een Brexit. De Britten luisteren liever naar de luizen in de pels van het establishment, zoals de politieke clowns Boris Johnson en Nigel Farage, net zoals de Nederlanders bij het Oekraïnereferendum hun piassen Jan Roos en Thierry Baudet in de armen sloten.

Het establishment, dat roept dat een Brexit de economie schade berokkent, wordt niet serieus genomen of zelfs verafschuwd. Zij spreken vanuit een ivoren toren. Zij wonen niet in de wijken waar azc's worden opgetrokken of vluchtelingen worden gehuisvest. Hun mooie baantjes worden niet afgenomen door immigranten.

Dat een Brexit enkele procenten groei of de miljoenensubsidies uit Brussel kost, of het feit dat Oostenrijkers de pasty's gaan imiteren is niet de grootste angst van de mensen in Cornwall. Dat is het feit dat er nu Polen achter de tap van de pubs staan.

Reageren? p.dewaard@volkskrant.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden