Wibo van de Linde Directievoorzitter van de Duitse en Zwitserse Postcode Loterij

'Voor Endemol heb ik de laatste negen jaar in Duitsland gewerkt. Het was de bedoeling dat ik nu zou terugkeren naar Nederland om nog enkele jaren als adviseur van het bedrijf te fungeren, maar het aanbod van Novamedia kwam daartussen....

Ik speel zelf mee in de Staatsloterij en de Duitse lotto. Mijn vrouw ziet er niets in, maar ik hou wel van een gokje. Nee, niet in de Postcode Loterij, dat leek me als werknemer van Endemol niet zo'n goed idee. Een casinospeler ben ik overigens niet. Ik hou bijvoorbeeld ook precies mijn winst en verlies bij. Zo weet ik dat ik met de Duitse lotto op dit moment break even speel.

Wat betreft salaris heb ik een vrij geleidelijke opmars gemaakt. Begin jaren zestig bij het NTS Journaal ging het, geloof ik, om 250 gulden per maand. Daarna, in 1969, ben ik bij de AVRO gaan werken en heb ik AVRO's Televizier opgezet. In 1972 ben ik woordvoerder van de Hoge Commissaris voor de vluchtelingen bij de Verenigde Naties geworden. Toen maakte ik wel een grote sprong in salaris, want dergelijke functies kennen allerlei belastingvrije beloningsonderdelen. Al met al overdreven gehonoreerd, want toen ik in 1974 hoofd informatie bij de TROS werd en Aktua TV opzette, ging ik meer dan de helft terug in salaris.

'Aan het eind van mijn periode bij de TROS, in 1984, verdiende ik zo'n 150 duizend gulden. Als programmadirecteur van de AVRO werd dat toen 190 duizend gulden. Sinds 1992 werk ik dan bij Endemol en mijn salaris ligt nu rond de 250 duizend gulden.

De vier dochters uit mijn tweede huwelijk zijn nog vrij jong, tussen 12 en 21 jaar. Iedereen weet dat opgroeiende kinderen veel geld kosten, maar ik besef ook dat we een zeer comfortabel bestaan hebben. In sommige dingen ontzeggen we ons niets, bijvoorbeeld als het om boeken gaat. Ik ben blij dat mijn kinderen veel en graag lezen en ze mogen van mij elk boek kopen dat ze willen hebben. Maar voor het overige zijn we vrij spaarzaam, ook al krijg ik in familiekring wel eens klachten over de kosten van de whisky en van de sigaretten.

We geven het geld ook graag uit aan een fijne vakantie, omdat het er niet zo vaak van komt. Bonaire is een geliefde bestemming. Daarnaast zijn we dit jaar voor het eerst met z'n allen op wintersport geweest.

Na mijn pensionering, over tweeënhalf jaar, zullen we vaker op vakantie gaan. Dat kan dan ook, want naast mijn reguliere pensioen spaar ik al sinds 1977 bij met jaarlijks een forse lijfrentepremie. Nee, daarvoor ben ik niet gaan beleggen. Noem mij maar een schijtlijster op het gebied van beleggen, ik vind het eng.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden