Where the Wild Things Are: zalig en zonderling

Een mooi inzicht in de menselijke psyche, ons verschaft op een buitengewoon toepasselijke plaats.

Beeld Marcel van den Bergh

Filosoof Lammert Kamphuis van denkwerkinstituut The School of Life houdt de bezoekers van het driedaagse Where the Wild Things Are een spiegel voor, waarin een blik op de eigen eindigheid schemert. 'Volgens Heidegger komt alles wat wij mensen doen voort uit angst voor de dood', zegt Kamphuis, bij een ondanks de jammerlijke thematiek toch zeer levendige lezing op de vroege zondagochtend. 'We bedenken religies zodat de dood wat minder eng wordt: er komt nog wat na. Of we proberen heel hard niet aan de dood te denken. En gaan daarom bijvoorbeeld naar festivals.' Want: YOLO, you only live once. Het advies van Kamphuis, kort samengevat: ga de confrontatie met de eindigheid wél aan. Dat geeft urgentie aan je leven.

Met Heidegger (en Kamphuis) in het achterhoofd kun je wel stellen dat Nederland wereldkampioen escapisme is, en wie weet dus als natie het meest bevreesd voor het naderende einde. Geen land ter wereld is zo volgestampt met festivals en het 'popfestivalseizoen' begint tegenwoordig dus al begin maart, bij de krakend koude bungalowdriedaagse Where the Wild Things Are in vakantiepark De Eemhof bij Zeewolde. Want ingegeven door doodsangst of niet: die festivalmanie van ons heeft intussen wel wat opgeleverd. 'WTWTA', in het leven geroepen in 2013, is een zeldzaam creatief festival waar niet één concert zomaar een concertje is en waar je zelfs als doorleefde festivalveteraan drie dagen tamelijk verbijsterd kunt ronddwalen.

De deelnemers aan de muzikale speurtocht Lucy's Wijsje bijvoorbeeld lopen zaterdag tegen een concert aan van een bandje op een elegante en hoogromantische zwaanwaterfiets. Rivers, heet het countrypopbandje, en vandaar misschien ook dat drijvende optreden. Mooie akoestische liedjes speelt het bandje ook nog, op banjo en mandoline en in verfijnde close harmony, terwijl het langs een landelijk bruggetje peddelt. Een wonderlijk concert, dat alleen wordt verstoord door een groepsverkrachting van een vrouwtjeseend door drie opgewonden woerden. De natuur doet weer niet leuk mee.

Where the Wild Things Are

de Eemhof, Zeewolde, van 04 t/m 06/03.

Het kan nog gekker: de Rotterdamse band St. Solaire speelt op een schietbaan naast de bowling- en speelhal Action Factory, met voor iedere schietschijf een bandlid. Toch maar niet schieten: St. Solaire is alweer zo'n nog volslagen onbekend, maar toch veelbelovend popbandje dat binnenkort toch ook wel wat minder merkwaardige podia zal betreden.

Melig? Misschien. Maar WTWTA biedt natuurlijk meer dan sideshow-achtige randprogrammering in speeltoestellen en aan de rand van het tropische zwemparadijs Aqua Mundo. Toch weigeren ook de shows van de grote namen in het blokkenschema alledaags te worden. Fresku bijvoorbeeld geeft vrijdagavond een topshow in de feestzaal genaamd Willem Ruis Tent, waarbij hij hardop mijmert over de wonderlijke aard van dit festival. 'Zo, dus jullie hier zijn allemaal wild things. Sorry, maar op een doordeweekse woensdag in Eindhoven zie ik geloof ik meer wilde mensen dan hier.'

Het drijvende optreden van band Rivers. Beeld Marcel van den Bergh

En dat is eigenlijk dit hele WTWTA: een festival waarop je al na één bezoek een abonnement zou willen. Dat realiseer je je bijvoorbeeld bij een sereen pianoconcert op zondagmiddag in alweer die speelhal Action Factory, waar Joep Beving probeert de in drie dagen opgebouwde stapelkaters weg te spelen met romantische minimalmelodietjes. De zaal - die opmerkelijk genoeg helemaal volstroomt - is doodstil totdat iemand een twee euromunt in de airhockey-kast gooit en een potje begint te knallen, inclusief rinkelende bellen en sirene-achtige geluidseffecten. Zo zalig zonderling kan WTWTA dus zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.