Westra, 'n klimmer met tijdritbenen

PRATI DI TIVO - De cijfers versprongen op de Col d'Èze en Lieuwe Westra hield zijn adem in bij het zien van de klok. Zou het dan toch? Nee, het zou niet. In Parijs-Nice bleek Bradley Wiggins nog altijd een betere allrounder dan de laatbloeier die zijn grenzen nog niet kent.


Zes seconden moest Westra zondag op de Brit goedmaken om de rittenkoers te winnen. In plaats daarvan kwamen er twee bij op de col die tot het meubilair van Parijs-Nice behoort. Meer dan een fractie was het niet in de 9,6 kilometer lange tijdrit bergop, die door de renners op hun gewone fiets werd afgelegd.


Westra, 29 jaar, treurde er even om. Maar misschien was het wel goed zo. Nu blijft er tenminste nog wat te wensen over voor de renner die in weinig meer doet denken aan de vorige uitgave van zichzelf.


De tijdrijder met de klimmersbenen werd tot de revelatie van de rittenkoers bestempeld. Donderdag liet hij op de Montée Jalabert alle klassementsrenners in verbluffing achter.


Misschien is het zelfs beter na de afgelopen dagen te spreken over een klimmer die bedreven is in tijdrijden. Westra manifesteerde zich tussen de favorieten alsof hij nooit anders had gedaan. In werkelijkheid was Parijs-Nice een lakmoesproef die moest uitwijzen of zijn nieuwe idealen wel waren gerechtvaardigd.


Met een podiumplaats, laat staan winnen, had vooraf niemand rekening gehouden. Hijzelf evenmin. In de toekomst zal dat wel anders zijn. De straten in Franeker die hij voor een groot deel zelf legde, voldoen als trainingsondergrond niet meer voor zijn nieuwe ambities. Daarvoor week hij deze winter uit naar de Costa Brava.


Drie kilo lichter en een hoop ervaring in het bergop rijden rijker keerde hij twee maanden later terug. Toen ploegleider Michel Cornelisse een foto van de oude en de nieuwe Westra naast elkaar legde, kon hij zijn ogen niet geloven. 'Heb je die magere pootjes gezien? Hij heeft ook geen kont meer.'


Het waren Cornelisse en zijn collega's die Westra tot de nieuwe prikkel aanspoorden. De Fries had tot dusverre vooral naam gemaakt als tijdrijder en door mee te zitten in ontsnappingen. Dat laatste moest hij maar niet te vaak meer doen, vonden zijn ploegleiders.


Cornelisse: 'Het is leuk, 150 kilometer voorop rijden. Maar je helpt je klassement er niet mee, want je wordt toch altijd ingelopen.'


In de uitslagen is er niets van terug te vinden. Maar volgens Cornelisse waren het de optredens bergop in vergelijkbare rittenkoersen als Romandië en de Dauphiné waardoor bij Westra de knop omging. 'Want wij kunnen het wel zeggen, maar hij moet het zelf nog willen.'


De resultaten van één Spaanse winter waren verbluffend te noemen. In 2011 eindigde hij in de koninginnenrit van Parijs-Nice nog als 75ste. Een jaar later had hij het Wiggins nog moeilijker kunnen maken als hij in dezelfde etappe pas na de finish zijn benen had stilgehouden.


Geen landgenoot deed het hem deze week na. In de zwaarste bergetappe van Tirreno-Adriatico kwam Johnny Hoogerland gisteren 18 seconden na ritwinnaar Vincenzo Nibali aan. Wout Poels, ook een ploeggenoot, deed er 35 seconden langer over. De renners van Vacansoleil konden ermee leven. 'Al zijn we het aan onze stand verplicht hier te presteren door wat er in Parijs-Nice is gebeurd', vond Poels. Daar brachten Larsson en De Gendt het totaal aan ritzeges op drie.


De 'kwaliteit van de overwinningen opschroeven' is het voornaamste doel van het team volgens ploegleider Hilaire Van der Schueren. Wes-tra gaf alvast het goede voorbeeld.


Cornelisse: 'We gaan nog veel van hem zien. Waarom zou een grote ronde te zwaar zijn voor een goed klassement?'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden