Werkje

Voordat iemand anders erop promoveert, doe ik het hier alvast: volgens mij worden emoji alleen nog gebruikt op absurdistische wijze.


Zo, dat is eruit.


Even een korte geschiedenis. Ooit, in het begin van alle dingen, was de enige emoji, die toen nog een emoticon heette, de smiley face, die je vormde door een dubbele punt, een streepje en een haakje achter elkaar te zetten. De smiley was, als het ware, die tekening van een stier op de muur van de grotten van Lascaux. Hoe snel is het gegaan sindsdien: tegenwoordig kunnen we met één druk op de knop gedetailleerde afbeeldingen van een drol of drie piepkleine kerncentrales naar een vriend sturen.


Althans, sommige mensen kunnen dat; mijn eigen telefoon mist de geheugenruimte om emoji te downloaden, omdat mijn zoon alle versies van Angry Birds en Earn to Die erop heeft gezet. Als ik iemand een emoji van een aubergine wil sturen, moet ik die kopiëren uit een sms van een vriendin die mij ooit een lange rij afbeeldingen stuurde. Het is even een werkje, maar met resultaat. Mensen vragen me geregeld bewonderend per sms: 'Waar heb jij die aubergine vandaan?'


Natuurlijk heb je die aubergine nooit nodig in de dagelijkse communicatie, behalve als je vriend in de Albert Heijn is en een bericht stuurt met de tekst 'Wat wilde je ook alweer in de quiche verwerken?' Maar de aubergine, en veel andere emoji, kun je juist weer heel goed gebruiken op onzinnige wijze, om een heen-en-weergesprek af te sluiten over 'waar zullen we koffiedrinken?' of een heen-en-weergesprek over 'het was zo'n gezellige middag', 'ja, dat vond ik ook'. Veel vriendelijker en persoonlijker dan dat eeuwige afsluitende 'xxx' is het om dan een afbeelding van een niet ter zake doende aubergine te sturen. Dit verklaart ook waarom steeds meer zeer hoopopgeleide, subtiel denkende mensen zo veel emoji gebruiken.


Denk ik.


In mijn toekomstige proefschrift.


Dit moet Karl Lagerfeld ook hebben aangevoeld, want hij heeft de app emotiKarl gelanceerd, met zijn eigen emoji. Het is een collectie plaatjes, vooral van Karls hand in zijn leren handschoen zonder vingers. Dat handje maakt het picobello-gebaar of doet zijn duim omhoog of naar beneden. De app zal vast een bestseller worden onder mensen die Karl Lagerfeld aanhangen, en dat zijn er veel.


Mijn probleem is echter: in emotiKarl staan te weinig onzinnige afbeeldingen. Ik vind een duim omhoog of een duim omlaag veel te concreet. Veel te hándig. Ik vind het, in het nieuwe, uitsluitend nog absurdistische emoji-gebruik, ineens een soort kindertaal als iemand je een zwaaiend handje stuurt of een handje met een rode roos. De enige onzinnige Karl-emoji is die van zijn handje dat met een zwierig handschrift de hoofdletter 'K' schrijft.


Die gaat heel groot worden.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden