Werkgevers krijgen nog meer subsidie voor laagbetaalden

Sinds begin jaren tachtig wordt in Nederland gediscussieerd over het nut van het verlagen van het minimumloon. De hoogte van het minimumloon zou de laaggeschoolden langzamerhand uit de arbeidsmarkt verdrijven....

Minister Melkert van Sociale Zaken wil van verlaging van het minimumloon niets weten. Het is politiek ongewenst en de werkgelegenheidseffecten zijn dubieus. Hij richtte zijn beleid op het verlagen van de loonkosten.

Dit jaar hadden werkgevers al recht op een permanente korting op af te dragen sociale werkgeverspremies voor elke werknemer die minder verdient dan 115 procent van het minimumloon. In 1998 wordt die korting verdubbeld naar 3660 gulden per werknemer per jaar. Het voordeel loopt op tot 8160 gulden per jaar per werknemer als die werknemer voor indiensttreding langer dan een jaar werkloos was (in de grote steden langer dan een half jaar). De werkgever is met dat laatste bedrag minder kwijt aan loonkosten dan het brutobedrag dat hij de werknemer uitbetaalt.

Het bedrijfsleven is dol op de regeling. Vanwege het financiële voordeel, maar ook omdat de regeling zo simpel wordt uitgevoerd. Er is geen sprake van een bureaucratische aanvraagprocedure via arbeidsbureau of sociale dienst. Het voordeel wordt simpelweg geïncasseerd bij de fiscus door de loonadministrateur.

De regeling heeft, samen met de algemene lastenverlichting, de economische groei en het scheppen van 40 duizend gesubsidieerde banen, geleid tot een forse werkgelegenheidsgroei en afname van de langdurige werkloosheid.

Komend jaar wordt de banengroei geschat op 133 duizend. In de hele kabinetsperiode zullen er dan 465 duizend banen zijn bijgekomen; ruim 100 duizend meer dan bij aanvang van dit kabinet was verwacht. De geregistreerde werkloosheid is in die periode met 150 duizend gedaald naar 400 duizend. De daling van uitkeringsgerechtigden blijft achter. Vooral WAO'ers slagen er nauwelijks in betaald werk te vinden.

Het aandeel ouderen in de WW neemt toe. Desondanks is de verhouding tussen werkenden en uitkeringsgerechtigden verbeterd. Op elke honderd werkenden waren er in 1994 83 uitkeringsontvangers tegen 76 in 1998. Volgens Melkert is sprake van een trendbreuk op de arbeidsmarkt. 'Was het geluk of wijsheid?', vroeg hij zich af bij de presentatie van zijn begroting. 'Iets meer wijsheid dan geluk', waagde hij zelf.

Als uitdaging voor de toekomst zien Melkert en staatssecretaris De Grave het verminderen van de massale uitstoot van ouderen uit het arbeidsproces. Van alle 55-plussers in Nederland heeft slechts 26,5 procent nog betaald werk. In de omringende landen is dat 38,3 procent. In de Verenigde Staten werkt van alle 55-plussers 55,9 procent.

Om de uitstoot van ouderen te voorkomen, was de toegang tot de WAO al bemoeilijkt. In steeds meer bedrijven wordt de regeling voor vervroegd uittreden aangetast. Er zijn aanwijzingen dat werkgevers in plaats daarvan de WW als goedkope mogelijkheid zien om werknemers te lozen.

Dat moet anders, vinden De Grave en Melkert. De enige concrete maatregel is echter de introductie van een fiscaal voordeel voor werkgevers die werknemers die ouder zijn dan 40 jaar scholen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden