Werken met je handen en je hersenen

‘Ik hou ervan dingen met je handen te doen en tegelijkertijd te moeten nadenken’, zo motiveert Ilse van Manen haar keuze....

Eigenlijk had ze tandarts willen worden. Maar dit jaar werd Ilse van Manen (19) voor de tweede keer uitgeloot, dus nu laat ze het erbij. Trouwens, de studie moleculaire levenswetenschappen, waarvan ze nu in in Wageningen het eerste jaar heeft afgerond, bevalt haar. ‘Ik hou ervan om dingen met je handen te doen – zoals experimenteren op het lab – en tegelijkertijd te moeten nadenken.’

Ze zit aan tafel bij Silvester de Nooijer (24) in het spiksplinternieuwe Forum van Wageningen Universiteit, een indrukwekkend gebouw waar sinds begin dit jaar alle colleges van lagere jaars onder één dak zijn. De Nooijer studeerde van 2000 tot 2006 moleculaire levenswetenschappen. Na zijn middelbare school kon hij niet kiezen: hij vond alle exacte vakken leuk. In moleculaire levenswetenschappen komen ze samen.

Een moleculair bioloog onderzoekt de werking van genen en eiwitten in levende organismen. Zo onderzoekt De Nooijer, nu assistent in opleiding (aio) bij de vakgroep moleculaire biologie, hoe dna in de celkern zit. ‘De manier waarop het dna is opgevouwen, heeft invloed op de functie van een cel, en speelt een belangrijke rol bij de groei van levende wezens.’

Zijn vakgroep doet ook onderzoek naar wortelknolletjes. De knolletjes aan wortels van sommige planten kunnen stikstof binden. Dat is handig: zo’n plant kan voor zijn eigen stikstof zorgen en hoeft niet meer bemest. De Nooijer: ‘We proberen te achterhalen hoe dat precies in zijn werk gaat.’

Van Manen heeft nog geen idee welke kant ze op wil. Ze vindt onderzoek doen leuk, de vakken interessant. Maar ze kan zich niet voorstellen dat ze zich de hele tijd met één plantje zou kunnen bezighouden. ‘Als er een reden zou zijn te stoppen met deze studie, dan zou het zijn omdat ik zo ongeduldig ben.’

De Nooijer: ‘Je hoeft ook nog niet te weten welke kant je op wilt. Ik wist het ook niet. Ik heb gewoon opgepakt wat ik leuk vond, en dan kom je vanzelf ergens. En achteraf denk ik: ja, hier zit ik goed.’

Van Manen: ‘Je moet interesse hebben. Dan komt vanzelf de bereidheid er wat voor te doen. Mijn interesse ligt vooral in de medische hoek.’ Ze heeft onlangs een presentatie gehouden over een vaccin tegen cocaïneverslaving. Een Brits bedrijf is bezig met de ontwikkeling ervan en als alles goed gaat, komt het in 2008 op de markt.

‘Door het vaccin worden anti-lichamen gevormd. Op het moment dat je cocaïne snuift of spuit, vangen die antilichamen de cocaïnemoleculen, waardoor die niet hun opwekkende werk kunnen doen.’

De Nooijer: ‘Onze presentatie destijds ging over aluminium in pannen. Van Manen: ‘En?’ De Nooijer: ‘Als ik er nu op terugkijk, hebben we toen een hoop onzin opgeschreven.’

Wat te gek aan Wageningen is, is dat de vakgroepen klein zijn. In Ilses jaargroep zitten maar twaalf man, of beter gezegd vrouwen want die zijn ruim in de meerderheid. ‘Dat verhaal over te weinig meisjes in de exacte vakken gaat hier in Wageningen helemaal niet op. Het is zeker fiftyfifty. Doordat het zulke kleine groepen zijn, krijg je op een heel persoonlijke manier les. Je kunt daardoor veel dieper op zaken ingaan. Dat is heel luxe.’

De Nooijer: ‘Bij mij waren de groepen wel wat groter, maar het is een beetje de Wageningse aanpak dat je altijd gerust op de docent af kan stappen om wat te vragen. Het gaat er in Wageningen allemaal wat informeler aan toe.’

Dat maakt het voor hem als aio ook wel lastig. ‘Je bent namelijk ook begeleider van de studenten en degene die hen beoordeelt.’

Voor De Nooijer is het aio-bestaan de ideale overgang tussen student zijn en echt werken. ‘Je moet natuurlijk wel serieus bezig zijn, je wordt ervoor betaald en er moet wat uit komen. Maar je zit nog in een leerfase, je kunt allerlei cursussen volgen én je staat nog volop in het studentenleven.’

Van Manen heeft nog niet veel kunnen proeven van dat studentenleven, doordat ze nog dagelijks op en neer reist van Veenendaal naar Wageningen. De Nooijer vond het eerste jaar in Wageningen heftig. ‘Ik moest ineens mijn huishouden regelen. En elke avond was ik tot ’s avonds laat bezig. Mijn studie kostte me veertig uur in de week, en dan organiseerde ik ook nog avondjes met bands.’

Een ander voordeel, volgens Ilse, aan Wageningen: de vakgebieden zijn zo internationaal. Je kunt zo stage in het buitenland doen. ‘Geitenwollensokkenimago? Da’s aan het verdwijnen, hoor.’ Silvester: ‘Ja, dat is ernstig achterhaald.’ Ilse: ‘Tja, wil je iedere nacht lazarus in je bed belanden, dan kun je beter naar Utrecht gaan.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden