Werken die Kijkwijzer-icoontjes wel?

De baas van Kijkwijzer ging met pensioen en kreeg een lintje. Maar helpen de logo's ook?

Beeld .

Na een lange carrière achter de schermen, letterlijk, was hij de afgelopen week prominent aanwezig in de media: Wim Bekkers (65). De baas van Kijkwijzer, zeg maar de man van de icoontjes die aangeven of een film of televisieprogramma mogelijk ongeschikt is voor (kleine) kinderen. Hij ging met pensioen. Eerder had zijn werk Zijne Majesteit al zodanig behaagd dat Bekkers er een lintje voor kreeg. Mooi.

Er bleef bij alle aandacht eigenlijk maar één vraag onbeantwoord: heeft het ook iets geholpen, al die alarmlogo's? De spin voor als het eng wordt, het schreeuwende mannetje voor vuilbekkerij, neukende voetjes voor seks, vuistslag voor geweld, spuit voor drugs en 16 voor als het serieus niks voor kinderen is. De televisie, zei Bekkers in interviews, was er in elk geval niet veel netter van geworden.

Beeld rechtenvrij

Grappig genoeg blijkt er een hele wetenschap van kijkwaarschuwingen te bestaan die zijn oorsprong vindt in Amerika, land van zowel Hollywood als overbenauwde ouders. En die wetenschap blijkt er niet erg van overtuigd dat de icoontjes de kwetsbare kinderziel beschermen.

Sterker, er is sprake van een Verboden Fruit-effect. Films en programma's die onder de kinders anders niet veel aandacht zouden trekken, krijgen met het voetjeslogo opeens iets spannends: kennelijk zit er seks in deze aflevering van Friends, kijken! Psychologen hebben er een gewichtige theorie voor opgesteld, de Psychological Reactance Theory, die er op neerkomt dat adolescenten dingen liever willen naarmate ze harder verboden worden. En meer naarmate ze preciezer weten waarom.

Nu is er één hardnekkig misverstand over de kijkwijzerlogo's en dat is dat ze de kijker zelf waarschuwen. Dat is niet de opzet, het gaat om de ouders. Die moeten er uit opmaken wanneer ze de televisie moeten uitzetten, of meekijken.

Beeld rechtenvrij

Ik ken niet veel ouders die daar echt op letten als de televisie aanstaat. En mogelijk schiet het middel het doel, een kijkjeugd zonder geweld en seks, dus geweldig voorbij.

Dezelfde Amerikaanse literatuur laat echter ook zien dat kinderen zich wel laten leiden door klassieke leeftijdsaanduidingen: alle leeftijden, 12 met meekijken, 16 jaar. Dat geeft niet weg waarom ze het niet mogen zien, maar het werkt. Weg met de logo's dus. Overigens werkt het vooral bij kinderen met strenge ouders. Er blijft werk aan de winkel.

Beeld rechtenvrij
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.