Werk Armando siert nu idyllisch Oud Amelisweerd

Na de brand die het Armando Museum in Amersfoort in 2007 in de as legde, is het werk van de 84-jarige schilder en schrijver te zien in landhuis Oud Amelisweerd.

UTRECHT - Het werk van kunstenaar Armando heeft een nieuwe plek gekregen, ruim zeven jaar nadat het Armando Museum in Amersfoort door brand werd verwoest. Het werk van schilder, beeldhouwer en schrijver Armando, sterk geworteld in Amersfoort, is nu gehuisvest in landhuis Oud Amelisweerd in Bunnik. Het huis is vernoemd naar het omringende landgoed Oud-Amelisweerd, uit 1770, en staat bekend om zijn collectie Chinees behang.

In de Tweede Wereldoorlog was het huis bezet door de Duitsers, er vlakbij was een fusilladeplaats. Een huis dus dat, net als het werk van Armando, sterk is beïnvloed door de oorlog.

Het 'nieuwe' Armando Museum werd vorige week feestelijk geopend door Prinses Beatrix. Deze zaterdag zitten rondleidingen al tot 3 uur 's middags vol: het lenteweer heeft veel bezoekers naar het in het groen gelegen museum gelokt. De portofoon van directrice Yvonne Ploum gaat voortdurend af. Beneden in de hal op de beletage heeft zich een grote groep bezoekers verzameld.

Het museum kent een bel-etage op de begane grond, een eerste verdieping waar het werk van Armando in de privévertrekken wordt gepresenteerd en een bovenste etage: De Verdieping. Op de bel-etage bevinden zich de verschillende behangsels. Zo is in de Oud-Hollandse kamer - het eerste kamertje waar de bezoeker binnenkomt - een fraai behang te zien, beschilderd met een idyllisch landschap. 'Armando en de idylle'- de link is voor de onwetende bezoeker misschien wat lastig te leggen, maar Yvonne Ploum, directrice, licht toe: 'Kunst en natuur komen samen in het landhuis. In alle collecties gaat het over de verhouding tussen mens en natuur. Maar ook in een idyllisch landschap is het kwaad in de kern al aanwezig, zo laat Armando zien. We proberen de natuur naar onze hand te zetten, maar dat lukt lang niet altijd.'

Een groot deel van het werk van Armando gaat over de relatie tussen mens en natuur en over de dubbele betekenis van bepaalde voorwerpen. In de tweede kamer met Chinees behang, de Vogeltjeskamer, staan twee schalen opgesteld. Het behang, dat er mooi en fantasierijk uitziet met tal van niet-bestaande vogelsoorten en gekleurde bloemen, steekt sterk af bij de donkere schalen. 'De schaal staat voor een doopvont, maar er kunnen ook offers worden gebracht', licht Ploum toe.

Het museum heet een 'daglichtmuseum' te zijn: daglicht speelt een centrale rol bij de presentatie van de collectie. Dankzij een geavanceerd systeem kunnen de gesloten luiken van het landhuis worden geopend en kan het binnenvallende licht worden gebruikt voor een optimale presentatie van het werk.

Op de eerste verdieping, in de privévertrekken, zijn de aanwezige behangrestanten bedekt met een linnen bespanning. 'Dat is om het oude behang te beschermen, maar ook omdat de resten op de muur heel onrustig waren. Na de stabilisatie van het behang moest er iets tegen die onrust worden gedaan', vertelt Ploum. 'Door deze ingreep is er rust, zonder dat het verleden is weggemaakt. Armando is eigenlijk de nieuwe laag op de wand.'

Boven in het landhuis gaat de aandacht meer uit naar Armando's werk en minder naar het - bedekte - behang. De kunstenaar, bekend om zijn donkere werk met zwart en rood en altijd geplaagd door het verleden, schildert ook lichte werken. Das Zimmer en Waldstück, zijn hiervan duidelijke voorbeelden. Maar het zwart lonkt, altijd, zo blijkt weer in de volgende kamer.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden