Werk aan de winkel

'Het dieet dat werkt'. De omslag van Elsevier lijkt wel een reclamefolder als het hoofdartikel wordt aangeprezen over het Atkins-dieet van de in april gestorven dr....

Het is zo ongeveer het enige opgewekte verhaal in dit nummer, want uit de overige pagina's klinkt een wat zeurderige toon. Er is veel foetsie (27 miljard bij KPN), weinig urgentie (immigratiebeleid) en de Staatsloterij spekt de overheidskas en geen goede doelen. Diezelfde overheid pleegt daarnaast 'diefstal' door de kilometervergoeding te verlagen; Eindhoven is niet meer wat het is geweest en 'schrijnende gevallen' mogen niet meer permanent in hun vakantiewoning van 2,5 ton wonen. En nou vertrekt de geroutineerde CDA'er Camiel Eurlings ook nog eens naar het Europees Parlement, omdat hij geen staatssecretaris mocht worden.

Voor een antwoord op de vraag of dat zo is, moeten we naar HP/De Tijd, waarin Eurlings dat uiteraard ontkent, al geeft hij toe dat het 'best kicken was geweest als hij op zijn 29ste in het kabinet had gezeten'. Kennelijk had hij nog hoger gemikt, want als staatssecretaris ben je slechts assistent van een líd van het kabinet. Voor het overige lijkt Eurlings al een volleerd europarlementariër met antwoorden als: 'Ik ga er vol in om Europa dichter bij de burger te brengen.'

Dan is het vraaggesprek een eindje verderop met Ivo Niehe een stuk boeiender. De beroemdheden in zijn TV Show krijgt hij voor een groot gedeelte aangeboden, omdat ze iets gemaakt, gefilmd of geschreven hebben. Over Sting, Hillary Clinton, John Cleese, Henri Kissinger, Mia Farrow hoeft de redactie niet te vergaderen. Die komen er zo in. Ze hebben bovendien het statuur dat zij voor 75 procent bepalen hoe het gesprek verloopt. Niehe: 'Het gaat om het kwart dat je zelf mag invullen.' Dat doet ie goed, vind Niehe zelf, al zijn de critici nog zo zuur. Dit is dan ook zijn laatste interview, laat hij weten.

Daar is Anil Ramdas, de nieuwe directeur van De Balie, nog niet aan toe. De afgelopen weken heeft hij in diverse media verteld over zijn eenzaam avontuur als correspondent van NRC Handelsblad in India, maar nergens deed hij dat zo uitvoerig als in Vrij Nederland. Een neurotische bluffer. Hij zegt het zelf. Uit gevoel voor reinheid heeft hij bij De Balie om een eigen glas gevraagd. Ramdas: 'Dat was ik zelf af, vul ik zelf bij.' Als dat maar goed gaat in De Balie, waar Ramdas per decreet heeft verordonneerd dat woorden als multicultureel, identiteit, inburgering, aanpassing en roots absoluut verboden zijn. Een stuk ontspannener in VN is de serie artikelen Onder elkaar over de terugkeer van de standen. Geen allochtoon komt er in voor, behalve in het verhaal over de gevarieerde vriendenkring van Stephan Sanders, met wie Ramdas Het blauwe licht presenteerde.

Veel van de in de weekbladen aangesneden problemen vallen ten slotte in het niet in vergelijking met die in De Groene Amsterdammer, dat als vanouds de kolommen vult met filosofische beschouwingen over cultuur en wereldpolitieke zaken. Toch worden de andere media dit keer geklopt op actualiteit. Het is bijna 11 september. Oud-CIA-directeur Woolsey legt uit waarom Al-Qa'ida nog tientallen jaren de wereld zal bedreigen, inclusief Europa. Dus Camiel Eurlings . . . geen gedroom over een plekje in het kabinet. Werk aan de winkel!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden