Wereldvreemd buiten New York

Sex and The City 2..

Floortje Smit

Wat kunnen decennia toch snel voorbij vliegen, mijmert Carrie aan het begin van Sex and the City 2. En inderdaad, zij, haar drie hartsvriendinnen en scenarist/regisseur Michael Patrick King lijken weinig tot niets mee te hebben gekregen van de veranderde wereld.

Financiële crisis? Moslimproblematiek? Carrie was blijkbaar te druk bezig met het inrichten van haar liefdesnestje.

En dat terwijl de uiterst succesvolle televisieserie Sex and the City toch ooit de vinger juist scherp aan de pols had. De serie, die eindigde in 2004, portretteerde een nieuwe generatie (New Yorkse) vrouwen die succesvol was, scherp van tong, onafhankelijk, en haar zin in winkelen, sex en liefde à la carte bevredigde.

Waar de eerste bioscoopfilm de vier vriendinnen al truttig portretteerde, is deze tweede de definitieve doodsteek. Er wordt wat afgezeurd om niets, vooral door de getrouwde Carrie, die al begint te pruilen als haar man een avond op de bank wil doorbrengen.

Helemaal mis gaat het als ‘de meisjes’, dankzij onflatteus licht en camerawerk nu echt zichtbaar te oud voor die benaming, vakantie vieren in Abu Dhabi. Buiten hun natuurlijke habitat blijken ze niet wereldwijs, maar ontzettend stompzinnig. Ze winkelen en rijden kameel; ‘Oh my god!’ is het meest gerecyclede stuk dialoog. Samantha (Kim Catrall) kan zich maar niet aanpassen aan de mores van een islamitisch land. Carrie krijgt van Miranda – met reisgids – uitgelegd wat een souk en een nikab is. Ze leren er dat mannen overal ter wereld in hun hart vrouwen willen onderdrukken en dat zelfs onder gezichtssluiers vrouwelijke solidariteit kan schuilen.

De film zwalkt ergens in politiek niemandsland: heikele onderwerpen worden zo simplistisch behandeld dat het zowel veilig correct als stuitend incorrect is.

Maar nog wereldvreemder in deze tijd van economische malaise voelt deze sprookjeswereld van consumptie en de boodschap dat dure kleding gelukkig maakt, in ieder geval voor eventjes.

Natuurlijk zijn de kostuums (Dior! Lanvin! Louboutin!) wel helemaal up-to-date en prachtig op de sprookjesachtige locaties afgestemd. Maar zelfs voor de grootste fans van de voormalige tv-serie mag dat toch niet meer genoeg zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden