Wereldtitel telt alleen mee als je blijft presteren

De euforie was groot toen de Nederlandse bridgers twee jaar geleden in Chili de wereldtitel in de wacht sleepten. Dit jaar moeten ze weer van voren af aan beginnen....

ROELF RIDDERIKHOFF

Never change a winning team. Een gulden regel, waarop uitzonderingen bestaan. Zo heeft de commissie topsport van de bridgebond twee maanden geleden besloten een wijziging aan te brengen in het team dat twee jaar geleden gelauwerd werd na het veroveren van de Bermuda Bowl in Chili.

Een ingreep die weinigen hadden verwacht. De bond is er echter op gebrand morgen in het Portugese Vilamoura met de sterkst mogelijke ploeg aan de start van het Europees kampioenschap te verschijnen. Want daar moet het toegangsbewijs voor het wereldkampioenschap in China verdiend worden. Alleen de eerste vier landen komen daarvoor in aanmerking.

Na een uitgebreide selectie met een nieuwe trainingsgroep van zes paren op kasteel Onstein van bridgemaecenas Hans Melchers vielen de wereldkampioenen Bauke Muller en Wubbo de Boer af en kwamen Anton Maas en Erik Kirchhoff als hun vervangers tevoorschijn.

Eenvoudig was die keus niet, verzekert captain Jaap Trouwborst. Met co-captain Henk Schippers en trainer Kokish hakte hij de knoop na veel vijven en zessen door. 'Bauke en Wubbo hebben de laatste tijd gewoon minder gepresteerd. Daarover bestaat geen misverstand, maar verder was het deze keer allerminst simpel om een keuze te maken. We hebben alle spellen geanalyseerd en het bleek dat de verschillen miniem waren. Dan betrek je ook de prestaties in het recente verleden in je afweging.'

Zou een selectieprocedure volgens het knock-out systeem zoals bijvoorbeeld de Fransen hebben toegepast dan niet te verkiezen zijn geweest? Die suggestie wijst de captain gedecideerd van de hand met het argument dat dan het toeval een te grote rol gaat spelen. Schippers valt hem bij. 'Bij bridge zijn de uitslagen nogal wisselend. Je kunt je pas na een groot aantal spellen een indruk vormen van de speelsterkte. Een onderlinge wedstrijd biedt geen enkele garantie dat de besten ook winnen.'

Dat de keuzeheren van 's lands snelst groeiende bond het moeilijk hebben gehad ligt voor de hand. Na de euforie die Berry Westra, Enri Leufkens, Piet Jansen, Jan Westerhof, Bauke Muller en Wubbo de Boer twee jaar geleden met de wereldtitel teweeg brachten is het moeilijk verkoopbaar als er ingegrepen wordt in dat team. Temeer omdat er bij de selectie kennelijk ook andere maatstaven zijn gehanteerd dan de puntentelling.

Zo kan Bauke Muller het maar moeilijk verkroppen dat Wubbo en hij uit de boot zijn gevallen. 'Wij hadden het idee dat het accent tijdens de sessie op Onstein meer op de training dan op de selectie lag. Daarom veroorloofde Wubbo zich wat experimenten.'

Anton Maas kan zich levendig voorstellen dat Bauke Muller en Wubbo de Boer hevig teleurgesteld zijn. Maar dat de keuze onzuiver was bestrijdt hij. 'Het was bekend dat het dat weekeinde om de selectie zou gaan. Bovendien is het argument van de experimenten ondeugdelijk, want die kunnen ook goed uitpakken. Zij waren duidelijk uit vorm en hebben sinds Chili ook bitter weinig meer gepresteerd.

'Dat Berry Westra en Enri Leufkens in de ploeg horen staat buiten kijf. Zij vormen gewoon het sterkste paar. En Piet Jansen en Jan Westerhof horen er ook bij, maar het derde paar had net zo goed een ander dan Erik en ik kunnen zijn. Van der Neut en Paulissen hebben zich heel goed geweerd. Ik zou er vrede mee gehad hebben als zij in plaats van wij verkozen waren.'

Daarmee stelt Maas zich bescheiden op, want hij kan toch op een fraaie erelijst bogen. En zeker niet alleen omdat hij met 's werelds sterkste bridgster Bep Vriend is getrouwd. Zes keer werd hij nationaal kampioen bij de viertallen en drie maal bij de paren, waarvan twee keer met Bep. In de viertallen Olympiade in 1980 legde hij beslag op het brons en bij het wereldkampioenschap paren twee jaar later veroverde hij met Max Rebattu zilver. Maar wat voor de keuzecommissie misschien wel de doorslag heeft gegeven is de derde plaats die Maas en Kirchhoff vorig jaar in het Amerikaanse Albuquerque behaalden bij het WK paren.

'Erik en ik spelen sinds 1992 samen. Daarvoor speelde hij met Kees Tammens. Erik heeft twee nationale titels bij de viertallen en twee bij de paren veroverd. In dat jaar hebben we meegedaan aan de kwalificatie voor de selectie. We werden toen tweede achter Piet Jansen en Jan Westerhof. Erik is wel een speler die als het draait veel punten kan scoren, zoals wel gebleken is in Albuquerque.

'Maar daar hebben we wel wat voor moeten doen. Bij ons is het anders dan bij Bep en Marijke van der Pas. Die spelen hetzelfde spelletje. Erik en ik liggen wat dat betreft ver uit elkaar. Het systeem dat wij hanteren is een raamwerk, voor de rest moeten we ermee werken, het draait om de invulling.'

Voor een buitenstaander is de combinatie Maas en Kirchhoff verrassend, omdat zij in de competitie met een andere partner spelen. Kirchhoff komt uit voor het tweede team van Modalfa en Maas voor het eerste. 'Daar staat tegenover dat we veel toernooien spelen. En op clubavonden van 't Hok spelen we ook samen. Bovendien hebben we met coach Henk Schippers intensief getraind. Ik doe al lang mee in de top en nu wil ik ook wel eens winnen', verklaart Maas.

Saillant is dat echtgenote Bep tegelijkertijd in Vilamoura aan het vrouwentoernooi deelneemt. Daarin ziet Maas echter geen enkele belemmering. 'In Killarney en Yokohama hebben we de situatie meegemaakt dat zij speelde en ik toeschouwer was. In zo'n geval moet ik me aanpassen. Ik had bijvoorbeeld last van jetlag, was 's nachts plotseling klaarwakker. Bep is een lichte slaapster. Om haar niet te storen ben ik maar een paar uur in bad gaan zitten.

'Nu is de situatie anders, omdat we allebei spelen. Dan is het zelfs een voordeel samen op de kamer te zijn, omdat je elkaar dan kunt helpen.'

Wederzijdse hulp kunnen de leden van het vrouwen- en mannenteam overigens best gebruiken, want dit Europese titeltoernooi belooft zwaar te worden. Voor het eerst nemen er in het open toernooi 32 landen deel. Dat betekent twee weken lang twee en soms drie wedstrijden per dag. In totaal 744 spellen. In barre omstandigheden. Want volgens Trouwborst wordt er zowat op het strand gespeeld. 'En dan is het uitermate lastig om de concentratie vast te houden.'

Roelf Ridderikhoff

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden