Wellicht een stap omlaag?

VAN ONZE VERSLAGGEEFSTER LISETTE VAN DER GEEST

GOUDA - Het is een simpel statement, bovenaan de website van Brandenburg: 'Waterpolo. A way of life'. Een leven vol nederlagen zal desondanks niet de bedoeling zijn. Zaterdag verliezen de waterpolomannen van de vereniging uit Bilthoven hun achttiende wedstrijd op rij in de hoofdklasse. Tegen Donk wordt het 20-4.

Een krachtterm scheert over het water. Terwijl zijn Goudse collega van Donk rustig kauwgomkauwend in zijn stoeltje blijft zitten, loopt coach Pim Visscher heen en weer langs het zwembad. Het is niet makkelijk positief te blijven als het scorebord ruim voor tijd meldt dat de wedstrijd eigenlijk al gespeeld is. De coach van Brandenburg doet het toch.

Zijn frustratie zit niet aan de oppervlakte, die van zijn spelers duidelijk wel. De een laat een vloek horen, de ander houdt het bij mopperen. 'Ze luisteren niet. Nooit niet!' roept een juist gewisselde speler tegen zijn teamgenoot in het witte kuipstoeltje naast hem.

Het is niet zo dat dit scenario nieuw is voor de ploeg. Winnen was een jaar geleden ook onbekend terrein. Brandenburg won vorig seizoen slechts twee wedstrijden, precies de twee die noodzakelijk waren om niet te degraderen.

Toch is het dit jaar anders. De eensgezindheid ontbreekt bij de spelers, omdat er meningsverschillen zijn over het spelen in de hoofdklasse. Voorheen waren ze bereid het eigenbelang op te offeren voor dat van het team, nu is dat niet meer zo. De frustratie is groot. En helemaal op deze zaterdagavond, een dag na een pittige bespreking over de toekomst.

Hoe leuk is het in de hoofdklasse te blijven spelen als winst uitblijft? Sommige waterpoloërs zouden liever een stapje terug doen. Maar een niveau lager spelen heeft gevolgen voor het team: de kans dat spelers vertrekken, wordt groter, de mogelijkheden goede spelers aan te trekken, worden kleiner.

'Sommige jongens doen nu liever rustig aan, (zodat ze volgend seizoen een niveau lager spelen, red.) maar ik denk dat we die keuze ook op het laatste moment kunnen maken', zegt Visscher.

Hij wist vooraf al dat Brandenburg de wedstrijd tegen Donk, het team dat momenteel derde staat, normaal gesproken niet zou winnen. Visscher zet in op de play-offs in mei. Net als vorig jaar is zijn strategie gericht op een sterk einde van het seizoen. Als het aan de coach ligt, speelt zijn ploeg volgend seizoen gewoon in de hoogste klasse. 'Zelfs als dat om de laatste plekken is.'

Zo erg is het ook niet, op nul punten staan, vindt Leon Burger. De 36-jarige keeper is de routinier in het team. Hij is ook degene die de 20 tegendoelpunten om zijn oren krijgt. 'Natuurlijk is winnen leuker. Maar ook met een stand als 20-4 kan ik nog het gevoel hebben dat ik lekker heb gekeept. Bovendien wil je als keeper wat te doen hebben.'

Zijn berusting is misschien wel noodzakelijk. Burger geeft elk tegendoelpunt een extra beoordeling. 'Had ik die moeten hebben, of niet?' Hij denkt dat dit laatste het geval was bij ongeveer vijftien doelpunten. 'Ik weet dat de spelers allemaal hun best doen, en dat er soms niet meer inzit.' Zijn relativeringsvermogen is echter niet onbegrensd: 'We trainen ook geen vier keer per week om te verliezen.'

In het clubhuis in Bilthoven wordt zaterdagavond nageborreld. Maar niet door iedereen.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden