KerstCoronavirus

Wel of niet terug naar huis; dat is met Kerst het dilemma voor internationale studenten

Met de Kerstdagen in aantocht verlangen internationale studenten in Nederland naar thuis. Maar is de reis naar hun geboorteland een periode in quarantaine waard?

Cecilia Olivero: 'Ik heb het de laatste maanden best zwaar gehad en had een onderbreking goed kunnen gebruiken.'

 Beeld Eva Faché
Cecilia Olivero: 'Ik heb het de laatste maanden best zwaar gehad en had een onderbreking goed kunnen gebruiken.'Beeld Eva Faché

Cecilia Olivero (Italiaans, 25), masterstudent Gender Equality, Diversity and Inclusion in Politics, Radboud Universiteit Nijmegen

‘Ik heb onderzocht of ik een week naar Turijn kon om mijn ouders te zien. Maar mijn moeder zit in de risicogroep. Haar bloeddruk is vaak te hoog. Dan zou ik eerst hier een week in quarantaine moeten, daarna tien dagen in Italië en na Kerst ook tien dagen hier. Ik werk in een hotel, ook nu, dat krijg ik niet aan mijn baas uitgelegd. Daarnaast heb ik al eens vijf dagen in isolatie gezeten, in afwachting op de uitslag van een coronatest. Helemaal alleen op een kamertje in een studentenhuis van vijftig mensen... Ik werd gek van mezelf.

‘Het wordt een zware periode. Veel van mijn vrienden gaan wel terug, dus er is niet veel te doen. Ik heb het de laatste maanden best zwaar gehad en had een onderbreking goed kunnen gebruiken. Nu ga ik meer werken. Dat leegt niet je hoofd zoals een dagje in de bergen.

‘Mijn moeder heeft alles gedaan om mij er toch bij te hebben. Uiteindelijk heeft ze het geaccepteerd, ook omdat ze weet dat ik nu volwassen ben. We gaan elkaar missen, maar hopelijk zien we elkaar snel in het nieuwe jaar. Misschien februari al. Nu wordt het alleen videobellen. Cool, maar ook verdrietig. Dat fijne gevoel in je maag van iemand knuffelen die je lang niet hebt gezien. Dat mis ik nu.

‘Gelukkig blijft ook een Cypriotische vriendin in Nederland. We hebben maar afgesproken een dag samen dronken te worden. Elkaars gezelschap, een dak boven het hoofd en alcohol, dan is het al gauw prima.’

Simon Müller: ‘De keuze om te gaan was niet moeilijk. Bijna iedereen vertrekt uit Maastricht, waaronder mijn twee Duitse huisgenoten.' Beeld Eva Faché
Simon Müller: ‘De keuze om te gaan was niet moeilijk. Bijna iedereen vertrekt uit Maastricht, waaronder mijn twee Duitse huisgenoten.'Beeld Eva Faché

Simon Müller (Duits, 25), student geneeskunde, Maastricht University

‘Het is eigenlijk best grappig. Veel van mijn vrienden zijn Nederlanders. Zij hoeven niet in quarantaine. Ik wel, terwijl ik minder lang naar mijn familie hoef te reizen dan zij.

‘Ik vier Kerstmis in een dorpje tussen Keulen en Bonn. Ik ben dit weekend vertrokken en zit nu vijf dagen in quarantaine. Als ik daarna negatief test, mag ik vanaf Kerst weer naar buiten. Niet dat ik veel ga doen dan, Duitsland heeft ook een lockdown. Misschien wat vrienden bezoeken, of mijn oma als ik toch geen corona heb.

‘De keuze om te gaan was niet moeilijk. Bijna iedereen vertrekt uit Maastricht, waaronder mijn twee Duitse huisgenoten, dus ik zou in mijn eentje op mijn studentenkamer zitten. Tegelijkertijd is Kerstmis met het gezin ook een soort van nostalgie. Ik heb mijn moeder en broertje maar twee keer kort gezien in het afgelopen halfjaar. Ik lieg als ik zou zeggen dat ik ze niet mis. Een paar dagen quarantaine om in de vakantie bij hen te zijn: dat klinkt als een goede deal.

‘Terug in Nederland ga ik weer in quarantaine. De lessen voor het komende semester zijn online. Dat maakt het makkelijker om aan de quarantainevoorschriften te voldoen. Of ik bang ben dat ik mijn moeder besmet? Ze werkt zelf ook in de zorg. Waarschijnlijk is zij een groter risico voor mij dan ik voor haar, haha.’ 

Rodrigo Cinelli Garrubbo: ‘Je moet vooral uit zelfbescherming nu eigenlijk niet naar Brazilië willen. Toch ga ik. Een hele maand.' Beeld Eva Faché
Rodrigo Cinelli Garrubbo: ‘Je moet vooral uit zelfbescherming nu eigenlijk niet naar Brazilië willen. Toch ga ik. Een hele maand.'Beeld Eva Faché

Rodrigo Cinelli Garrubo (Braziliaans, 23), master Architecture, Building and Planning, Technische Universiteit Eindhoven

‘Wel of niet naar mijn familie in São Paulo met Kerst, ik vond het heel lastig. Zoals het er nu uitziet, zijn reisbeperkingen het probleem niet. In Brazilië is zelfisolatie niet verplicht en wordt het niet eens geadviseerd. In Nederland woon ik samen met mijn Roemeense vriendin in een appartement aan de ringweg van Eindhoven. Ik kan na terugkomst makkelijk in quarantaine, de colleges zijn immers online.’

‘Je moet vooral uit zelfbescherming nu eigenlijk niet naar Brazilië willen. Het lijkt alsof de eerste golf er nooit is weggegaan en nu loopt het aantal coronabesmettingen weer omhoog. Er wordt heel onprofessioneel met het virus omgegaan. Winkels, restaurants; alles is open.

‘Toch heb ik besloten te gaan. Een hele maand. Dat heeft vooral te maken met mijn oma. Kijk, ik woon nu zo’n vijf jaar in Nederland. In die periode zijn drie van mijn grootouders overleden. Ik heb het nooit moeilijker gehad dan op die momenten. Je wilt je familie steunen, maar ik zat ver weg in het buitenland. Ik voelde mij machteloos, op een bepaalde manier zelfs onverantwoordelijk.

‘Eén oma leeft nog. Zij is echt een vriendin van mij, we hebben vroeger veel tijd samen gespendeerd. De laatste tijd gaat haar gezondheid achteruit. Ik wil niet denken aan alle slechte dingen die kunnen gebeuren, maar soms spoken bepaalde gedachten door mijn hoofd. Ze is 84. Ik wil de tijd gebruiken die ik met haar kan doorbrengen en later geen spijt hebben dat ik een verkeerde keuze heb gemaakt.

‘Natuurlijk moet ik haar niet besmetten. Hoewel het niet verplicht is, voelt het als gezond verstand om ons – mijn ouders, mijn broer en ik – rond Kerstmis tien dagen te isoleren. Dan kunnen we daarna veilig twee weken met oma zijn.’

Lees verder

De Italiaanse regering kondigde een nieuw pakket maatregelen voor de feestdagen aan. De Italiaanse regio’s schikken zich met tegenzin in hun lot.

Wat zijn de inhoudelijke verschillen tussen de Duitse en Nederlandse lockdown? We belden met onze correspondent Sterre Lindhout.

In Brazilië heeft men misschien de natuurlijke afloop van de coronacrisis gezien – ten koste van zo’n vierduizend mensenlevens. Manaus, een stad met ongeveer 2 miljoen inwoners in de Amazone, lijkt ‘groepsimmuniteit’ te hebben bereikt tegen het virus.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden