Weisglas beseft zich

Tot dusver waren ze er laat bij, dat wil zeggen: ze begonnen pas moord en brand te schreeuwen als het kwaad al was geschied....

Ik heb het over de opwinding die jaarlijks in september ontstond wanneer een geboren spieker als Frits Wester vijf dagen voor Prinsjesdag al op RTL4 had gemeld dat voor de tuinboonbouw in het boekjaar 2006-2007 9300 euro minder beschikbaar zou zijn dan in het vorige seizoen, waarna minister Veerman zich eigenlijk al niet meer met goed fatsoen op het Binnenhof kon vertonen, en de koningin bijna weigerde zich nog per Gouden Koets naar de Ridderzaal te laten slepen om de Troonrede uit te spreken.

Was het embargo geschonden? Want daar ging het om.

Sinds jaar en dag mochten journalisten (en trouwens ook Kamerleden) het weekend vóór de Derde Dinsdag van September al door de stukken snuffelen om nog op de avond van de grote dag beslagen in hun krant ten ijs te komen.

Ik heb dat altijd een repressief-tolerant regentengebaar gevonden, waar verslaggevers de hoge heren dankbaar voor moesten zijn, terwijl het natuurlijk op alle mogelijke manieren tegen het wezen van hun ambacht in streek. Het hoort toch niet bij hun vak dat ze drie of vier dagen hot news onder zich houden?

En dan heb ik het er nog niet eens over dat we tegenwoordig in tijden van bloggers en lezersdemocratie leven, die het onderscheid tussen een op internet meepratende half-analfabeet en een in Utrecht of Zwolle afgestudeerde doctorandus in de journalistiek tot ongeveer nul hebben herleid. Mogen gewone burgers de vitale informatie over het landsbestuur niet lezen als het beschikbaar is, dat wil zeggen de zaterdag vóór Prinsjesdag, dus net als krantenmensen, kamerleden, vakbondsbestuurderen en overige Nederlanders die immers allemaal hetzelfde zijn geworden?

Wie zich over de mogelijke schending van de embargogunst het meest opwond was, in 2002, in 2003, in 2004 én in 2005 de Kamervoorzitter Frans Weisglas, die elk jaar rood, groen en geel aanliep als hem weer een geheim door de neus werd geboord, en die de keurigste invectieven in het woordenboek opzocht om de onverlaten te laten merken wat hij van ze vond.

Is het dan een wonder om afgelopen maandag in NRC Handelsblad te lezen dat Frans de opheffing van het embargo jammer vindt?

Nee natuurlijk. Als volbloed regent wil de Kamervoorzitter het repressief-tolerante gebaar graag handhaven – maar dan moeten de journalisten, die hij met zo veel liefde bedient, natuurlijk ook wel precies doen wat hij zegt.

Het was een mooi opstel trouwens, waarin we de taalkundige Weisglas nog eens goed leerden kennen. Om één citaat te nemen waarin het gaat over de door de Tweede Kamer bepleite opheffing van de regel:

‘Ik vind dit zeer te betreuren, al besef ik me uiteraard dat een Kamermeerderheid akkoord is gegaan’.

Wat doet Frans als hij de Kamer niet voorzit?

Dan beseft hij zich.

En een paar alinea’s verder:

‘Het kabinet weet wat er in de stukken staat, omdat zij er de hele zomer over spreekt’.

Waaruit we begrijpen dat Frans geen vrouwelijker woord in het Nederlands kent dan kabinet.

Wat gebeurt er overigens als alles blijft zoals het is, en de journalisten horen pas ná de Troonrede hoe alles precies in mekaar zit?

Dan is zo’n hele middag Ferry Mingelen met fractievoorzitters, medejournalisten en vertegenwoordigers van de tuinboonteelt volstrekt zinloos geworden, want niemand weet waar ze het over moeten hebben.

Een zegen!

Laat Maartje van Weegen met een kenner de hele verdere middag converseren over de kolbakken, de knopen, de broekvouwen en de kleuren van de militairen langs de route – en we hebben eindelijk weer een echte nationale NOS-uitzending.

En de journalisten? Handen uit de mouwen, jongelui. En spieken tot je er bij neervalt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden